ΕΞΑΓΓΕΛΟΣ

Η ιστορία της Τήνου είναι άρρηκτα συνδεδεμένη με την πίστη, την ορθόδοξη παράδοση και τα θρησκευτικά κειμήλια που καθόρισαν την πορεία του νησιού στο πέρασμα των αιώνων. Στο επίκεντρο αυτού του θρησκευτικού θαύματος βρίσκεται η μορφή της Οσίας Πελαγίας, της μοναχής που με την αγνότητα της ψυχής της έγινε το «σκεύος εκλογής» προκειμένου να αποκαλυφθεί η θαυματουργή εικόνα της Μεγαλόχαρης, ένα γεγονός που έμελλε να μετατρέψει την Τήνο σε ιερό νησί παγκόσμιας εμβέλειας. Η πορεία της ζωής της, από τα ταπεινά παιδικά της χρόνια μέχρι τις μεγάλες μεταφυσικές εμπειρίες των οραμάτων της, αποτελεί μια συγκλονιστική μαρτυρία για τη δύναμη της θέλησης και της αφοσίωσης, σε μια εποχή που η Ελλάδα πάλευε ακόμα για την ελευθερία της. Από τη Λούκια στη Μοναχή Πελαγία: Τα Πρώτα Χρόνια Η Αγία Πελαγία γεννήθηκε το 1752 μ.Χ. στο χωριό Κάμπος της Τήνου και το κοσμικό της όνομα ήταν Λούκια. Ήταν κόρη του παπά Νικηφόρου Νεγρεπόντη, ενώ η μητέρα της καταγόταν από τον

Γεράσιμος Σωτ. Γαλανός(Κείμενο από το βιβλίο του για τον παπα- Μπασιά) Ο ιερεύς και μετέπειτα ανακηρυχθείς σε άγιο, Παναγή Μπασιάς, έχοντας την υπερφυσική όσο και απόλυτα βεβαιωμένη ιδιότητα να επικοινωνεί με τον ψυχικό κόσμο των άλλων ανθρώπων αλλά και προικισμένος με το θείο χάρισμα της διορατικότητας και της πρόρρησης, διέκρινε ότι ένα κορίτσι γνωστής σ’ αυτόν οικογένειας, που μόλις είχε γεννηθεί και για το οποίον η οικογένεια είχε ζητήσει την ευλογία του, ήταν

 Στην Ιερά Μονή Παναγίας Λαμπηδόνος κοντά στο χωριό Λαμπινού Τσαγκαράδας Πηλίου, χοροστάτησε κατά τον Πανηγυρικό Εσπερινό της μεγάλης γιορτής της Πεντηκοστής, ο Μητροπολίτης Δημητριάδος κ. Ιγνάτιος και ετέλεσε την ακολουθία της ρασοφορίας με τη νέα μοναχή να λαμβάνει το όνομα Γρηγορία !  Η νέα μοναχή, κατά κόσμον Ελευθερία Κυριακού, σπούδασε στη Νομική Σχολή του Αριστοτελείου Πανεπιστημίου Θεσσαλονίκης και εργάστηκε αρχικά ως δικηγόρος στη Θεσσαλονίκη.Στη συνέχεια εισήλθε στο δικαστικό σώμα, ακολουθώντας τον

 Βρε παιδιά μὲ συγχωρεῖτε. Ἔχουμε τρελαθεῖ νὰ ἀκοῦμε γιὰ ὁμοφοβία καὶ πῶς νὰ ἀντιμετωπίζονται οἱ ὁμοφοβικοί. Καὶ καλῶς ὡς ἕνα σημεῖο. Ὀφείλουμε νὰ σεβόμαστε κάθε ἄνθρωπο. Καὶ σὲ περίπτωση ποὺ κάποιος συνάνθρωπος γίνει στόχος ὁμοφοβικῶν σχολίων καὶ συμπεριφορῶν, ἐνῶ δὲν ἔχει προκαλέσει (πρέπει νὰ προσεχτεῖ καὶ αὐτό), νὰ λαμβάνονται ἀνάλογα μέτρα. Μόνο ἡ ὁμοφοβία ὅμως εἶναι; Ἄλλες "φοβίες" μὲ τὴν ἔννοια ἀναλόγων συνδρόμων συμπεριφορᾶς δὲν ὑπάρχουν; Γιατί ἑστιάζουμε μόνο ἐ κ ε ῖ; Στὸ

