Μυστηριώδεις άμορφες μάζες μέσα στη Γη μπορεί να ευθύνονται για τους σεισμούς
Λήψη συνδέσμου
Facebook
X
Pinterest
Ηλεκτρονικό ταχυδρομείο
Άλλες εφαρμογές
Οι ερευνητές υποψιάζονται όλο και περισσότερο ότι μια ισχυρή σύγκρουση μεταξύ της Γης και ενός αρχαίου πρωτοπλανήτη στο μέγεθος του Άρη πριν από περίπου 4,5 δισεκατομμύρια χρόνια μπορεί να άφησε μυστηριώδεις άμορφες μάζες θαμμένες βαθιά στο εσωτερικό της.
Ήταν μια σύγκρουση τόσο βίαιη που εκτίναξε αρκετό υλικό ώστε να δημιουργηθεί η Σελήνη. Γι’ αυτό και ο συγκεκριμένος πρωτοπλανήτης ονομάστηκε
Θεία (στη μυθολογία η Τιτανίδα Θεία ήταν η μητέρα της Σελήνης, θεάς του φεγγαριού).
Τώρα, σύμφωνα με το Futurism.com, οι επιστήμονες αρχίζουν επίσης να υποψιάζονται ότι αυτές οι θαμμένες άμορφες μάζες μπορεί να οδήγησαν και στην ανάπτυξη της τεκτονικής των πλακών, των γεωλογικών διεργασιών που ήταν αναπόσπαστο μέρος του σχηματισμού της ζωής στη Γη, και εξακολουθούν να προκαλούν σεισμούς και εκρήξεις ηφαιστείων μέχρι σήμερα.
Όπως περιγράφεται λεπτομερώς σε μια νέα μελέτη που δημοσιεύθηκε στο περιοδικό Geophysical Research Letters, οι ερευνητές χάραξαν μια γραμμή μεταξύ των μυστηριωδών άμορφων μαζών που έμειναν πίσω από τη σύγκρουση και της σύγχρονης τεκτονικής των πλακών, η οποία τελικά διαμόρφωσε τις συνθήκες που επέτρεψαν στη ζωή να ανθίσει δισεκατομμύρια χρόνια αργότερα.
«Η γιγαντιαία σύγκρουση δεν είναι μόνο η αιτία για τη Σελήνη μας, αν αυτό ισχύει, αλλά καθόρισε και τις αρχικές συνθήκες της Γης μας», δήλωσε στη Washington Post ο συν-συγγραφέας της μελέτης και γεωεπιστήμονας του Ινστιτούτου Τεχνολογίας της Καλιφόρνιας Qian Yuan.
Η ομάδα εξέτασε τις υπάρχουσες θεωρίες γύρω από αυτές τις άμορφες μάζες που είναι θαμμένες στον μανδύα του πλανήτη μας, οι οποίες αποτελούνται από διαφορετικά υλικά σε σχέση με το περιβάλλον τους, και το πώς δημιουργήθηκαν για πρώτη φορά.
Ξεκίνησαν την καταβύθιση
Οι ερευνητές πιστεύουν ότι περίπου 200 εκατομμύρια χρόνια μετά την πρόσκρουση, αυτές οι μάζες έδωσαν το έναυσμα για ισχυρά μανδυακά διάπειρα που ξεκίνησαν μια διαδικασία που ονομάζεται καταβύθιση, με πλάκες του φλοιού της Γης να βυθίζονται κάτω από άλλες πλάκες.
Η μελέτη θα μπορούσε επίσης να βοηθήσει στην εξήγηση των αρχαιότερων ορυκτών που έχουν ανακαλυφθεί ποτέ στη Γη, τα οποία οι επιστήμονες πιστεύουν ότι ήταν αποτέλεσμα της καταβύθισης πριν από τέσσερα δισεκατομμύρια χρόνια.
