Μαθηματικός ανακάλυψε μία πιο γρήγορη μέθοδο πολλαπλασιασμού – Το μάθημα των μαθηματικών μπορεί να γίνει πιο εύκολο
Λήψη συνδέσμου
Facebook
X
Pinterest
Ηλεκτρονικό ταχυδρομείο
Άλλες εφαρμογές
Από τα σχολικά χρόνια, ο πολλαπλασιασμός μεγάλων αριθμών αποτελούσε πονοκέφαλο. Όμως ένας επίκουρος καθηγητής από το Πανεπιστήμιο της Νέας Νότιας Ουαλίας στο Σίδνεϊ της Αυστραλίας ανέπτυξε μια μέθοδο για τον πολλαπλασιασμό μεγάλων αριθμών, που είναι πιο αποδοτική από τον «παραδοσιακό» πολλαπλασιασμό που διδασκόμαστε οι περισσότεροι σε μικρή ηλικία.
«Πιο τεχνικά, αποδείξαμε μια υπόθεση του 1971 των Schönhage και Strassen σχετικά με την πολυπλοκότητα του
πολλαπλασιασμού ακεραίων αριθμών», λέει ο επίκουρος καθηγητής David Harvey.
Η μέθοδος Schönhage-Strassen
Ο αλγόριθμος Schönhage–Strassen, που δημιουργήθηκε από τους δύο Γερμανούς μαθηματικούς, ήταν στην πραγματικότητα η ταχύτερη μέθοδος πολλαπλασιασμού από το 1971 έως το 2007. Αν και το 2007 αναπτύχθηκε μια ακόμη πιο γρήγορη μέθοδος, σπάνια χρησιμοποιείται σήμερα.
Οι Schönhage και Strassen προέβλεψαν ότι πρέπει να υπάρξει ένας αλγόριθμος που να πολλαπλασιάζει αριθμούς με n ψηφία χρησιμοποιώντας n * log(n) βασικές πράξεις, εξηγεί ο Harvey.
Η εργασία του αποτελεί την πρώτη γνωστή απόδειξη ότι αυτός ο αλγόριθμος όντως υπάρχει.
Λύνοντας τις δυσκολότερες εξισώσεις του κόσμου
Ο Harvey επιλέγει ως παράδειγμα τον πολλαπλασιασμό 314 επί 159 – μια σχετικά δύσκολη πράξη, αν και στην πραγματική ζωή χρησιμοποιούνται πολύ πιο σύνθετες εξισώσεις καθημερινά. Για να λυθεί το πρόβλημα, οι περισσότεροι μαθαίνουν να πολλαπλασιάζουν κάθε ψηφίο τους ενός αριθμού με το αντίστοιχο του άλλου και στη συνέχεια να προσθέτουν τα μερικά γινόμενα: το 9 πολλαπλασιάζεται με το 4, το 1 και το 3, έπειτα το 5 με το 4, το 1 και το 3, και ούτω καθεξής. Το αποτέλεσμα προκύπτει από 9 γινόμενα, ψηφίο προς ψηφίο. Δηλαδή, συνολικά γίνονται 9 μικροί πολλαπλασιασμοί.
Αυτή η μέθοδος ονομάζεται n² (n στο τετράγωνο), επειδή πρέπει να πολλαπλασιάσουμε n φορές το n. Δίνει μεν το σωστό αποτέλεσμα, αλλά οι Schönhage και Strassen σχεδίασαν μια πιο γρήγορη μέθοδο. Αυτή κατάφερε να ξεπεράσει το n² και να φτάσει σε κάτι μικρότερο, όμως η πρόκληση εμφανίστηκε με τη μορφή του n * log(n).
Για κάποιους, η εμφάνιση μιας λέξης στη μέση ενός μαθηματικού προβλήματος αρκεί για να τους τους κάνει να απορήσουν, όπως συνέβαινε στο μάθημα της άλγεβρας. Για να το θυμηθούμε: το “log” είναι συντομογραφία για τον λογάριθμο, ο οποίος βοηθά στον υπολογισμό εκθετών που υψώνουν αριθμούς στο τετράγωνο, στον κύβο ή ακόμα και κάτι μεγαλύτερο. Για παράδειγμα, 2⁵ = 32, αλλά λογαριθμικά γράφεται log₂(32) = 5. Αν και μπορεί να ακούγεται περίπλοκο, οι λογάριθμοι είναι κρίσιμοι όταν οι αριθμοί γίνονται πολύ μεγάλοι.
Η μέθοδος Schönhage-Strassen, είναι πολύ γρήγορη, εξηγεί ο Harvey. Αν ένας υπολογιστής χρησιμοποιούσε τη μέθοδο του τετραγώνου που διδάσκεται στο σχολείο για ένα πρόβλημα όπου δύο αριθμοί είχαν από ένα δισεκατομμύριο ψηφία ο καθένας, θα έπαιρνε μήνες. Ένας υπολογιστής με την μέθοδο Schönhage-Strassen, μπορεί να το κάνει σε 30 δευτερόλεπτα.