Μια Γαλλίδα ιστορικός η Marie Madeleine Le Beller, άθεη και μηδενίστρια επισκέφθηκε στις αρχές της δεκαετίας του 1980 τον Γέροντα Πορφύριο στο Ησυχαστήριο του στο Μήλεσι Αττικής. Δεν προσδοκούσε να μάθει κάτι σπουδαίο μια Καθηγήτρια Πανεπιστημίου από έναν Απόφοιτο Β΄ Δημοτικού, αλλά χάριν της επιμονής των φίλων της δέχτηκε να πάει. Ο Γέροντας ζήτησε να συνομιλήσουν οι δυο τους χωρίς την παρουσία άλλων ή διερμηνέα, κάτι που προκάλεσε την απορία των φίλων της οι οποίοι ήξεραν ότι η Γαλλίδα δεν μιλούσε Ελληνικά, αλλά ούτε και ο Γέροντας

Μεγαλύτερη αξία έχει ένας λόγος ταπεινού ανθρώπου με βιώματα, που βγαίνει με πόνο από τα βάθη της καρδιάς του, παρά ένας σωρός φιλολογίες εξωτερικού ανθρώπου, που βγαίνουν με ταχύτητα από την εκπαιδευμένη του γλώσσα, η οποία δεν πληροφορεί τις ψυχές, γιατί είναι σάρκα και όχι πύρινη γλώσσα της Αγίας Πεντηκοστής. Κάποτε ένας φοιτητής της Θεολογικής Σχολής τον ρώτησε: – Γέροντα, πως έγραψε ο Μωυσής την Πεντάτευχο; – Ε, ευλογημένε, του τα έδειξε ο Θεός σαν τηλεόραση, και τα έγραψε, απάντησε με

Μέσα στην Κωνσταντινούπολη, κάτω από τους θόλους των Βυζαντινών μνημείων που στέκουν ακόμα όρθια, κρύβεται μια ψυχή αθάνατη.  Η ψυχή της Ρωμιοσύνης. Οι Τοῦρκοι μπορεί να άλλαξαν χρώματα, να πρόσθεσαν μιναρέδες, να μετέτρεψαν ναούς σε τζαμιά, να έσβησαν σταυρούς και να έγραψαν το δικό τους όνομα πάνω στην ιστορία μας. Όμως ό,τι είναι αληθινά μεγάλο δεν κατακτιέται με βία. Δεν αιχμαλωτίζεται με σημαίες και διατάγματα. Η Αγία Σοφία μπορεί να είναι σήμερα

Ἐγώ, γιὰ νὰ εἶμαι κοντὰ στὸν Γέροντα Ευμένιο, πῆρα ἕναν χρόνο ειδικότητας Παθολογίας στὸ Νοσοκομεῖο τῶν Λοιμωδῶν. (Ἐκεῖ εἶχε πάρει κι ή παπαδιά μου τὴν Παιδιατρική).   Τὸ 1981 έμφανίστηκε τὸ AIDS. Ἐπειδὴ δὲν ἤξεραν πολλὰ γιὰ τὴν ἀρρώστια αὐτή, ἀποφασίστηκε ἀρχικὰ οἱ ἀσθενεῖς τοῦ AIDS νὰ μὴν ἔχουνε ἐπικοινωνία μὲ τοὺς ἄλλους ἀνθρώπους. Ἔτσι, τοὺς εἶχαν σὲ ἀπομόνωση γιὰ προληπτικούς λόγους. Τοὺς ἔφεραν, λοιπόν, στὸ Λοιμωδῶν. Σὲ ἀπόσταση 100 μέτρων ἀπὸ τὸ Ἱερὸ στὸ ὁποῖο λειτουργοῦσε ὁ ἅγιος Εὐμένιος ὑπῆρχε ἕνα μακρόστενο κτήριο μὲ κάγκελα στὰ παράθυρα σὰν φυλακή, κι ἐκεῖ μέσα κλείνανε τὰ