Οι σύγχρονοι ρυθμοί ζωής, οι πολλές ώρες εργασίας και οι καθημερινές υποχρεώσεις έχουν ανατρέψει πλήρως τις διατροφικές μας συνήθειες, με αποτέλεσμα το βραδινό γεύμα να μετατίθεται όλο και πιο αργά. Για πολλούς, ένα πλούσιο σνακ ή ένα κανονικό γεύμα ακριβώς πριν από την κατάκλιση αποτελεί μια μορφή χαλάρωσης. Ωστόσο, η επιστημονική κοινότητα κρούει τον κώδωνα του κινδύνου, καθώς μια νέα μελέτη έρχεται να επιβεβαιώσει ότι η ώρα που καταναλώνουμε την τροφή μας είναι εξίσου σημαντική με το τι περιλαμβάνει το πιάτο μας. Ο λεγόμενος «κανόνας των 3 ωρών» φαίνεται πως αποτελεί το κλειδί για τη θωράκιση της καρδιομεταβολικής μας υγείας. Ο κανόνας αυτός είναι εξαιρετικά απλός στη σύλληψή του: ορίζει ότι πρέπει να ολοκληρώνουμε το τελευταίο μας γεύμα ή σνακ τουλάχιστον τρεις ώρες πριν πέσουμε για ύπνο. Αυτό το χρονικό διάστημα δίνει στον ανθρώπινο οργανισμό τον απαραίτητο χρόνο να ολοκληρώσει τη διαδικασία της
Καθώς το καλοκαίρι μπαίνει για τα καλά και οι θερμοκρασίες χτυπάνε κόκκινο, η ανάγκη για ενυδάτωση γίνεται επιτακτική. Όπου κι αν πάμε —στην παραλία, στη δουλειά ή στη βόλτα— κουβαλάμε σχεδόν πάντα μαζί μας ένα παγωμένο πλαστικό μπουκάλι με νερό. Αν και για τους περισσότερους από εμάς αυτή η συνήθεια φαντάζει ως μια αθώα και απαραίτητη πηγή δροσιάς, οι ειδικοί που μελετούν τις συσκευασίες τροφίμων και ποτών εκπέμπουν σήμα κινδύνου. Νέα επιστημονικά δεδομένα αποδεικνύουν ότι τα πλαστικά μπουκάλια «αντιδρούν» αρνητικά όταν εκτίθενται στη ζέστη και το ηλιακό φως, αποτελώντας έναν κρυφό κίνδυνο για την υγεία μας. Το πρόβλημα εστιάζεται στη χημική συμπεριφορά του πλαστικού υπό την επήρεια των υψηλών θερμοκρασιών. Όταν ένα μπουκάλι παραμένει εκτεθειμένο στον καυτό ήλιο ή ξεχνιέται μέσα σε ένα κλειστό αυτοκίνητο, οι ουσίες που περιέχονται στο υλικό κατασκευής του αρχίζουν να γίνονται
Μια ιστορική προσελήνωση που παραλίγο να μετατραπεί σε παγκόσμια τραγωδία Τον Ιούλιο του 1969, η ανθρωπότητα κρατούσε την ανάσα της καθώς οι αστροναύτες της NASA, Νιλ Άρμστρονγκ και Μπαζ Όλντριν, πραγματοποιούσαν το ιστορικό «τεράστιο άλμα» στην επιφάνεια της Σελήνης. Ωστόσο, πίσω από τους πανηγυρισμούς κρυβόταν ένα εφιαλτικό σενάριο που θα μπορούσε να τους αφήσει εγκλωβισμένους στο διάστημα για πάντα. Ένα απρόοπτο τεχνικό πρόβλημα στην καμπίνα του Apollo 11 απείλησε τη ζωή τους, και η σωτηρία ήρθε από το πιο αναπάντεχο, καθημερινό αντικείμενο: ένα απλό πλαστικό μαρκαδοράκι. Όλα ξεκίνησαν όταν οι δύο αστροναύτες, έχοντας ολοκληρώσει την αποστολή τους στην επιφάνεια, ετοιμάζονταν να ξεκουραστούν μέσα στη σεληνάκατο. Τότε παρατήρησαν στο δάπεδο ένα μικρό μαύρο πλαστικό κομμάτι. Με τρόμο συνειδητοποίησαν ότι επρόκειτο για τον σπασμένο διακόπτη ενός
Σχόλια
Δημοσίευση σχολίου