Αυτό ήταν το χειρότερο βασανιστήριο στην αρχαία Ελλάδα - Ο «ματωμένος αετός» των Ελλήνων
Λήψη συνδέσμου
Facebook
X
Pinterest
Ηλεκτρονικό ταχυδρομείο
Άλλες εφαρμογές
Ο Ταύρος του Φάλαρη, σχεδιασμένος από τον Περίλαο, θεωρείται η πιο επώδυνη συσκευή βασανιστηρίων
Στην ιστορία της ανθρωπότητας, έχουν υπάρξει φρικτά βασανιστήρια που επινόησαν και χρησιμοποίησαν διάφοροι λαοί, εν είδει τιμωρίας ή και πολλές φορές εκτέλεσης. Από τα αρχαία χρόνια, μέχρι και την κορύφωση τους, την περίοδο του Μεσαίωνα, υπήρξαν μέθοδοι που μόνο παρανοϊκές και σαδιστικές μπορούν να χαρακτηριστούν, καθώς
είχαν ως στόχο να προκαλέσουν ανυπόφορο πόνο - σωματικό και ψυχολογικό - , συνήθως μέχρι θανάτου.
Οι ιστορικοί που ασχολούνται με τη μελέτη των μεθόδων αυτών, φαίνεται πως έχουν καταλήξει πως το πιο βάναυσο βασανιστήριο ήταν εκείνο που εφάρμοζαν οι Βίκινγκς. Πρόκειται για τον «ματωμένο αετό», μία επί της ουσίας εκτέλεση που αποτυπώθηκε και τηλεοπτικά στη σειρά Vikings και η σκέψη και μόνο για τον τρόπο που εφαρμόζεται, προκαλεί ανατριχίλα.
Πολλούς αιώνες όμως πριν οι Σκανδιναβοί βασιλιάδες βγάλουν τη σκληρότητά τους πάνω στους αντιπάλους τους, υπήρξε μία άλλη μέθοδος βασανισμού, μία «μηχανή» βασανιστηρίων, που μπορεί να χαρακτηριστεί ως η πιο επώδυνη συσκευή στην ιστορία της ανθρωπότητας. Δεν ήταν μόνο ο πόνος που προκαλούσε στο θύμα, αλλά και το ψυχολογικό τραύμα που δημιουργούσε σε όλους όσοι παρακολουθούσαν τον βασανισμό και εν τέλει την εκτέλεση.
Ο «Ταύρος του Φάλαρη» σχεδιασμένος από τον Περίλαο
Πρόκειται για τον «Ταύρο του Φάλαρη» ή «Ταύρο του Περίλαου», αν και η πρώτη ονομασία είναι πιο διαδεδομένη, ή αλλιώς για το «Brazen Bull» όπως το αναφέρουν οι ιστορικοί σε όλον τον κόσμο. Ο συγκεκριμένος Ταύρος ήταν ένα όργανο βασανιστηρίων που σχεδιάστηκε από τον Περίλαο αλλά χρησιμοποιήθηκε από τον τύραννο του Ακράγαντα της Σικελίας, Φαλάρη.
Η ιδέα αλλά και η εκτέλεση του τρομακτικού αυτού μηχανισμού βασανιστηρίων ανήκει στον τεχνίτη και εφευρέτη, Περίλαο, από την Αθήνα του 6ου αιώνα π.Χ. Ήταν ένα ορειχάλκινο ομοίωμα ταύρου σε φυσικό μέγεθος, που χωρούσε μέσα έναν άνθρωπο, με είσοδο στη μία πλευρά. Από αυτή την πόρτα έβαζαν μέσα τον μελλοθάνατο ζωντανό, την έκλειναν και από κάτω άναβαν φωτιά. Το γλυπτό ήταν έτσι κατασκευασμένο, που οι φωνές του βασανιζόμενου ακούγονταν σαν κλάμα ταύρου, ενώ ο καταδικασμένος έβρισκε φρικτό θάνατο μέσα στον πυρωμένο φούρνο, καθώς η θερμοκρασία ολοένα και ατξανόταν. Αυτό ο ήχος που ακουγόταν αύξανε τον ψυχολογικό τρόμο τόσο στο θύμα όσο και στους μάρτυρες που βρίσκονταν μπροστά στον βασανισμό.
Όπως σημειώνεται, ο Ταύρος ήταν μια από τις πιο βάναυσες μορφές βασανιστηρίων στην ιστορία καθώς προκαλούσε και ψυχολογικό σοκ στο θύμα σιγά-σιγά ψηνόταν ζωντανός, μη μπορώντας καν να κουνηθεί, αναμένοντας έτσι τον φρικτό θάνατο.
Πρώτο θύμα ο δημιουργός του
Χάρη στον Λουκιανό, τον σατιρικό συγγραφέα του 2ου αιώνα μ. Χ., γνωρίζουμε αρκετά για τη μηχανή βασανιστηρίων. Θρυλείται μάλιστα πως το πρώτο θύμα του Ταύρου ήτα ο ίδιος ο δημιουργός του. Όταν κατασκεύασε την παραγγελία του Φάλαρη και του την παρουσίασε, τότε ο Σικελός τύραννος διέταξε να βάλουν μέσα τον ίδιο τον Περίλαο!