 Ὁ Μητροπολίτης Χαλκίδος Χρυσόστομος Α΄, μὲ τὴν ὑπ’ ἄριθμ. πρώτ. 1609/17-11-1978 ἐγκύκλιό του πρὸς τοὺς αἰδεσιμωτάτους Ἐφημερίους καὶ τοὺς εὐσεβεῖς Χριστιανοὺς τῆς Ἱερᾶς Μητροπόλεως κοινοποιεῖ δύο θαύματα. 1) «... Τὸν περασμένο χειμῶνα ἕνα ἑλληνικὸ πλοῖο στὴν Βόρειο θάλασσα φορτωμένο πηγαίνει γιὰ λιμάνι τῶν Κάτω Χωρῶν. Στὴ μέση τοῦ πελάγους πέφτουν σὲ φοβερὸ κυκλῶνα. Τὸ ραντὰρ δὲν λειτουργεῖ. Τὸ πλοῖο ἀπὸ στιγμὴ σὲ στιγμὴ καταποντίζεται. Ὁ κυβερνήτης ἔμπειρος ναυτικὸς βλέπει, ὅτι πράγματι δὲν ὑπάρχει ἐλπίδα σωτηρίας. Κάποιος τοῦ εἶχε πεῖ ὅτι ὑπάρχει ἕνας ὁλόσωμος

ΙΕΡΑ ΜΗΤΡΟΠΟΛΙΣ ΠΕΙΡΑΙΩΣ ΓΡΑΦΕΙΟ ΕΠΙ ΤΩΝ ΑΙΡΕΣΕΩΝ ΚΑΙ ΤΩΝ ΠΑΡΑΘΡΗΣΚΕΙΩΝ Εν Πειραιεί τη 25η Μαΐου 2026 «ΟΥΦΟΛΟΓΙΑ»: ΟΡΘΟΔΟΞΗ ΘΕΩΡΗΣΗ ΕΝΟΣ ΝΟΣΗΡΟΥ ΚΑΙ ΑΠΑΤΗΛΟΥ ΦΑΙΝΟΜΕΝΟΥ         Ένα από τα παράξενα συμβαίνοντα στις μέρες μας είναι και η μανία της «Ουφολογίας», η οποία σχετίζεται με την αντίληψη - και σε πολλούς την βεβαιότητα- ότι ο πλανήτης μας «δέχεται» τακτικά «επισκέψεις εξωγήινων». Είναι τα γνωστά «ΑΤΙΑ (UFO)», τα «αγνώστου ταυτότητας αντικείμενα», τα οποία «έχουν δει» κάποιοι. Πολλοί μάλιστα θεωρούν ότι οι «επισκέψεις» των «εξωγήινων» δεν είναι «φιλικές» και ότι «κινδυνεύουμε από κάποια εξωγήινη επιδρομή». Σε κάποιες δε περιπτώσεις

Τοῦ Πρωτοπρεσβυτέρου π. Διονυσίου Τάτση   Ὑπάρχουν καὶ στὸ χῶρο τῆς Ἐκκλησίας πρόσωπα ποὺ ἔχουν ἀξιώματα, συνήθως ἐπίσκοποι, γνωστοὶ κληρικοὶ καὶ φημισμένοι καθηγητὲς Θεολογίας, τὰ ὁποῖα συχνὰ προκαλοῦν θόρυβο καὶ σκανδαλίζουν τοὺς πιστοὺς μὲ τὰ λόγια τους καὶ τὶς πράξεις τους. Κάποτε σηκώνουν θύελλες καὶ δημιουργοῦν ἀλγεινὲς ἐντυπώσεις ἀκόμα καὶ στοὺς ἄσχετους μὲ τὴν πίστη στὸ Θεὸ ἀνθρώπους. Συνήθως εἶναι ἀπρόσεκτοι στὴν προσωπική τους ζωή, ἀσυνεπεῖς στὰ καθήκοντά τους καὶ ἐπίμονοι νεωτεριστές, ποὺ ἔχουν πρόχειρες τὶς λύσεις σὲ ὅλα τὰ προβλήματα τῆς Ἐκκλησίας, ὄντας

