Μυστήριο με τεράστιο αρχαίο πιθάρι που ανακαλύφθηκε – Βρέθηκε άθικτο και οι αρχαιολόγοι έχουν μπερδευτεί
Λήψη συνδέσμου
Facebook
X
Pinterest
Ηλεκτρονικό ταχυδρομείο
Άλλες εφαρμογές
Κατά τη διάρκεια πρόσφατων αρχαιολογικών ανασκαφών στην πόλη Ούζγκεν στην επαρχία Ος της Κιργιζίας, ανακαλύφθηκε ένα τεράστιο πιθάρι ύψους 1.75 μέτρων, γνωστό ως “hum”.
Ο αρχαίος οικισμός του Ουζγκέν είναι η καρδιά μίας όασης, πλούσιας σε μνημεία μόνιμων κατοίκων και νομάδων, που χρονολογούνται σε ένα ευρύ χρονολογικό φάσμα. Θεωρείται ότι ήταν μία σημαντική πόλη στον Δρόμο του Μεταξιού, αποτελώντας το ανατολικό κέντρο της πόλης Νταβάν. Στην ίδια περιοχή με τον
οικισμό Ουζγκέν πιστεύεται ότι βρισκόταν η πόλη Τζου-Τσεν που αναφέρεται στις κινεζικές πηγές, στο πλαίσιο των στρατιωτικών εκστρατειών της περιόδου 104-99 π.Χ. Αυτό σημαίνει ότι η πόλη υπήρχε ήδη εκείνη την εποχή. Η κύρια περίοδος ανάπτυξης του οικισμού ήταν από τον 4ο έως τον 1ο αιώνα π.Χ.
Ωστόσο, η πόλη άκμασε υπό την κυριαρχία του κράτους των Καραχανιδών (χανάτο των Καραχανιδών) τον 10ο αιώνα μ.Χ.. Ο οικισμός Ουζγκέν ήταν μια από τις πρωτεύουσες των Καραχανιδών, που την ονόμασαν Μαβαραννάχρ και άφησαν τρία καλοδιατηρημένα μαυσωλεία.
Η καταπληκτική ανακάλυψη του γιγαντιαίου πιθαριού ανακοινώθηκε από τον Turarbek Abdyrahmanov, αρχαιολόγο από την Εθνική Ακαδημία Επιστημών της Δημοκρατίας της Κιργιζίας.
Το πιθάρι βρέθηκε άθικτο
Οι ανασκαφές, με επικεφαλής τον Mars Boranbaev, είχαν ξεκινήσει πριν από περίπου 10 ημέρες, όταν την 1η Μαρτίου ανακαλύφθηκε ένα ‘Hum’ 2.5 μέτρα κάτω από το επίπεδο του εδάφους. Το αρχαίο αντικείμενο, το οποίο θεωρείται ότι κατασκευάστηκε μεταξύ του 7ου και 4ου αιώνα π.Χ., βρέθηκε και ανασύρθηκε άθικτο, και μεταφέρθηκε στο Μουσείο Αρχιτεκτονικής και Αρχαιολογίας Ουζγκέν.
«Μετά από σχολαστικό καθαρισμό, το ‘hum’ θα εξεταστεί πιο αναλυτικά, ως μέρος των συνεχιζόμενων ερευνητικών προσπαθειών μας», εξήγησε ο Abdyrahmanov. «Έχουν ήδη ανακαλυφθεί θραύσματα πήλινης κεραμικής ενδεικτικά του πολιτισμού Shoro-Bashat, σηματοδοτώντας το πλούσιο ιστορικό παρελθόν της περιοχής.»
Στο τέλος της Εποχής του Χαλκού και στις αρχές της Πρώιμης Εποχής του Σιδήρου, ξεκίνησε να διαμορφώνεται ο πολιτισμός Shorobashat στην κοιλάδα της Φεργάνα. Κατά την περίοδο των Τελικών Χαλκών και της Πρώιμης Εποχής του Σιδήρου στην κοιλάδα της Φεργάνα συνυπήρχαν νομαδικοί (Καϊρακκούμ και Αϊλατάν, 11ος-3ος αιώνας π.Χ.) και εγκατεστημένοι (Τσαστ και Σορομπασάτ, 14ος-1ος αιώνας π.Χ.) πολιτισμοί. Ο πολιτισμός Σορομπασάτ ήταν ένας εγκατεστημένος γεωργικός πολιτισμός.
