Μήνυμα «από αλλού» στο βράχο των Ινδιάνων Cherokees, Judaculla Rock
Λήψη συνδέσμου
Facebook
X
Pinterest
Ηλεκτρονικό ταχυδρομείο
Άλλες εφαρμογές
Γράφει ο Σπύρος Μακρής
Σχεδόν παντού στον κόσμο υπάρχουν απομονωμένα κομμάτια προϊστορίας της ανθρωπότητας. Τα περισσότερα από αυτά φαίνεται να αναφέρονται σε όντα από το διάστημα ή να «γράφτηκαν» από αυτά…
Ένα παρόμοιο «κομμάτι» θεωρείται και το Judaculla Rock των Ινδιάνων Cherokees.
Στη Βόρεια Καρολίνα στα βουνά του Jackson County βρίσκεται ένας μεγάλος
μυστηριώδης βράχος γεμάτος πετρογλυφικά.
Για τους Ινδιάνους Cherokee ο βράχος έχει ιδιαίτερη σημασία και ο τόπος όπου βρίσκεται ο βράχος είναι ένας ιερός χώρος όπου πραγματοποιούσαν τελετές.
Το όνομα Judaculla για τους Cherokees σημαίνει αυτός που «έχει τις κλίσεις» ή «γίγαντας με κεκλιμένα μάτια». Σύμφωνα με την παράδοσή τους, πιστευόταν ότι ήταν ένα αρχαίο πλάσμα που κυριάρχησε στα βουνά. Ένα ισχυρό ον με υπερανθρώπινες δυνάμεις, με την ικανότητα να πετάει, να πηγαίνει από βουνό σε βουνό ενώ ήταν ακόμη ικανό να ελέγχει τον άνεμο, τη βροχή, τους κεραυνούς και τις αστραπές.
Το συγκεκριμένο πλάσμα λέγεται ότι ήταν σε θέση να πάρει τους απλούς ανθρώπους στον κόσμο του «Πνεύματος» αλλά παράλληλα ήταν σε θέση να επικοινωνεί μαζί τους. Φαίνεται να ήταν ένα είδος «θεού» όπως άλλα παρόμοια όντα που αναφέρονται σε όλες τις μυθολογίες, σε όλο τον κόσμο.
Ο Judaculla κάποτε προσγειώθηκε στο βράχο αφήνοντας πάνω του ένα αποτύπωμα χεριού με επτά δάχτυλα. Πολλές φήμες και μύθοι περιβάλλουν τον μυστηριώδη βράχο, συμπεριλαμβανομένων περίεργων ήχων και εμφανίσεων UFO κατά τη διάρκεια της νύχτας.
Η πέτρα είναι μια καμπυλόγραμμη προεξοχή πετρώματος σάπωνος με περισσότερα από 1.500 πετρογλυφικά πάνω σε αυτή. Οι ηλικίες τους κυμαίνονται πιθανότατα μεταξύ του 2000 και 3000 π.Χ. Κατά την εκσκαφή γύρω από την πέτρα εντοπίστηκαν εργαλεία λατομείων. Ωστόσο, δεν βρέθηκαν άλλες πέτρες στην περιοχή με παρόμοιες ενδείξεις και ανάγλυφα, κάνοντας την πέτρα ακόμα πιο μυστηριώδη.
Η πέτρα βρίσκεται στη βάση του βουνού όπου υπάρχει αφθονία μετάλλων σε τέτοιο βαθμό, μάλιστα, ώστε να υποστηρίζεται ότι υπάρχουν ανιχνεύσιμες ηλεκτρομαγνητικές παρεμβολές γύρω από το βράχο.
Οι θεωρίες σχετικά με το περιεχόμενο των πετρογλυφικών είναι άφθονες.
Αναφέρονται σε χάρτες της γης ή ακόμα και αστρικούς, σε θρησκευτικά σύμβολα, σε κάποιο μυστικό μήνυμα άγνωστης γλώσσας ή κρυπτογραφημμένο, ή πολύ απλά για ένα είδος «γκράφιτι» αρχαίων ανθρώπων. Τα ανάγλυφα, μπορούν, επίσης, να αντιπροσωπεύουν ζώα ή ανθρώπους ή άλλες σημαντικές μορφές του κόσμου μας. Πρόσφατα μια ομάδα επιστημόνων χρησιμοποίησε εξοπλισμό καθοδηγούμενο με λέιζερ προκειμένου να δημιουργήσει μια λεπτομερή εικόνα του Judaculla προς μελέτη.
Δυστυχώς, καθώς ο βράχος δεν σκεπάζεται, ο καιρός δεν είναι σύμμαχος στις προσπάθειες αυτές καθώς η βροχή, κυρίως, τον διαβρώνει και τα σύμβολα που υπάρχουν στην επιφάνειά του σταδιακά εξαφανίζονται.
