Τα μυστικά τη ζούγκλας του Αμαζονίου: Βρέθηκε βραχογραφία 13 χιλιομέτρων – Την έφτιαξαν πρωτάνθρωποι την εποχή των Παγετώνων [βίντεο]
Λήψη συνδέσμου
Facebook
X
Pinterest
Ηλεκτρονικό ταχυδρομείο
Άλλες εφαρμογές
Πριν από δύο χρόνια, στο τροπικό δάσος του Αμαζονίου ανακαλύψθηκε ένας πολύχρωμος «καμβάς» μήκους 13 χιλιομέτρων, γεμάτος με σχέδια της εποχής των παγετώνων.
Στην πρωτόγονη αυτή ζωφόρο παρελαύνουν μαστόδοντες, γιγάντια θηλαστικά και άλλα εξαφανισμένα θηρία.
Τα υπέροχα εγχάρακτα, που δημιουργήθηκαν κάποτε με τη χρήση μιας κόκκινης χρωστικής ουσίας που απαντάται συχνά στον αρχαίο κόσμο- εκτείνονται σε σχεδόν
8 μίλια (13 χιλιόμετρα) βράχου στους λόφους πάνω από τρία καταφύγια βράχων στον Αμαζόνιο της Κολομβίας, σύμφωνα με όσα έδειξε νέα μελέτη.
«Πρόκειται πραγματικά για απίστευτες εικόνες, προϊόν των πρώτων ανθρώπων που έζησαν στον δυτικό Αμαζόνιο« δήλωσε ο ερευνητής Μαρκ Ρόμπινσον, αρχαιολόγος στο βρετανικό Πανεπιστήμιο του Έξετερ, ο οποίος ανέλυσε την τέχνη των βράχων μαζί με Κολομβιανούς επιστήμονες.
Οι αυτόχθονες άρχισαν πιθανότατα να ζωγραφίζουν αυτές τις εικόνες στον αρχαιολογικό χώρο Serranía La Lindosa, στο βόρειο άκρο του Αμαζονίου της Κολομβίας, προς το τέλος της έσχατης εποχής των παγετώνων, περίπου 12.600 έως 11.800 χρόνια πριν.
Κατά τη διάρκεια αυτής της περιόδου, «ο Αμαζόνιος εξακολουθούσε να μεταμορφώνεται στο τροπικό δάσος που γνωρίζουμε σήμερα», δηλώνει ο Robinson.
Πράγματι, η άνοδος της θερμοκρασίας μετέτρεψε τον Αμαζόνιο από ένα συνονθύλευμα με σαβάνες, αγκαθωτούς θάμνους και δάση στο σημερινό πάμφυτο τροπικό δάσος.
Οσο για τους πίνακες των παγετώνων: Περιλαμβάνουν αποτυπώματα χεριών, γεωμετρικά σχέδια και μια μεγάλη ποικιλία ζώων, από τα «μικρά» -όπως ελάφια, αλιγάτορες, νυχτερίδες, μαϊμούδες, χελώνες, φίδια και χοίρους, έως τα «μεγάλα», καμήλες, άλογα και τριδάχτυλα θηλαστικά.
Άλλες φιγούρες απεικονίζουν επίσης ανθρώπους, σκηνές κυνηγιού, φροντίδα φυτών, δέντρα και πλάσματα της σαβάνας.
Τα πιο λεπτομερή ευρήματα
Τέχνη με αναπαραστάσεις ζώων πάνω σε βράχο χρονολογούμενη από την εποχή των παγετώνων απαντάται και στην Κεντρική Βραζιλία. Τα νέα ευρήματα όμως είναι πιο λεπτομερή και ρίχνουν φως στο πώς περίπου έμοιαζαν αυτά τα πλέον εξαφανισμένα είδη, είπαν οι ερευνητές.
«Οι πίνακες δίνουν μια ζωντανή και συναρπαστική ματιά στη ζωή αυτών των κοινοτήτων», είπε ο Robinson. «Μας είναι απίστευτο σήμερα να πιστεύουμε ότι ζούσαν και κυνηγούσαν γιγάντια φυτοφάγα, μερικά που είχαν το μέγεθος ενός μικρού αυτοκινήτου».
Πολλά από τα μεγάλα ζώα της Νότιας Αμερικής εξαφανίστηκαν στο τέλος της τελευταίας εποχής των παγετώνων, πιθανότατα ως το συνδυαστικό αποτέλεσμα του ανθρώπινου κυνηγιού και της κλιματικής αλλαγής, λένε οι ερευνητές.
Οι ανασκαφές στα βραχώδη καταφύγια αποκάλυψαν ότι αυτές οι τποθεσίες ήταν μερικές από τις πρώτες που κατείχαν άνθρωποι στον Αμαζόνιο. Οι πίνακες και οι κατασκηνώσεις προσφέρουν στοιχεία για τη διατροφή αυτών των πρώτων κυνηγών -τροφοσυλλεκτών.
Για παράδειγμα, υπολείμματα οστών και φυτών υποδεικνύουν ότι το μενού περιελάμβανε φρούτα από φοίνικες και δέντρα, πιράνχας , αλιγάτορες, φίδια, βατράχους , τρωκτικά όπως η πάκα και η καπιμπάρα και αρμαδίλους, σύμφωνα με όσα είπαν οι ερευνητές.
