Σαν σήμερα 28 Ιανουαρίου του 1986 η τραγωδία του Challenger – Η πιο μαύρη σελίδα στην ιστορία της NASA
Λήψη συνδέσμου
Facebook
X
Pinterest
Ηλεκτρονικό ταχυδρομείο
Άλλες εφαρμογές
Σαν σήμερα 28 Ιανουαρίου του 1986, «πάγωσε» ο κόσμος για 73 δευτερόλεπτα όταν μεταδόθηκε ζωντανά από το CNN η καταστροφή του Challenger.
Λίγο μετά τις 10:00 το πρωί, οι «τυχεροί» που είχαν αποκτήσει πρόσβαση σε ειδικό χώρο του διαστημικού κέντρου Κέννεντι άρχισαν να καταφτάνουν.
Την ίδια περίπου ώρα, το επταμελές πλήρωμα του Challenger ετοιμαζόταν για να μεταβεί στο διαστημικό λεωφορείο, που θα εκτοξευόταν λίγα λεπτά μετά τις
11:30, για ένα ταξίδι που ήδη είχε αναβληθεί τρεις φορές τις τελευταίες μέρες.
Κάτι που λίγο απασχολούσε την 37χρονη Κρίστι Μακόλιφ, μια καθηγήτρια Γυμνασίου στο Κόνκορντ του Νιου Χαμσάϊρ που είχε επιλεγεί μεταξύ 11.000 εκπαιδευτικών στον διαγωνισμό για την συμμετοχή ενός απλού Αμερικανού πολίτη σε διαστημικό ταξίδι.
H συγκλονιστική live μετάδοση από την εκτόξευση του Challenger:
Τον διαγωνισμό είχε προκηρύξει η κυβέρνηση του Ρόναλντ Ρέιγκαν, με κύριο σκοπό να πουσάρει την δημόσια εικόνα της NASA και η Μακόλιφ αφού ολοκλήρωσε την απαιτούμενη βασική εκπαίδευση προκειμένου να αντέξει το ταξίδι, συμπλήρωσε την επταμελή ομάδα.
Μαζί της θα πέταγαν ο Μάικλ Σμιθ, ο Φράνσις Σκόμπι που ορίστηκε διοικητής του Challenger, η Τζούντιθ Ρέσνικ, ο Ρόναλντ ΜακΝάιαρ, Ο Γκρεγκ Τζάρβις και ο Έλισον Ονιζούκα.
Όλοι τους μπήκαν στο mini bus με το logo της NASA χαμογελαστοί εκείνη την καταραμένη όπως αποδείχτηκε Τρίτη, που το ταξίδι τους στο διάστημα αλλά και σε αυτή την ζωή έμελλε να διαρκέσει μόλις λίγα δραματικά και αγωνιώδη λεπτά.
Θάνατος σε ζωντανή σύνδεση
Λίγο μετά τις έντεκα και μισή όλα πλέον ήταν έτοιμα για την εκτόξευση του Challenger και η αντίστροφη μέτρηση ξεκίνησε στις 11.39 π.μ. μέσα σε ένα κλίμα ευφορίας.
Συγγενείς, φίλοι και κόσμος παρακολουθούν την άνοδο του διαστημικού λεωφορείου, ενώ εκατομμύρια τηλεθεατές βλέπουν το γεγονός χάρη στην ζωντανή κάλυψη από το CNN.
Στο πρώτο μισό λεπτό όλα δείχνουν να βαίνουν καλώς αφού το Challenger ανεβαίνει μέσα σε ένα πυκνό σύννεφο καπνών και υδρατμών αλλά και μιας «τουλίπας» ύποπτου γκρίζου καπνού που διαχέεται από τον δεξιό σταθερό προωθητικό πύραυλο.
Κανείς στο κέντρο ελέγχου δεν την αντιλαμβάνεται και βετεράνος αστροναύτης Ρίτσαρντ Κόρβι που κάθεται στην κονσόλα επικοινωνίας με το διαστημικό λεωφορείο λέει στον κυβερνήτη: «Δώσε την μέγιστη ισχύ στους κινητήρες σου».
