Sun Gun: Το διαστημικό όπλο του Χίτλερ που αν γίνονταν πράξη θα αφάνιζε τον κόσμο
Λήψη συνδέσμου
Facebook
X
Pinterest
Ηλεκτρονικό ταχυδρομείο
Άλλες εφαρμογές
Το «Ηλιακό Όπλο» ήταν ένα από τα τρελά προγράμματα της Ναζιστικής Γερμανίας, τα οποία ευτυχώς δεν έγιναν ποτέ πράξη
Κατά την διάρκεια του Δευτέρου Παγκοσμίου Πολέμου και όσο τα πράγματα είχαν ξεκινήσει να επιδεινώνονται για τις δυνάμεις του Άξονα, η ναζιστική Γερμάνια εργάζονταν υπερωρίες έτσι ώστε να ανακαλύψει ένα όπλο που θα την βοηθούσε να νικήσει τον πόλεμο ή έστω να σωζόταν από μία ταπεινωτική ήττα.
Ένα από τα πολλά όπλα «θαύματα» που αναπτύχθηκαν κατά την διάρκεια αυτής της περιόδου ήταν το
πολύ ενδιαφέρον σύστημα Sun Gun, δηλαδή «Ηλιακό Όπλο».
Ο εγκέφαλος πίσω από το πρόγραμμα ήταν ο Αυστρογερμανός φυσικός Χέρμαν Όμπερτ, ο οποίος σε συνεργασία με άλλους επιστήμονες σχεδίασε το Sun Gun.
Ευτυχώς για την ανθρωπότητα, τα σχέδιά του δεν έγιναν ποτέ πραγματικότητα.
Ένα Όπλο Μπροστά Από την Εποχή του
Σύμφωνα με μελλοντικές έρευνες ειδικών, το Sun Gun ήταν ένα οπλικό σύστημα πολύ πιο μπροστά από την εποχή του. Το πρόγραμμα ήταν τόσο καινοτόμο που οι επιστήμονες της εποχής δεν μπορούσαν να κατανοήσουν πλήρως τις δυνατότητές τους.
Επιστήμονες του σήμερα πιστεύουν πως εάν κατασκευάζονταν την εποχή του Β' Παγκοσμίου Πολέμου το αποτέλεσμα ίσως ήταν καταστροφικό για όλον τον πλανήτη. Το Sun Gun θα μπορούσε να αφανίσει ολόκληρη την ανθρωπότητα, πάμε να δούμε πώς.
Το Sun Gun θα αποτελούσε ένα διαστημικό όπλο που θα βρίσκονταν σε τροχιά γύρω από την Γη. Ήταν σχεδιασμένο να εκμεταλλεύεται την απεριόριστη ενέργεια του ήλιου, κατευθύνοντάς την προς στόχους στην επιφάνεια του πλανήτη.
Θεωρητικά το όπλο θα μπορούσε να λιώσει ολόκληρες πόλεις ή να εξαφανίσει τεράστιους ωκεανούς. Αυτό ήταν τουλάχιστον το όραμα των δημιουργών του, οι οποίοι -ευτυχώς- δεν είχαν την ευκαιρία να το δούνε να γίνεται πραγματικότητα.
Τα αρχικά σχέδια του Όμπερτ από το 1929 δεν ήταν βέβαια τόσο διαβολικά: η ιδέα ήταν ουσιαστικά ένας διαστημικός σταθμός εξοπλισμένος με κοίλα κάτοπτρα μήκους 100 μέτρων, τα οποία θα αντανακλούσαν τις ηλιακές ακτίνες με κατεύθυνση την Γη. Έπειτα αυτή η ηλιακή ενέργεια θα μετατρέπονταν σε ηλεκτρική ενέργεια μέσω μονάδων ηλεκτροπαραγωγής.
Το όραμα του Sun Gun γεννήθηκε αργότερα, κατά την διάρκεια του Δευτέρου Παγκοσμίου Πολέμου, από επιστήμονες του γερμανικού ερευνητικού κέντρου Hillersleben. Οι φυσικοί του κέντρου αυτού απέκτησαν τα σχέδια του Όμπερτ και τα τροποποίησαν, γεννώντας το Sun Gun.