Οι επιστήμονες μπόρεσαν να ανασκάψουν τα καταφύγια αυτά το 2017 και το 2018, μετά τη συνθήκη ειρήνης που συνήψε το 2016 η Κολομβιανή κυβέρνησης και η FARC, μια ομάδα τοπικών ανταρτών.
«Αυτές οι βραχογραφίες είναι θεαματικές αποδείξεις για το πώς οι άνθρωποι αναδιαμόρφωσαν τη γη, πώς κυνηγούσαν και πώς ψάρευαν», δήλωσε ο José Iriarte, επίσης εκ τω ερευνητών, αρχαιολόγος στο Πανεπιστήμιο του Exeter. «Είναι πιθανόν η τέχνη αυτή να αποτελούσε ισχυρό κομμάτι εκείνου του πολιτισμού και έναν τρόπος για τους ανθρώπους της εποχής εκείνης να συνδέονται κοινωνικά».
Τα εν λόγω ευρήματα έχουν δημοσιευτεί στο journal Quaternary International.
Με πληροφορίες από Live Science / https://hellasjournal.com
Οι σύγχρονοι ρυθμοί ζωής, οι πολλές ώρες εργασίας και οι καθημερινές υποχρεώσεις έχουν ανατρέψει πλήρως τις διατροφικές μας συνήθειες, με αποτέλεσμα το βραδινό γεύμα να μετατίθεται όλο και πιο αργά. Για πολλούς, ένα πλούσιο σνακ ή ένα κανονικό γεύμα ακριβώς πριν από την κατάκλιση αποτελεί μια μορφή χαλάρωσης. Ωστόσο, η επιστημονική κοινότητα κρούει τον κώδωνα του κινδύνου, καθώς μια νέα μελέτη έρχεται να επιβεβαιώσει ότι η ώρα που καταναλώνουμε την τροφή μας είναι εξίσου σημαντική με το τι περιλαμβάνει το πιάτο μας. Ο λεγόμενος «κανόνας των 3 ωρών» φαίνεται πως αποτελεί το κλειδί για τη θωράκιση της καρδιομεταβολικής μας υγείας. Ο κανόνας αυτός είναι εξαιρετικά απλός στη σύλληψή του: ορίζει ότι πρέπει να ολοκληρώνουμε το τελευταίο μας γεύμα ή σνακ τουλάχιστον τρεις ώρες πριν πέσουμε για ύπνο. Αυτό το χρονικό διάστημα δίνει στον ανθρώπινο οργανισμό τον απαραίτητο χρόνο να ολοκληρώσει τη διαδικασία της
Καθώς το καλοκαίρι μπαίνει για τα καλά και οι θερμοκρασίες χτυπάνε κόκκινο, η ανάγκη για ενυδάτωση γίνεται επιτακτική. Όπου κι αν πάμε —στην παραλία, στη δουλειά ή στη βόλτα— κουβαλάμε σχεδόν πάντα μαζί μας ένα παγωμένο πλαστικό μπουκάλι με νερό. Αν και για τους περισσότερους από εμάς αυτή η συνήθεια φαντάζει ως μια αθώα και απαραίτητη πηγή δροσιάς, οι ειδικοί που μελετούν τις συσκευασίες τροφίμων και ποτών εκπέμπουν σήμα κινδύνου. Νέα επιστημονικά δεδομένα αποδεικνύουν ότι τα πλαστικά μπουκάλια «αντιδρούν» αρνητικά όταν εκτίθενται στη ζέστη και το ηλιακό φως, αποτελώντας έναν κρυφό κίνδυνο για την υγεία μας. Το πρόβλημα εστιάζεται στη χημική συμπεριφορά του πλαστικού υπό την επήρεια των υψηλών θερμοκρασιών. Όταν ένα μπουκάλι παραμένει εκτεθειμένο στον καυτό ήλιο ή ξεχνιέται μέσα σε ένα κλειστό αυτοκίνητο, οι ουσίες που περιέχονται στο υλικό κατασκευής του αρχίζουν να γίνονται
Μια κομβικής σημασίας ανακάλυψη πραγματοποίησε το ρομποτικό όχημα Perseverance της NASA, εντοπίζοντας μόρια οργανικού άνθρακα στην αποξηραμένη κοίτη ενός αρχαίου αρεινού ποταμού. Τα ευρήματα, τα οποία αναλύθηκαν από τα προηγμένα συστήματα του ρομπότ, ανοίγουν ξανά τη μεγάλη επιστημονική συζήτηση για την ύπαρξη μικροβιακής ζωής στον Κόκκινο Πλανήτη πριν από δισεκατομμύρια χρόνια. Αν και η ανακάλυψη δεν αποτελεί ακόμη τελεσίδικη απόδειξη, τα δεδομένα δείχνουν ότι ο Άρης διέθετε κάποτε συνθήκες φιλόξενες για τη ζωή. Το Όργανο «Sherloc» και η Αποξηραμένη Κοίτη του Ποταμού
Σχόλια
Δημοσίευση σχολίου