Η περιοχή των ανασκαφών βρίσκεται κοντά στην περιοχή Κιζίλ-Οκτιμπάρ, όπου είναι σε εξέλιξη σχέδια για την κατασκευή παρακαμπτήριου δρόμου. Η περιοχή έχει σπουδαίο ιστορικό ενδιαφέρον. Ο Abdyrahmanov σημείωσε ότι λόγω της αυξημένης δραστηριότητας γύρω από την αρχαία πόλη, έχουν διεξαχθεί περισσότερες αρχαιολογικές έρευνες με την ελπίδα να βρεθούν περισσότερα αρχαία αντικείμενα.
Το “Hum”, ύψους 1.75 μέτρων και πλάτους 1.30 μέτρων, αποτελεί μαρτυρία για τους αρχαίους πολιτισμούς που κάποτε ευδοκίμησαν σε αυτά τα εδάφη.
Οι σύγχρονοι ρυθμοί ζωής, οι πολλές ώρες εργασίας και οι καθημερινές υποχρεώσεις έχουν ανατρέψει πλήρως τις διατροφικές μας συνήθειες, με αποτέλεσμα το βραδινό γεύμα να μετατίθεται όλο και πιο αργά. Για πολλούς, ένα πλούσιο σνακ ή ένα κανονικό γεύμα ακριβώς πριν από την κατάκλιση αποτελεί μια μορφή χαλάρωσης. Ωστόσο, η επιστημονική κοινότητα κρούει τον κώδωνα του κινδύνου, καθώς μια νέα μελέτη έρχεται να επιβεβαιώσει ότι η ώρα που καταναλώνουμε την τροφή μας είναι εξίσου σημαντική με το τι περιλαμβάνει το πιάτο μας. Ο λεγόμενος «κανόνας των 3 ωρών» φαίνεται πως αποτελεί το κλειδί για τη θωράκιση της καρδιομεταβολικής μας υγείας. Ο κανόνας αυτός είναι εξαιρετικά απλός στη σύλληψή του: ορίζει ότι πρέπει να ολοκληρώνουμε το τελευταίο μας γεύμα ή σνακ τουλάχιστον τρεις ώρες πριν πέσουμε για ύπνο. Αυτό το χρονικό διάστημα δίνει στον ανθρώπινο οργανισμό τον απαραίτητο χρόνο να ολοκληρώσει τη διαδικασία της
Καθώς το καλοκαίρι μπαίνει για τα καλά και οι θερμοκρασίες χτυπάνε κόκκινο, η ανάγκη για ενυδάτωση γίνεται επιτακτική. Όπου κι αν πάμε —στην παραλία, στη δουλειά ή στη βόλτα— κουβαλάμε σχεδόν πάντα μαζί μας ένα παγωμένο πλαστικό μπουκάλι με νερό. Αν και για τους περισσότερους από εμάς αυτή η συνήθεια φαντάζει ως μια αθώα και απαραίτητη πηγή δροσιάς, οι ειδικοί που μελετούν τις συσκευασίες τροφίμων και ποτών εκπέμπουν σήμα κινδύνου. Νέα επιστημονικά δεδομένα αποδεικνύουν ότι τα πλαστικά μπουκάλια «αντιδρούν» αρνητικά όταν εκτίθενται στη ζέστη και το ηλιακό φως, αποτελώντας έναν κρυφό κίνδυνο για την υγεία μας. Το πρόβλημα εστιάζεται στη χημική συμπεριφορά του πλαστικού υπό την επήρεια των υψηλών θερμοκρασιών. Όταν ένα μπουκάλι παραμένει εκτεθειμένο στον καυτό ήλιο ή ξεχνιέται μέσα σε ένα κλειστό αυτοκίνητο, οι ουσίες που περιέχονται στο υλικό κατασκευής του αρχίζουν να γίνονται
Μια κομβικής σημασίας ανακάλυψη πραγματοποίησε το ρομποτικό όχημα Perseverance της NASA, εντοπίζοντας μόρια οργανικού άνθρακα στην αποξηραμένη κοίτη ενός αρχαίου αρεινού ποταμού. Τα ευρήματα, τα οποία αναλύθηκαν από τα προηγμένα συστήματα του ρομπότ, ανοίγουν ξανά τη μεγάλη επιστημονική συζήτηση για την ύπαρξη μικροβιακής ζωής στον Κόκκινο Πλανήτη πριν από δισεκατομμύρια χρόνια. Αν και η ανακάλυψη δεν αποτελεί ακόμη τελεσίδικη απόδειξη, τα δεδομένα δείχνουν ότι ο Άρης διέθετε κάποτε συνθήκες φιλόξενες για τη ζωή. Το Όργανο «Sherloc» και η Αποξηραμένη Κοίτη του Ποταμού
Σχόλια
Δημοσίευση σχολίου