Μεταξύ των χωριών Gairloch και Ullapool στα νοτιοδυτικά Χάιλαντ της Σκοτίας, βρίσκεται ένα κυκλικό νησί, το Gruinard. Από τις ακτές της ενδοχώρας, το νησί φαίνεται ήσυχο και ειρηνικό. Αλλά στα 1940, δεν ήταν έτσι.
Σ' αυτό το νησί, κατά τη διάρκεια του Β' Παγκοσμίου Πολέμου, μια ομάδα επιστημόνων των στρατιωτικών ερευνητικών εγκαταστάσεων στο Porton Down επέδειξε στον Τσόρτσιλ την θανατηφόρα χρήση του άνθρακα και τη σκόπιμη χρήση
θανατηφόρων βακτηρίων ως παράγοντα σε βιολογικά όπλα.
Ο άνθρακας είναι ένας από τους πιο γνωστούς παράγοντες βιολογικού πολέμου και ένας από τους πιο τρομακτικούς. Η εισπνοή σπόρων του βακτηρίου Βάκιλλος του άνθρακα προκαλεί συμπτώματα που μοιάζουν με αυτά τις γρίπης, όπως πυρετός, βήχας, πόνο στο στήθος και δύσπνοια καθώς το υγρό συσσωρεύεται στην κοιλότητα του θώρακα. Όταν δεν θεραπεύεται, η κατάσταση του ασθενούς επιδεινώνεται ταχέως οδηγώντας σε γρήγορο θάνατο -μέσα σε 48 ώρες. Η κατάποση σπόρων προκαλεί διάρροια, εσωτερική αιμορραγία, κοιλιακούς πόνους, ναυτία και εμετό, αλλά με την εισπνοή, ο άνθρακας γίνεται ακόμη πιο θανατηφόρος, σε ποσοστό θνησιμότητας έως και 80%, ακόμη και με ιατρική περίθαλψη.
Ο άνθρακας χρησιμοποιήθηκε για πρώτη φορά ως όπλο στον Α' Παγκόσμιο Πόλεμο από Σκανδιναβούς αντάρτες ενάντια στον αυτοκρατορικό ρωσικό στρατό στη Φινλανδία, αν και ήταν άγνωστη η αποτελεσματικότητα του. Τα πρώτα πειράματα σε ανθρώπους έγιναν από την τρομερή Μονάδα 731 του αυτοκρατορικού ιαπωνικού στρατού, μια συγκαλυμμένη μονάδα βιολογικής και χημικής στρατιωτικής έρευνας και ανάπτυξης που πραγματοποίησε θανατηφόρα πειράματα σε ανθρώπους κατά τη διάρκεια του Β' Σινοαπωνικού Πολέμου και του Β' Παγκοσμίου Πολέμου. Χιλιάδες αιχμάλωτοι πολέμου έχασαν τη ζωή τους αφού είχαν μολυνθεί σκόπιμα από το βακτήριο.
Αποχαρακτηρισμένο βίντεο των πειραμάτων στη νήσο Gruinard:
Στα πρώτα χρόνια του Β' Παγκοσμίου Πολέμου, οι Σύμμαχοι άρχισαν να ερευνούν τον άνθρακα. Βρετανοί επιστήμονες γνώριζαν ότι τα βακτήρια είναι εξαιρετικά ανθεκτικά και μπορούν να επιβιώσουν σε σκληρές συνθήκες για δεκαετίες ή και αιώνες. Έτσι χρειάζονταν ένα απομακρυσμένο και ακατοίκητο νησί όπου θα μπορούσαν να διεξάγουν δοκιμές -ένα που θα μπορούσε να μείνει σε καραντίνα. Γι' αυτό επιλέχτηκε το νησί Gruinard.
Το 1942, περίπου 80 πρόβατα οδηγήθηκαν στο νησί και βόμβες με σπορεία άνθρακα εξερράγησαν κοντά στο σημείο που είχαν αφεθεί τα πρόβατα. Το στέλεχος του άνθρακα που επιλέχθηκε για τη δοκιμή ήταν ένας εξαιρετικά λοιμογόνος τύπος που ονομάζεται "Vollum 14578", ο οποίος πήρε το όνομά του από τον R. L. Vollum, έναν βακτηριολόγο που γεννήθηκε στον Καναδά και απομόνωσε για πρώτη φορά το στέλεχος από μια αγελάδα στην Οξφόρδη της Αγγλίας. Λίγες ημέρες μετά την έκθεση, τα πρόβατα άρχισαν να πεθαίνουν.
Οι Βρετανοί επιστήμονες κατέληξαν στο συμπέρασμα ότι αν άφηναν μια μεγάλη ποσότητα σπορείων άνθρακα πάνω από τις γερμανικές πόλεις, όχι μόνο θα εξόντωναν ένα μεγάλο τμήμα του πληθυσμού, αλλά θα καθιστούσαν τις πόλεις ακατοίκητες για δεκαετίες μετά. Έτσι δημιουργήθηκε η "Επιχείρηση Χορτοφάγος" (Operation Vegetarian) -ένα διαβολικό σχέδιο για την ρίψη κέικ με άνθρακα σε γερμανικά χωράφια. Αυτά τα κέικ θα τα έτρωγαν τα βοοειδή, τα οποία στη συνέχεια θα κατανάλωναν οι άνθρωποι -και οι άμαχοι-, προκαλώντας το θάνατο εκατομμυρίων Γερμανών πολιτών. Επιπλέον, ο άνθρακας θα εξόντωνε την πλειοψηφία των βοοειδών της Γερμανίας, δημιουργώντας τεράστια έλλειψη τροφίμων για τον υπόλοιπο πληθυσμό. Πέντε εκατομμύρια τέτοια κέικ προετοιμάστηκαν. Ορισμένα από αυτά δοκιμάστηκαν και στα πρόβατα στο νησί Gruinard. Η Επιχείρηση θα διατάσσονταν μόνο εφόσον η Γερμανία προχωρούσε πρώτη σε βιολογικό πόλεμο -κάτι που ευτυχώς δεν έγινε ποτέ. Στο τέλος του πολέμου, τα κέικ καταστράφηκαν σε έναν αποτεφρωτήρα.
