Επιστήμονες ανακαλύπτουν παράξενο «τιτίβισμα» 165.000 χιλιόμετρα μακριά απ’ τη Γη
Λήψη συνδέσμου
Facebook
X
Pinterest
Ηλεκτρονικό ταχυδρομείο
Άλλες εφαρμογές
Το χαρούμενο τιτίβισμα των πουλιών είναι συνήθως ένα σημάδι ότι μπαίνει η Άνοιξη και όχι ένας ήχος που θα περίμενε κανείς να συναντήσει στην απεραντοσύνη του διαστήματος. Ωστόσο, επιστήμονες του Πανεπιστημίου Beihang στην Κίνα μόλις εντόπισαν κάτι παρόμοιο σε απόσταση 165.000 χιλιομέτρων από τη Γη.
Αναλύοντας δεδομένα από τους δορυφόρους MMS (Magnetospheric Multiscale) της NASA, οι ερευνητές εντόπισαν ένα φαινόμενο γνωστό ως «χορωδιακά κύματα» (chorus waves) – σύντομες εκρήξεις
ηλεκτρομαγνητικής ακτινοβολίας που ταξιδεύουν κατά μήκος των γραμμών του μαγνητικού πεδίου της Γης.
Αν πηγαίνατε στο διάστημα, ωστόσο, δεν θα το ακούγατε (και όχι μόνο επειδή δεν υπάρχει αέρας για να μεταφέρει ηχητικά κύματα). Αυτό συμβαίνει επειδή αυτό το «τιτίβισμα» είναι στην πραγματικότητα ο ήχος των κυμάτων όταν μετατρέπονται σε ηχητικά σήματα για ανάλυση, εξηγεί το Science Focus του BBC.
Ακούστε το διαστημικό «τιτίβισμα» στο ακόλουθο βίντεο:
Τι προκαλεί λοιπόν τα ηλεκτρομαγνητικά τιτιβίσματα; Δυστυχώς, δεν είναι κάποια διαστημικά πουλιά. Στην πραγματικότητα, τα χορωδιακά κύματα είναι εντελώς φυσιολογικά. Αυτό που είναι παράξενο, ωστόσο, είναι το πόσο μακριά έχουν εντοπιστεί από τη Γη.
Τα χορωδιακά κύματα μεταφέρουν ενέργεια στα ηλεκτρόνια, επιταχύνοντάς τα κοντά στην ταχύτητα του φωτός. Αυτό είναι απαραίτητο για τη δημιουργία των ζωνών ακτινοβολίας της Γης (οι περιοχές γύρω από τον πλανήτη που λειτουργούν ως προστατευτική ασπίδα έναντι των σωματιδίων υψηλής ενέργειας του Ήλιου).
«Ηλεκτρόνια δολοφόνοι»
Ενώ δημιουργούν εντυπωσιακά φαινόμενα όπως το Βόρειο Σέλας, αυτά τα σωματίδια υψηλής ταχύτητας αναφέρονται συχνά ως «ηλεκτρόνια δολοφόνοι». Αυτό συμβαίνει επειδή αποτελούν σημαντική απειλή εξαιτίας της δυνατότητάς τους να βλάψουν δορυφόρους, αστροναύτες και ζωτικά συστήματα επικοινωνίας.
Συνήθως, τα κύματα εντοπίζονται περίπου 51.000 χιλιόμετρα μακριά, όπου κάτι που ονομάζεται «φαινόμενο μαγνητικού δίπολου» δίνει στο μαγνητικό μας πεδίο έναν βόρειο και έναν νότιο πόλο. Αλλά αυτή η μελέτη, που δημοσιεύθηκε στο περιοδικό Nature, σηματοδοτεί την πρώτη φορά που τα χορωδιακά κύματα παρατηρούνται σε απόσταση που φτάνει τα 165.000 χιλιόμετρα. Εδώ, το μαγνητικό πεδίο της Γης είναι ιδιαίτερα παραμορφωμένο και δεν υπάρχει φαινόμενο μαγνητικού δίπολου.
Επιπλέον, τα κύματα έχουν παρόμοιες ιδιότητες με αυτά που παρατηρούνται πιο κοντά στη Γη, διαρκούν περίπου μόνο 0,1 δευτερόλεπτα σε συχνότητες κοντά στα 100Hz (παρόμοιες με αυτή του γουργουρητού ενός κινητήρα αυτοκινήτου).