Οι λέξεις που βγαίνουν από το στόμα του Φράνσις Σκόμπι έμελλε να είναι και οι τελευταίες που έφτασαν στο κέντρο ελέγχου: «Ελήφθη, βάζω μέγιστη ισχύ».
Είχε περάσει ένα λεπτό και δεκατρία δευτερόλεπτα μια πύρινη λευκή σφαίρα φωτιάς διακρίνεται στον ουρανό σε ύψος 15.000 μέτρων ενώ οι δύο πύραυλοι ταξιδεύουν με μια τρελή πορεία.
Ο Στιβ Νέσμπιτ, υπεύθυνος δημοσίων σχέσεων της NASA δεν αντιλαμβάνεται ότι το Challenger έχει χαθεί και χάνει τα λόγια του για ένα-δυο λεπτά.
Όταν επανέρχεται λέει αρχικά ότι μάλλον προέκυψε μια σοβαρή δυσλειτουργία και λίγα δευτερόλεπτα αργότερα ανακοινώνει ότι ο αξιωματικός πτήσης ανέφερε ότι το διαστημικό λεωφορείο εξερράγη.
Η αλήθεια που θα αποκαλυφθεί αργότερα ήταν ακόμη πιο τρομακτική.
Δεν πέθαναν στην έκρηξη
Εκτός από τους συγγενείς και φίλους των επτά αστροναυτών που είδαν το φοβερό ατύχημα από το Κέννεντι, εκατομμύρια τηλεθεατών το παρακολούθησαν στις τηλεοράσεις τους, αφού το CNN μετέδιδε ζωντανά την εκτόξευση.
Από τις έρευνες που διεξήχθησαν προέκυψε ότι οι επτά δεν πέθαναν κατά την έκρηξη, κάτι που επιβεβαιώθηκε και από το βίντεο που κατέγραψε το γεγονός, στο οποίο διακρίνεται ο θάλαμος του πληρώματος να έχει αποσπαστεί ακέραιος.
Εν συνεχεία εκτινάχθηκε στον αέρα και κατέπεσε μετά από 185 δευτερόλεπτα στην θάλασσα, λίγα χιλιόμετρα πιο μακριά από τις ακτές της Φλόριντα.
Οι ειδικοί συμφώνησαν ότι κατά την διάρκεια της δραματικής πτώσης με ταχύτητα 500 χιλιομέτρων την ώρα το πλήρωμα ήταν κατά πάσα πιθανότητα λιπόθυμο.
Δεν έζησαν δηλαδή την αγωνία πριν από την βίαιη πρόσκρουση του θαλαμίσκου στον ωκεανό και την βύθισή του σε βάθος δεκάδων μέτρων, στο πιο άτυχο διαστημικό ταξίδι που επιχείρησε η NASA.
Η μοιραία αποκόλληση
Ο πρόεδρος Ρόναλντ Ρέιγκαν συνέστησε άμεσα την επιτροπή Ρότζερς προκειμένου να διερευνηθούν τα αίτια της καταστροφής του Challenger, στην οποία συμμετείχαν μεταξύ άλλων οι πρώην αστροναύτες Νιλ Άρμστρονγκ και Σάλι Ράιντ.
Οι αριθμοί αποδεικνύουν και το βάθος της έρευνας αφού εξετάστηκαν πάνω από 160 άτομα, έγιναν πάνω από 35 συνεδριάσεις, προέκυψαν 12.000 ώρες απομαγνητοφωνήσεων, ενώ μελετήθηκαν 122.000 σελίδες και εκατοντάδες φωτογραφίες.
Η αιτία του κακού ήταν μια αποκόλληση σε έναν από τους δακτυλίους σφραγίσματος στους αγωγούς στερεών καυσίμων η οποία προκάλεσε ρήγμα στον δεξιό πύραυλο καυσίμων και διαρροή θερμού αερίου από το εσωτερικό του κινητήρα με φοβερή πίεση.