Ο Φάλαρης χρησιμοποιούσε το συγκεκριμένο βασανιστήριο σε άτομα που τόλμησαν να αμφισβητήσουν την εξουσία του. Κατά τη διάρκεια της βασιλείας του Ρωμαίου αυτοκράτορα Νέρωνα, η ίδια συσκευή χρησιμοποιήθηκε για να σκοτώσει τους πρώτους χριστιανούς.
Στο πέρασμα των χρόνων, η φήμη και η τρομακτική κληρονομιά του Ταύρου, διατηρήθηκαν, λειτουργώντας ως μια απογοητευτική υπενθύμιση του βάθους της ανθρώπινης σκληρότητας και της εφευρετικότητας των τεχνικών βασανιστηρίων.
Οι σύγχρονοι ρυθμοί ζωής, οι πολλές ώρες εργασίας και οι καθημερινές υποχρεώσεις έχουν ανατρέψει πλήρως τις διατροφικές μας συνήθειες, με αποτέλεσμα το βραδινό γεύμα να μετατίθεται όλο και πιο αργά. Για πολλούς, ένα πλούσιο σνακ ή ένα κανονικό γεύμα ακριβώς πριν από την κατάκλιση αποτελεί μια μορφή χαλάρωσης. Ωστόσο, η επιστημονική κοινότητα κρούει τον κώδωνα του κινδύνου, καθώς μια νέα μελέτη έρχεται να επιβεβαιώσει ότι η ώρα που καταναλώνουμε την τροφή μας είναι εξίσου σημαντική με το τι περιλαμβάνει το πιάτο μας. Ο λεγόμενος «κανόνας των 3 ωρών» φαίνεται πως αποτελεί το κλειδί για τη θωράκιση της καρδιομεταβολικής μας υγείας. Ο κανόνας αυτός είναι εξαιρετικά απλός στη σύλληψή του: ορίζει ότι πρέπει να ολοκληρώνουμε το τελευταίο μας γεύμα ή σνακ τουλάχιστον τρεις ώρες πριν πέσουμε για ύπνο. Αυτό το χρονικό διάστημα δίνει στον ανθρώπινο οργανισμό τον απαραίτητο χρόνο να ολοκληρώσει τη διαδικασία της
Καθώς το καλοκαίρι μπαίνει για τα καλά και οι θερμοκρασίες χτυπάνε κόκκινο, η ανάγκη για ενυδάτωση γίνεται επιτακτική. Όπου κι αν πάμε —στην παραλία, στη δουλειά ή στη βόλτα— κουβαλάμε σχεδόν πάντα μαζί μας ένα παγωμένο πλαστικό μπουκάλι με νερό. Αν και για τους περισσότερους από εμάς αυτή η συνήθεια φαντάζει ως μια αθώα και απαραίτητη πηγή δροσιάς, οι ειδικοί που μελετούν τις συσκευασίες τροφίμων και ποτών εκπέμπουν σήμα κινδύνου. Νέα επιστημονικά δεδομένα αποδεικνύουν ότι τα πλαστικά μπουκάλια «αντιδρούν» αρνητικά όταν εκτίθενται στη ζέστη και το ηλιακό φως, αποτελώντας έναν κρυφό κίνδυνο για την υγεία μας. Το πρόβλημα εστιάζεται στη χημική συμπεριφορά του πλαστικού υπό την επήρεια των υψηλών θερμοκρασιών. Όταν ένα μπουκάλι παραμένει εκτεθειμένο στον καυτό ήλιο ή ξεχνιέται μέσα σε ένα κλειστό αυτοκίνητο, οι ουσίες που περιέχονται στο υλικό κατασκευής του αρχίζουν να γίνονται
Μια κομβικής σημασίας ανακάλυψη πραγματοποίησε το ρομποτικό όχημα Perseverance της NASA, εντοπίζοντας μόρια οργανικού άνθρακα στην αποξηραμένη κοίτη ενός αρχαίου αρεινού ποταμού. Τα ευρήματα, τα οποία αναλύθηκαν από τα προηγμένα συστήματα του ρομπότ, ανοίγουν ξανά τη μεγάλη επιστημονική συζήτηση για την ύπαρξη μικροβιακής ζωής στον Κόκκινο Πλανήτη πριν από δισεκατομμύρια χρόνια. Αν και η ανακάλυψη δεν αποτελεί ακόμη τελεσίδικη απόδειξη, τα δεδομένα δείχνουν ότι ο Άρης διέθετε κάποτε συνθήκες φιλόξενες για τη ζωή. Το Όργανο «Sherloc» και η Αποξηραμένη Κοίτη του Ποταμού
Σχόλια
Δημοσίευση σχολίου