Ο Ρωμαιοκαθολικός Επίσκοπος Αθανάσιος Σνάιντερ, βοηθός του επισκόπου της Αστάνα, της νέας πρωτεύουσας του Καζακστάν, σε συνέντευξη που δημοσιεύθηκε την Παρασκευή δήλωσε για τα κακά της Μασονίας και τη βαθιά διείσδυσή της στην Εκκλησία μετά από από τη Δεύτερη Βατικανή Σύνοδο (1965). Κατά τη διάρκεια συνέντευξης στο κανάλι YouTube Adrian Milag TV, η οποία μεταδόθηκε δημόσια στις 22 Μαΐου, ο Επίσκοπος Schneider, μιλώντας για το βιβλίο του Credo: Compendium of the Catholic Faith (“Η Πίστη: Επιτομή της Καθολικής Πίστης”), δήλωσε ότι συμπεριέλαβε ένα κεφάλαιο για τον

 Ἀπόρησε ἡ ὑπάλληλος τοῦ καταστήματος ρούχων σὰν εἶδε ἕναν καλόγερο μ’ ἕνα παλληκάρι νὰ μπαίνουν μέσα καὶ νὰ κατευθύνονται στὸ γυναικεῖο τμῆμα. «Αὐτὸ πῶς σοῦ φαίνεται;». Ὁ καλόγερος εἶχε ξεκρεμάσει ἕνα φλορὰλ φόρεμα καὶ τὸ ἔδειχνε στὸν νεαρό. «Καλὸ εἶναι, Γέροντα!» εἶπε τὸ παλληκάρι. «Μήπως ἐτοῦτο ταιριάζει καλύτερα στὴν ἡλικία της;» εἶπε καὶ ἄφησε τὸ φόρεμα, γιὰ νὰ ξεκρεμάσει ἕνα μπλὲ σκοῦρο μὲ μικρὰ σχεδιάκια. «Χμ... μάλλον ναί». Ἡ κοπέλα διακριτικὰ πῆγε δίπλα τους. «Θὰ χρειαστεῖτε βοήθεια;» ρώτησε.

Σπάνια αποκαλυπτική συζήτηση με τον Πατέρα Ελπίδιο, ο οποίος από θεολογική και πνευματική οπτική αναλύει τον κίνδυνο που κρύβεται πίσω από τη φαινομενικά ωφέλιμη χρήση της τεχνητής νοημοσύνης. Χαρακτηρίζει την επερχόμενη ζεύξη ανθρώπου και μηχανής μέσω τσιπακιών εγκεφάλου ως τη μεγαλύτερη εξαπάτηση στην ιστορία της ανθρωπότητας. Ο Πατέρας Ελπίδιος αναλύει τα τρία στάδια αυτής της ζεύξης. Στο πρώτο η τεχνητή νοημοσύνη συνυπάρχει με τον εγκέφαλο ενισχύοντας τις

Μιά γιορτή, πού ἐπειδή πέφτει πάντοτε σέ καθημερινή ἐργάσιμη μέρα, δέν ἔχει τήν ἀνάλογη θέση στή συνείδηση τοῦ λαοῦ, ὅπως οἱ μεγάλες γιορτές τῶν Χριστουγέννων, Θεοφανίων, Εὐαγγελισμοῦ, Ἀναστάσεως, Πεντηκοστῆς. Τό ἴδιο συμβαίνει καί μέ τή γιορτή τῆς Μεταμορφώσεως.  Εἰδικά στήν Ἀνάληψη ἀπέχει μόνιμα ἡ μαθητιῶσα νεολαία τῆς χώρας μας. Εἶναι ἡμέρα πού συνήθως τά σχολεῖα ἔχουν εἰσέλθει στήν περίοδο τῶν ἐξετάσεων, μ’ ἀποτέλεσμα ν’ ἀδυνατεῖ καί ὁ πιό καλοπροαίρετος ἐκπαιδευτικός νά φέρει τούς μαθητές στήν Ἐκκλησία. Ἔτσι μεγαλώνουν

