Ουίλιαμ Μπρόντι: Ο Αληθινός «Τζέκιλ και Χάιντ» του Εδιμβούργου

Η Διπλή Ζωή του Ουίλιαμ Μπρόντι: Ο Σεβαστός Πολίτης που Ενέπνευσε τον «Δόκτορα Τζέκιλ και Μίστερ Χάιντ»

Στο Εδιμβούργο στα τέλη του 18ου αιώνα, κανένας άνθρωπος δεν φαινόταν πιο αξιοσέβαστος και έντιμος από τον Ουίλιαμ Μπρόντι (William Brodie). Κατά τη διάρκεια της ημέρας, ήταν ένας εξαιρετικά επιτυχημένος επιπλοποιός, μέλος του δημοτικού συμβουλίου και επικεφαλής μιας από τις πιο ισχυρές συντεχνίες της Σκωτίας. Όμως, μόλις έπεφτε το σκοτάδι, ο Μπρόντι μεταμορφωνόταν σε έναν αδίστακτο διαρρήκτη, κινούμενος στα σκοτεινά σοκάκια της πόλης με τα ίδια κλειδιά που του είχαν εμπιστευτεί οι πλουσιότεροι πολίτες.

Αυτή η απίστευτη διπλή ζωή, η οποία κατέληξε στην αγχόνη, συγκλόνισε την κοινωνία της εποχής. Έναν αιώνα αργότερα, η ιστορία του έγινε η βασική πηγή έμπνευσης για ένα από τα πιο διάσημα έργα της παγκόσμιας λογοτεχνίας: το μνημειώδες μυθιστόρημα «Η Παράξενη Υπόθεση του Δόκτορος Τζέκιλ και του Μίστερ Χάιντ» του Ρόμπερτ Λούις Στίβενσον.

Η Μέθοδος των Κλειδιών και η Ημερήσια Μεταμόρφωση

Πώς ένας έμπιστος τεχνίτης απέκτησε πρόσβαση στα άδυτα της ελίτ

Γεννημένος το 1741 σε μια οικογένεια αξιοσέβαστων τεχνιτών, ο Μπρόντι κληρονόμησε μια κερδοφόρα επιχείρηση που προμήθευε έπιπλα στις πιο επιφανείς οικογένειες της Σκωτίας. Λόγω της εξαιρετικής του δεξιοτεχνίας ως επιπλοποιός και κλειθροποιός, οι ευγενείς της πόλης του ανέθεταν συχνά την επισκευή κλειδαριών και την εγκατάσταση συστημάτων ασφάλειας στα σπίτια τους. Αυτό του έδωσε την τέλεια, εγκληματική ευκαιρία.

Κάθε φορά που εργαζόταν σε μια κλειδαριά, ο Μπρόντι κρατούσε κρυφά αποτυπώματα των κλειδιών σε κερί και στη συνέχεια κατασκεύαζε αντικλείδια στο εργαστήριό του. Την ημέρα, ντυμένος με ένα πεντακάθαρο λευκό πουκάμισο, συμμετείχε σε επίσημες πολιτικές συναντήσεις καιConduct business. Μόλις όμως βράδιαζε, άλλαζε ρούχα, φορούσε ένα μαύρο κοστούμι και λήστευε τράπεζες, κοσμηματοπωλεία και τις ιδιωτικές κατοικίες των ίδιων του των κοινωνικών φίλων.

Τα Κίνητρα της Απάτης και η Ίδρυση της Συμμορίας

Ο εθισμός στον τζόγο, οι κρυφές ερωμένες και η κλοπή του πανεπιστημίου

Οι ιστορικοί συμφωνούν ότι ο Μπρόντι στράφηκε στο έγκλημα για να χρηματοδοτήσει τον κρυφό του εθισμό στον τζόγο και τις κοκορομαχίες, αλλά και για να συντηρήσει έναν ακριβό τρόπο ζωής. Διατηρούσε κρυφά από τρεις έως πέντε ερωμένες και αρκετά παιδιά εκτός γάμου. Καμία από τις γυναίκες αυτές δεν γνώριζε για την ύπαρξη των άλλων, και οι οικονομικές αυτές υποχρεώσεις απαιτούσαν ποσά που ξεπερνούσαν κατά πολύ τα έσοδα της νόμιμης εργασίας του.

Ξεκίνησε τη δράση του το 1786 ληστεύοντας μια τράπεζα με αντικλείδι, αποσπώντας το τεράστιο για την εποχή ποσό των 800 λιρών. Καθώς γινόταν πιο τολμηρός, στρατολόγησε μια ομάδα εγκληματιών, ανάμεσά τους τον κλειθροποιό Τζορτζ Σμιθ, τον Τζον Μπράουν και τον Άντριου Έινσλι. Μαζί διέπραξαν δεκάδες διαρρήξεις, με πιο προκλητική την κλοπή της επίσημης τελετουργικής μάχαιρας (mace) από το Πανεπιστήμιο του Εδιμβούργου, γεγονός που εξόργισε τις αρχές.

Η Μοιραία Ληστεία, η Προδοσία και η Λογοτεχνική Αθανασία

Σχετικό Άρθρο:

Διαβάστε επίσης: Η Εκκεντρική Μόδα του Μεσαίωνα: Γιατί οι Ευγενείς Ήθελαν να «Κουδουνίζουν»;

Το αποτυχημένο σχέδιο στο Εφοριακό Γραφείο και η σύλληψη στο Άμστερνταμ

Το τέλος της συμμορίας γράφτηκε στις 5 Μαρτίου 1788, όταν ο Μπρόντι σχεδίασε τη ληστεία του Εφοριακού Γραφείου της Σκωτίας (Excise Office). Παρά το γεγονός ότι γνώριζε τα ωράρια των φυλάκων, το σχέδιο απέτυχε όταν ένας υπάλληλος επέστρεψε απρόσμενα στο γραφείο του, αναγκάζοντας τη συμμορία να διαφύγει με μόλις 16 λίρες. Φοβούμενος την αποκάλυψη, ο συνεργάτης του, Τζον Μπράουν, αποφάσισε να ομολογήσει στις αρχές και έδωσε τα ονόματα ολόκληρης της ομάδας.

Ο Μπρόντι διέφυγε στο Λονδίνο και στη συνέχεια στο Άμστερνταμ, προσπαθώντας να επιβιβαστεί σε πλοίο για τις Ηνωμένες Πολιτείες. Συνελήφθη λίγο πριν αποπλεύσει, επεστράφη στο Εδιμβούργο και καταδικάστηκε σε θάνατο. Απαγχονίστηκε την 1η Οκτωβρίου 1788 μπροστά σε ένα τεράστιο πλήθος. Η ιστορία του ενέπνευσε τον Ρόμπερτ Λούις Στίβενσον να εξερευνήσει τη διπλή φύση του ανθρώπου, δημιουργώντας τον εμβληματικό χαρακτήρα του Τζέκιλ και Χάιντ, ενώ η φιγούρα του επιβιώνει μέχρι σήμερα σε διάσημες παμπ της Σκωτίας.

Με πληροφορίες από το ιστορικό αφιέρωμα του Amusing Planet και τα δικαστικά αρχεία του Εδιμβούργου.