Γιατί λοιπόν όλα αυτά έχουν σημασία; Διότι διαπιστώθηκε ότι τα κύματα δεν χρειάζονται τις περιβαλλοντικές συνθήκες της Γης για να σχηματιστούν, όπως πίστευαν οι επιστήμονες μέχρι τώρα.
Ενώ τα χορωδιακά κύματα παίζουν σημαντικό ρόλο στην προστασία της Γης από τις ηλιακές καταιγίδες, μπορούν επίσης να προκαλέσουν πολλές ζημιές. Η γνώση περισσότερων στοιχείων γι’ αυτά θα μπορούσε να μας βοηθήσει να προστατευτούμε καλύτερα.
Οι σύγχρονοι ρυθμοί ζωής, οι πολλές ώρες εργασίας και οι καθημερινές υποχρεώσεις έχουν ανατρέψει πλήρως τις διατροφικές μας συνήθειες, με αποτέλεσμα το βραδινό γεύμα να μετατίθεται όλο και πιο αργά. Για πολλούς, ένα πλούσιο σνακ ή ένα κανονικό γεύμα ακριβώς πριν από την κατάκλιση αποτελεί μια μορφή χαλάρωσης. Ωστόσο, η επιστημονική κοινότητα κρούει τον κώδωνα του κινδύνου, καθώς μια νέα μελέτη έρχεται να επιβεβαιώσει ότι η ώρα που καταναλώνουμε την τροφή μας είναι εξίσου σημαντική με το τι περιλαμβάνει το πιάτο μας. Ο λεγόμενος «κανόνας των 3 ωρών» φαίνεται πως αποτελεί το κλειδί για τη θωράκιση της καρδιομεταβολικής μας υγείας. Ο κανόνας αυτός είναι εξαιρετικά απλός στη σύλληψή του: ορίζει ότι πρέπει να ολοκληρώνουμε το τελευταίο μας γεύμα ή σνακ τουλάχιστον τρεις ώρες πριν πέσουμε για ύπνο. Αυτό το χρονικό διάστημα δίνει στον ανθρώπινο οργανισμό τον απαραίτητο χρόνο να ολοκληρώσει τη διαδικασία της
Καθώς το καλοκαίρι μπαίνει για τα καλά και οι θερμοκρασίες χτυπάνε κόκκινο, η ανάγκη για ενυδάτωση γίνεται επιτακτική. Όπου κι αν πάμε —στην παραλία, στη δουλειά ή στη βόλτα— κουβαλάμε σχεδόν πάντα μαζί μας ένα παγωμένο πλαστικό μπουκάλι με νερό. Αν και για τους περισσότερους από εμάς αυτή η συνήθεια φαντάζει ως μια αθώα και απαραίτητη πηγή δροσιάς, οι ειδικοί που μελετούν τις συσκευασίες τροφίμων και ποτών εκπέμπουν σήμα κινδύνου. Νέα επιστημονικά δεδομένα αποδεικνύουν ότι τα πλαστικά μπουκάλια «αντιδρούν» αρνητικά όταν εκτίθενται στη ζέστη και το ηλιακό φως, αποτελώντας έναν κρυφό κίνδυνο για την υγεία μας. Το πρόβλημα εστιάζεται στη χημική συμπεριφορά του πλαστικού υπό την επήρεια των υψηλών θερμοκρασιών. Όταν ένα μπουκάλι παραμένει εκτεθειμένο στον καυτό ήλιο ή ξεχνιέται μέσα σε ένα κλειστό αυτοκίνητο, οι ουσίες που περιέχονται στο υλικό κατασκευής του αρχίζουν να γίνονται
Μια κομβικής σημασίας ανακάλυψη πραγματοποίησε το ρομποτικό όχημα Perseverance της NASA, εντοπίζοντας μόρια οργανικού άνθρακα στην αποξηραμένη κοίτη ενός αρχαίου αρεινού ποταμού. Τα ευρήματα, τα οποία αναλύθηκαν από τα προηγμένα συστήματα του ρομπότ, ανοίγουν ξανά τη μεγάλη επιστημονική συζήτηση για την ύπαρξη μικροβιακής ζωής στον Κόκκινο Πλανήτη πριν από δισεκατομμύρια χρόνια. Αν και η ανακάλυψη δεν αποτελεί ακόμη τελεσίδικη απόδειξη, τα δεδομένα δείχνουν ότι ο Άρης διέθετε κάποτε συνθήκες φιλόξενες για τη ζωή. Το Όργανο «Sherloc» και η Αποξηραμένη Κοίτη του Ποταμού
Σχόλια
Δημοσίευση σχολίου