 Το καράβι «Κωνσταντινούπολις» – Σεπτέμβρης 1922 Την έλεγαν Γιαγιά-Ευγενία. 70 χρονών. Από το χωριό Λιβερά της Τραπεζούντας. Χήρα. Τα παιδιά της σφαγμένα το ’21. Της έμεινε μόνο ο εγγονός. Ο μικρός ο Βασίλης. 5 χρονών. Όταν ήρθε η διαταγή «Φεύγετε», οι Τούρκοι έκαψαν το χωριό. Η Ευγενία πρόλαβε να πάρει τρία πράγματα: Το παιδί. Το μαντήλι του άντρα της και την εικόνα.Η εικόνα της Παναγίας Σουμελάς.Όχι η πρωτότυπη

Υπάρχουν λέξεις που ο άνθρωπος προφέρει χαμηλόφωνα, σαν να φοβάται μήπως τις ακούσει η ίδια η ύπαρξη.Η «αυτοκτονία» είναι μία από αυτές. Δεν είναι απλώς μια πράξη· είναι το τελευταίο σύνορο της ανθρώπινης απόγνωσης. Είναι η στιγμή όπου ο άνθρωπος παύει να βλέπει τον εαυτό του ως πρόσωπο με μέλλον και αρχίζει να αισθάνεται βάρος μέσα στον κόσμο. Πίσω από κάθε σκέψη αυτοκαταστροφής δεν υπάρχει πάντοτε

 Όπως σε ένα έγγραφο, όταν δεν αποτυπώνεται σωστά η σφραγίδα, το έγγραφο δεν έχει ισχύ και είναι άκυρο, έτσι και ο σταυρός που δεν κάνουμε σωστά, δεν είναι σταυρός!   Πρέπει να γίνεται σωστά! Μέτωπο, κοιλία και στις 2 ωμοπλάτες. Ο σταυρός που κάνουμε, συμβολίζει και την δική μας σταύρωση, την σταύρωση των παθών και του θελήματός μας. Δυστυχώς οι περισσότεροι, δεν γνωρίζουν την δύναμη του σταυρού και κάνουν ένα σταυρό, που μόνο σταυρός δεν είναι. Κινούν τα χέρια τους, λες και ανακατεύουν τον αέρα ή σαν να δέρνουν τον αέρα. Κάνουν ένα σταυρό

 “Στο Primusye, στην περιφέρεια Rostov, μέλη της ομάδας έρευνας και διάσωσης Mius-Front ανακάλυψαν τα λείψανα ενός στρατιώτη του Κόκκινου Στρατού με εικόνες αγίων στο κρανίο του.  Ο στρατιώτης βρέθηκε σε μια τάφρο με τα όπλα του, περιτριγυρισμένος από πολυάριθμους κάλυκες. Τα λείψανα του συντρόφου του βρέθηκαν κοντά, αλλά δεν υπήρχαν εικόνες στο κρανίο του. Τα προσωπικά αντικείμενα του στρατιώτη αποκάλυψαν ότι υπηρέτησε στην

Όταν φοβάσαι πως δεν θα τα βγάλεις πέρα, όταν έχεις άγχος για το αύριο και δεν ξέρεις από πού θα έρθει η βοήθεια, αυτό το σύντομο μήνυμα είναι για σένα.  Ένα αληθινό περιστατικό μάς θυμίζει ότι ακόμα και στις δύσκολες στιγμές, όταν οι ανάγκες φαίνονται μεγαλύτερες από τις δυνάμεις μας, υπάρχει ελπίδα, πίστη και φροντίδα από εκεί που δεν το περιμένουμε. Μην αφήνεις τον