Εν τω μεταξύ, στο νησί Gruinard, τα σπορεία άνθρακα κατέστησαν το νησί ακατοίκητο για σχεδόν 50 χρόνια. Το 1986, μια αγγλική εταιρεία απολύμανε το νησί ψεκάζοντας 280 τόνους φορμαλδεΰδης από πάνω του και αφαιρώντας έδαφος γύρω από το μέρος της διασποράς των σπορείων. Για να δουν αν τα κατάφεραν να καθαρίσουν το νησί, άφησαν ξανά μερικά πρόβατα στο νησί. Αυτή τη φορά, δεν παρατηρήθηκαν ανεπιθύμητες ενέργειες.
Τελικά, τέσσερα χρόνια μετά, το νησί θεωρήθηκε ασφαλές για να το επισκεφτεί κανείς. Ο τότε υπουργός Άμυνας επισκέφθηκε το νησί και αφαίρεσε τις προειδοποιητικές πινακίδες. Το 1990, το νησί πωλήθηκε στους κληρονόμους του αρχικού ιδιοκτήτη στην αρχική τιμή πώλησης του (500 λίρες Αγγλίας).
Οι σύγχρονοι ρυθμοί ζωής, οι πολλές ώρες εργασίας και οι καθημερινές υποχρεώσεις έχουν ανατρέψει πλήρως τις διατροφικές μας συνήθειες, με αποτέλεσμα το βραδινό γεύμα να μετατίθεται όλο και πιο αργά. Για πολλούς, ένα πλούσιο σνακ ή ένα κανονικό γεύμα ακριβώς πριν από την κατάκλιση αποτελεί μια μορφή χαλάρωσης. Ωστόσο, η επιστημονική κοινότητα κρούει τον κώδωνα του κινδύνου, καθώς μια νέα μελέτη έρχεται να επιβεβαιώσει ότι η ώρα που καταναλώνουμε την τροφή μας είναι εξίσου σημαντική με το τι περιλαμβάνει το πιάτο μας. Ο λεγόμενος «κανόνας των 3 ωρών» φαίνεται πως αποτελεί το κλειδί για τη θωράκιση της καρδιομεταβολικής μας υγείας. Ο κανόνας αυτός είναι εξαιρετικά απλός στη σύλληψή του: ορίζει ότι πρέπει να ολοκληρώνουμε το τελευταίο μας γεύμα ή σνακ τουλάχιστον τρεις ώρες πριν πέσουμε για ύπνο. Αυτό το χρονικό διάστημα δίνει στον ανθρώπινο οργανισμό τον απαραίτητο χρόνο να ολοκληρώσει τη διαδικασία της
Καθώς το καλοκαίρι μπαίνει για τα καλά και οι θερμοκρασίες χτυπάνε κόκκινο, η ανάγκη για ενυδάτωση γίνεται επιτακτική. Όπου κι αν πάμε —στην παραλία, στη δουλειά ή στη βόλτα— κουβαλάμε σχεδόν πάντα μαζί μας ένα παγωμένο πλαστικό μπουκάλι με νερό. Αν και για τους περισσότερους από εμάς αυτή η συνήθεια φαντάζει ως μια αθώα και απαραίτητη πηγή δροσιάς, οι ειδικοί που μελετούν τις συσκευασίες τροφίμων και ποτών εκπέμπουν σήμα κινδύνου. Νέα επιστημονικά δεδομένα αποδεικνύουν ότι τα πλαστικά μπουκάλια «αντιδρούν» αρνητικά όταν εκτίθενται στη ζέστη και το ηλιακό φως, αποτελώντας έναν κρυφό κίνδυνο για την υγεία μας. Το πρόβλημα εστιάζεται στη χημική συμπεριφορά του πλαστικού υπό την επήρεια των υψηλών θερμοκρασιών. Όταν ένα μπουκάλι παραμένει εκτεθειμένο στον καυτό ήλιο ή ξεχνιέται μέσα σε ένα κλειστό αυτοκίνητο, οι ουσίες που περιέχονται στο υλικό κατασκευής του αρχίζουν να γίνονται
Μια κομβικής σημασίας ανακάλυψη πραγματοποίησε το ρομποτικό όχημα Perseverance της NASA, εντοπίζοντας μόρια οργανικού άνθρακα στην αποξηραμένη κοίτη ενός αρχαίου αρεινού ποταμού. Τα ευρήματα, τα οποία αναλύθηκαν από τα προηγμένα συστήματα του ρομπότ, ανοίγουν ξανά τη μεγάλη επιστημονική συζήτηση για την ύπαρξη μικροβιακής ζωής στον Κόκκινο Πλανήτη πριν από δισεκατομμύρια χρόνια. Αν και η ανακάλυψη δεν αποτελεί ακόμη τελεσίδικη απόδειξη, τα δεδομένα δείχνουν ότι ο Άρης διέθετε κάποτε συνθήκες φιλόξενες για τη ζωή. Το Όργανο «Sherloc» και η Αποξηραμένη Κοίτη του Ποταμού
Σχόλια
Δημοσίευση σχολίου