Προς το παρόν οι όποιες κρυφές έννοιες του Judaculla θα παραμείνουν κλειδωμένες καθώς κανενός είδους αποκρυπτογράφηση δεν έχει επιτευχθεί.
My Home, NC | Judaculla Rock / Για υπότιτλους: Ρυθμίσεις, Υπότιτλοι, Αγγλικά, Υπότιτλοι, Αυτόματη μετάφραση, Ελληνικά
Οι σύγχρονοι ρυθμοί ζωής, οι πολλές ώρες εργασίας και οι καθημερινές υποχρεώσεις έχουν ανατρέψει πλήρως τις διατροφικές μας συνήθειες, με αποτέλεσμα το βραδινό γεύμα να μετατίθεται όλο και πιο αργά. Για πολλούς, ένα πλούσιο σνακ ή ένα κανονικό γεύμα ακριβώς πριν από την κατάκλιση αποτελεί μια μορφή χαλάρωσης. Ωστόσο, η επιστημονική κοινότητα κρούει τον κώδωνα του κινδύνου, καθώς μια νέα μελέτη έρχεται να επιβεβαιώσει ότι η ώρα που καταναλώνουμε την τροφή μας είναι εξίσου σημαντική με το τι περιλαμβάνει το πιάτο μας. Ο λεγόμενος «κανόνας των 3 ωρών» φαίνεται πως αποτελεί το κλειδί για τη θωράκιση της καρδιομεταβολικής μας υγείας. Ο κανόνας αυτός είναι εξαιρετικά απλός στη σύλληψή του: ορίζει ότι πρέπει να ολοκληρώνουμε το τελευταίο μας γεύμα ή σνακ τουλάχιστον τρεις ώρες πριν πέσουμε για ύπνο. Αυτό το χρονικό διάστημα δίνει στον ανθρώπινο οργανισμό τον απαραίτητο χρόνο να ολοκληρώσει τη διαδικασία της
Καθώς το καλοκαίρι μπαίνει για τα καλά και οι θερμοκρασίες χτυπάνε κόκκινο, η ανάγκη για ενυδάτωση γίνεται επιτακτική. Όπου κι αν πάμε —στην παραλία, στη δουλειά ή στη βόλτα— κουβαλάμε σχεδόν πάντα μαζί μας ένα παγωμένο πλαστικό μπουκάλι με νερό. Αν και για τους περισσότερους από εμάς αυτή η συνήθεια φαντάζει ως μια αθώα και απαραίτητη πηγή δροσιάς, οι ειδικοί που μελετούν τις συσκευασίες τροφίμων και ποτών εκπέμπουν σήμα κινδύνου. Νέα επιστημονικά δεδομένα αποδεικνύουν ότι τα πλαστικά μπουκάλια «αντιδρούν» αρνητικά όταν εκτίθενται στη ζέστη και το ηλιακό φως, αποτελώντας έναν κρυφό κίνδυνο για την υγεία μας. Το πρόβλημα εστιάζεται στη χημική συμπεριφορά του πλαστικού υπό την επήρεια των υψηλών θερμοκρασιών. Όταν ένα μπουκάλι παραμένει εκτεθειμένο στον καυτό ήλιο ή ξεχνιέται μέσα σε ένα κλειστό αυτοκίνητο, οι ουσίες που περιέχονται στο υλικό κατασκευής του αρχίζουν να γίνονται
Μια ιστορική προσελήνωση που παραλίγο να μετατραπεί σε παγκόσμια τραγωδία Τον Ιούλιο του 1969, η ανθρωπότητα κρατούσε την ανάσα της καθώς οι αστροναύτες της NASA, Νιλ Άρμστρονγκ και Μπαζ Όλντριν, πραγματοποιούσαν το ιστορικό «τεράστιο άλμα» στην επιφάνεια της Σελήνης. Ωστόσο, πίσω από τους πανηγυρισμούς κρυβόταν ένα εφιαλτικό σενάριο που θα μπορούσε να τους αφήσει εγκλωβισμένους στο διάστημα για πάντα. Ένα απρόοπτο τεχνικό πρόβλημα στην καμπίνα του Apollo 11 απείλησε τη ζωή τους, και η σωτηρία ήρθε από το πιο αναπάντεχο, καθημερινό αντικείμενο: ένα απλό πλαστικό μαρκαδοράκι. Όλα ξεκίνησαν όταν οι δύο αστροναύτες, έχοντας ολοκληρώσει την αποστολή τους στην επιφάνεια, ετοιμάζονταν να ξεκουραστούν μέσα στη σεληνάκατο. Τότε παρατήρησαν στο δάπεδο ένα μικρό μαύρο πλαστικό κομμάτι. Με τρόμο συνειδητοποίησαν ότι επρόκειτο για τον σπασμένο διακόπτη ενός
Σχόλια
Δημοσίευση σχολίου