Η διαστημική πλατφόρμα θα είχε μήκος 10 τετραγωνικών χιλιομέτρων και θα βρίσκονταν 8.200 χιλιόμετρα πάνω από την Γη. Θα είχε την δυνατότητα να κάψει ολόκληρες πόλεις, ωστόσο -όπως προαναφέραμε- το φιλόδοξο «Ηλιακό Όπλο» δεν έγινε ποτέ πράξη.
Οι σύγχρονοι ρυθμοί ζωής, οι πολλές ώρες εργασίας και οι καθημερινές υποχρεώσεις έχουν ανατρέψει πλήρως τις διατροφικές μας συνήθειες, με αποτέλεσμα το βραδινό γεύμα να μετατίθεται όλο και πιο αργά. Για πολλούς, ένα πλούσιο σνακ ή ένα κανονικό γεύμα ακριβώς πριν από την κατάκλιση αποτελεί μια μορφή χαλάρωσης. Ωστόσο, η επιστημονική κοινότητα κρούει τον κώδωνα του κινδύνου, καθώς μια νέα μελέτη έρχεται να επιβεβαιώσει ότι η ώρα που καταναλώνουμε την τροφή μας είναι εξίσου σημαντική με το τι περιλαμβάνει το πιάτο μας. Ο λεγόμενος «κανόνας των 3 ωρών» φαίνεται πως αποτελεί το κλειδί για τη θωράκιση της καρδιομεταβολικής μας υγείας. Ο κανόνας αυτός είναι εξαιρετικά απλός στη σύλληψή του: ορίζει ότι πρέπει να ολοκληρώνουμε το τελευταίο μας γεύμα ή σνακ τουλάχιστον τρεις ώρες πριν πέσουμε για ύπνο. Αυτό το χρονικό διάστημα δίνει στον ανθρώπινο οργανισμό τον απαραίτητο χρόνο να ολοκληρώσει τη διαδικασία της
Καθώς το καλοκαίρι μπαίνει για τα καλά και οι θερμοκρασίες χτυπάνε κόκκινο, η ανάγκη για ενυδάτωση γίνεται επιτακτική. Όπου κι αν πάμε —στην παραλία, στη δουλειά ή στη βόλτα— κουβαλάμε σχεδόν πάντα μαζί μας ένα παγωμένο πλαστικό μπουκάλι με νερό. Αν και για τους περισσότερους από εμάς αυτή η συνήθεια φαντάζει ως μια αθώα και απαραίτητη πηγή δροσιάς, οι ειδικοί που μελετούν τις συσκευασίες τροφίμων και ποτών εκπέμπουν σήμα κινδύνου. Νέα επιστημονικά δεδομένα αποδεικνύουν ότι τα πλαστικά μπουκάλια «αντιδρούν» αρνητικά όταν εκτίθενται στη ζέστη και το ηλιακό φως, αποτελώντας έναν κρυφό κίνδυνο για την υγεία μας. Το πρόβλημα εστιάζεται στη χημική συμπεριφορά του πλαστικού υπό την επήρεια των υψηλών θερμοκρασιών. Όταν ένα μπουκάλι παραμένει εκτεθειμένο στον καυτό ήλιο ή ξεχνιέται μέσα σε ένα κλειστό αυτοκίνητο, οι ουσίες που περιέχονται στο υλικό κατασκευής του αρχίζουν να γίνονται
Μια κομβικής σημασίας ανακάλυψη πραγματοποίησε το ρομποτικό όχημα Perseverance της NASA, εντοπίζοντας μόρια οργανικού άνθρακα στην αποξηραμένη κοίτη ενός αρχαίου αρεινού ποταμού. Τα ευρήματα, τα οποία αναλύθηκαν από τα προηγμένα συστήματα του ρομπότ, ανοίγουν ξανά τη μεγάλη επιστημονική συζήτηση για την ύπαρξη μικροβιακής ζωής στον Κόκκινο Πλανήτη πριν από δισεκατομμύρια χρόνια. Αν και η ανακάλυψη δεν αποτελεί ακόμη τελεσίδικη απόδειξη, τα δεδομένα δείχνουν ότι ο Άρης διέθετε κάποτε συνθήκες φιλόξενες για τη ζωή. Το Όργανο «Sherloc» και η Αποξηραμένη Κοίτη του Ποταμού
Σχόλια
Δημοσίευση σχολίου