Ακολούθησαν αλυσιδωτές αντιδράσεις, όπως η υπερθέρμανση της δεξαμενής καυσίμων και η έκρηξη τους που οδήγησαν στην καταστροφή του Challenger και σε μια από τις μεγαλύτερες διαστημικές τρα
Οι σύγχρονοι ρυθμοί ζωής, οι πολλές ώρες εργασίας και οι καθημερινές υποχρεώσεις έχουν ανατρέψει πλήρως τις διατροφικές μας συνήθειες, με αποτέλεσμα το βραδινό γεύμα να μετατίθεται όλο και πιο αργά. Για πολλούς, ένα πλούσιο σνακ ή ένα κανονικό γεύμα ακριβώς πριν από την κατάκλιση αποτελεί μια μορφή χαλάρωσης. Ωστόσο, η επιστημονική κοινότητα κρούει τον κώδωνα του κινδύνου, καθώς μια νέα μελέτη έρχεται να επιβεβαιώσει ότι η ώρα που καταναλώνουμε την τροφή μας είναι εξίσου σημαντική με το τι περιλαμβάνει το πιάτο μας. Ο λεγόμενος «κανόνας των 3 ωρών» φαίνεται πως αποτελεί το κλειδί για τη θωράκιση της καρδιομεταβολικής μας υγείας. Ο κανόνας αυτός είναι εξαιρετικά απλός στη σύλληψή του: ορίζει ότι πρέπει να ολοκληρώνουμε το τελευταίο μας γεύμα ή σνακ τουλάχιστον τρεις ώρες πριν πέσουμε για ύπνο. Αυτό το χρονικό διάστημα δίνει στον ανθρώπινο οργανισμό τον απαραίτητο χρόνο να ολοκληρώσει τη διαδικασία της
Καθώς το καλοκαίρι μπαίνει για τα καλά και οι θερμοκρασίες χτυπάνε κόκκινο, η ανάγκη για ενυδάτωση γίνεται επιτακτική. Όπου κι αν πάμε —στην παραλία, στη δουλειά ή στη βόλτα— κουβαλάμε σχεδόν πάντα μαζί μας ένα παγωμένο πλαστικό μπουκάλι με νερό. Αν και για τους περισσότερους από εμάς αυτή η συνήθεια φαντάζει ως μια αθώα και απαραίτητη πηγή δροσιάς, οι ειδικοί που μελετούν τις συσκευασίες τροφίμων και ποτών εκπέμπουν σήμα κινδύνου. Νέα επιστημονικά δεδομένα αποδεικνύουν ότι τα πλαστικά μπουκάλια «αντιδρούν» αρνητικά όταν εκτίθενται στη ζέστη και το ηλιακό φως, αποτελώντας έναν κρυφό κίνδυνο για την υγεία μας. Το πρόβλημα εστιάζεται στη χημική συμπεριφορά του πλαστικού υπό την επήρεια των υψηλών θερμοκρασιών. Όταν ένα μπουκάλι παραμένει εκτεθειμένο στον καυτό ήλιο ή ξεχνιέται μέσα σε ένα κλειστό αυτοκίνητο, οι ουσίες που περιέχονται στο υλικό κατασκευής του αρχίζουν να γίνονται
Μια κομβικής σημασίας ανακάλυψη πραγματοποίησε το ρομποτικό όχημα Perseverance της NASA, εντοπίζοντας μόρια οργανικού άνθρακα στην αποξηραμένη κοίτη ενός αρχαίου αρεινού ποταμού. Τα ευρήματα, τα οποία αναλύθηκαν από τα προηγμένα συστήματα του ρομπότ, ανοίγουν ξανά τη μεγάλη επιστημονική συζήτηση για την ύπαρξη μικροβιακής ζωής στον Κόκκινο Πλανήτη πριν από δισεκατομμύρια χρόνια. Αν και η ανακάλυψη δεν αποτελεί ακόμη τελεσίδικη απόδειξη, τα δεδομένα δείχνουν ότι ο Άρης διέθετε κάποτε συνθήκες φιλόξενες για τη ζωή. Το Όργανο «Sherloc» και η Αποξηραμένη Κοίτη του Ποταμού
Σχόλια
Δημοσίευση σχολίου