Αν ωστόσο, οι αριθμοί γίνουν τεράστιοι, φτάνοντας σε τρισεκατομμύρια και παραπάνω, ο αλγόριθμος που ανέπτυξαν ο Harvey και ο συνεργάτης του Joris van der Hoeven, στην πολυτεχνική σχολή στη Γαλλία, θα μπορούσε να προσφέρει λύσεις πιο γρήγορα από τον αλγόριθμο του Schönhage-Strassen του 1971.
«Σημαίνει ότι μπορείτε να κάνετε διάφορους υπολογισμούς πιο αποτελεσματικά, για παράδειγμα διαίρεση και τετραγωνικές ρίζες» λέει. «Μπορείτε επίσης να υπολογίσετε τα ψηφία του π με πιο αποτελεσματικό τρόπο από πριν. Έχει ακόμα εφαρμογές σε προβλήματα που αφορούν τεράστιους πρώτους αριθμούς».
«Οι άνθρωποι αναζητούσαν έναν τέτοιο αλγόριθμο για σχεδόν 50 χρόνια», συμπληρώνει. Δεν ήταν δεδομένο ότι κάποιος τελικά, θα κατάφερνε να τον βρει. Μπορεί άλλωστε, οι Schönhage και Strassen να είχαν κάνει λάθος και να μην ήταν δυνατός ένας τέτοιος αλγόριθμος. «Αλλά τώρα γνωρίζουμε καλύτερα», λέει.
Οι σύγχρονοι ρυθμοί ζωής, οι πολλές ώρες εργασίας και οι καθημερινές υποχρεώσεις έχουν ανατρέψει πλήρως τις διατροφικές μας συνήθειες, με αποτέλεσμα το βραδινό γεύμα να μετατίθεται όλο και πιο αργά. Για πολλούς, ένα πλούσιο σνακ ή ένα κανονικό γεύμα ακριβώς πριν από την κατάκλιση αποτελεί μια μορφή χαλάρωσης. Ωστόσο, η επιστημονική κοινότητα κρούει τον κώδωνα του κινδύνου, καθώς μια νέα μελέτη έρχεται να επιβεβαιώσει ότι η ώρα που καταναλώνουμε την τροφή μας είναι εξίσου σημαντική με το τι περιλαμβάνει το πιάτο μας. Ο λεγόμενος «κανόνας των 3 ωρών» φαίνεται πως αποτελεί το κλειδί για τη θωράκιση της καρδιομεταβολικής μας υγείας. Ο κανόνας αυτός είναι εξαιρετικά απλός στη σύλληψή του: ορίζει ότι πρέπει να ολοκληρώνουμε το τελευταίο μας γεύμα ή σνακ τουλάχιστον τρεις ώρες πριν πέσουμε για ύπνο. Αυτό το χρονικό διάστημα δίνει στον ανθρώπινο οργανισμό τον απαραίτητο χρόνο να ολοκληρώσει τη διαδικασία της
Καθώς το καλοκαίρι μπαίνει για τα καλά και οι θερμοκρασίες χτυπάνε κόκκινο, η ανάγκη για ενυδάτωση γίνεται επιτακτική. Όπου κι αν πάμε —στην παραλία, στη δουλειά ή στη βόλτα— κουβαλάμε σχεδόν πάντα μαζί μας ένα παγωμένο πλαστικό μπουκάλι με νερό. Αν και για τους περισσότερους από εμάς αυτή η συνήθεια φαντάζει ως μια αθώα και απαραίτητη πηγή δροσιάς, οι ειδικοί που μελετούν τις συσκευασίες τροφίμων και ποτών εκπέμπουν σήμα κινδύνου. Νέα επιστημονικά δεδομένα αποδεικνύουν ότι τα πλαστικά μπουκάλια «αντιδρούν» αρνητικά όταν εκτίθενται στη ζέστη και το ηλιακό φως, αποτελώντας έναν κρυφό κίνδυνο για την υγεία μας. Το πρόβλημα εστιάζεται στη χημική συμπεριφορά του πλαστικού υπό την επήρεια των υψηλών θερμοκρασιών. Όταν ένα μπουκάλι παραμένει εκτεθειμένο στον καυτό ήλιο ή ξεχνιέται μέσα σε ένα κλειστό αυτοκίνητο, οι ουσίες που περιέχονται στο υλικό κατασκευής του αρχίζουν να γίνονται
Μια κομβικής σημασίας ανακάλυψη πραγματοποίησε το ρομποτικό όχημα Perseverance της NASA, εντοπίζοντας μόρια οργανικού άνθρακα στην αποξηραμένη κοίτη ενός αρχαίου αρεινού ποταμού. Τα ευρήματα, τα οποία αναλύθηκαν από τα προηγμένα συστήματα του ρομπότ, ανοίγουν ξανά τη μεγάλη επιστημονική συζήτηση για την ύπαρξη μικροβιακής ζωής στον Κόκκινο Πλανήτη πριν από δισεκατομμύρια χρόνια. Αν και η ανακάλυψη δεν αποτελεί ακόμη τελεσίδικη απόδειξη, τα δεδομένα δείχνουν ότι ο Άρης διέθετε κάποτε συνθήκες φιλόξενες για τη ζωή. Το Όργανο «Sherloc» και η Αποξηραμένη Κοίτη του Ποταμού
Σχόλια
Δημοσίευση σχολίου