Το Μυστηριώδες Φρούριο που έχει επισκεφθεί ο Πούτιν και μπερδεύει τους αρχαιολόγους
Λήψη συνδέσμου
Facebook
X
Pinterest
Ηλεκτρονικό ταχυδρομείο
Άλλες εφαρμογές
Γράφει ο Σπύρος Μακρής
Ένας παράξενος και περίεργος αρχαιολογικός χώρος που λες και εμφανίστηκε ξαφνικά από το πουθενά. Φαίνεται λες και είναι εγκαταλελειμμένο για αμέτρητες χιλιετίες.
Βρίσκεται μέσα σε μια λίμνη της Σιβηρίας μακριά από τον σύγχρονο πολιτισμό και «αναπαύεται» σε μία από τις πιο επιστημονικά περίεργες τοποθεσίες που βρίσκονται οπουδήποτε στον πλανήτη Γη …
Έχει υποστηριχτεί ότι είναι μόνο
1300 ετών, αλλά δεν υπάρχουν επικείμενες αποδείξεις που να στοιχειοθετούνται από ορισμένους οργανισμούς του ιστορικού ακαδημαϊκού χώρου. Επιπλέον, δεν προσφέρουν καμία πραγματική λογική εξήγηση για την ύπαρξη αυτού του αρχαιολογικού χώρου, τους λόγους της εγκατάλειψής του αλλά και της κατασκευής του.
Αν και υπάρχουν λίγα στα χέρια μας για να προχωρήσουμε, ορισμένες ομάδες με περιοριστικές πρακτικές μάθησης, θα ήθελαν να κάνουν τον κόσμο να πιστέψει ότι αυτή η περίπλοκη περιοχή χτίστηκε μόλις πριν από περίπου 1000 χρόνια . Άλλες ομάδες αμφισβητούν όχι μόνο τις πρακτικές αλλά και τα ίδια συμπεράσματα.
Ο λόγος για το Por-Bajin, ένα τεχνητό, ανθρωπογενές νησί των 3.5 εκταρίων. Βρίσκεται σε μια απομακρυσμένη, ανώνυμη λίμνη της Σιβηρίας, ανάμεσα στις εκτάσεις Sayan και Altai, περίπου 3.800 χιλιόμετρα από τη Μόσχα κοντά στα σύνορα της Μογγολίας. Ο χώρος ανακαλύφθηκε για πρώτη φορά το 1891 και ο σκοπός του νησιού δεν έχει εξηγηθεί ακόμα.
Μια διεξοδική αρχαιολογική εξερεύνηση έλαβε χώρα το 2007, με αρχαιολόγους να ανακαλύπτουν πήλινα δισκία ανθρώπινων ποδιών και ξεθωριασμένα έγχρωμα σχέδια πάνω σε γύψο. Αυτά χρησιμοποιήθηκαν στη συνέχεια για την χρονολόγηση της περιοχής επιτρέποντας στους εμπειρογνώμονες να πουν με ανακούφιση ότι το νησί χτίστηκε κατά την περίοδο του Uighur Khaganate, δηλαδή μεταξύ 744 και 840 μ.Χ.
Την περίοδο εκείνη υπολογίζεται και η ξυλεία, οι κορμοί δέντρων που χρονολογούνται κατά το 770-790 μ.Χ. – την εποχή που ο αυτοκράτορας Bö-gü¸ έφερε τη θρησκεία του Μανιχαϊσμού υπό την επιρροή της Κίνας, η οποία έπειτα την έκανε επίσημη θρησκεία της αυτοκρατορίας του Uighur. Κατά συνέπεια, το μέρος υποστηρίζεται ότι μπορεί να αξιοποιήθηκε για μοναστικούς λόγους, ή ως αυτοκρατορικό παλάτι.
Ωστόσο, όπως ενδεχομένως να αντιλαμβάνεστε τα ευρήματα δεν αποτελούν μέρος του νησιού, δεν αποτελούν κομμάτι του καθώς, κάλλιστα μπορούν να έχουν μεταφερθεί επάνω σε αυτό, πολλούς αιώνες αργότερα από την κατασκευή του. Το ίδιο ισχύει και για τα δέντρα.
Τέτοια στοιχεία δεν φαίνεται να μπήκαν ούτε καν στο σκεπτικό να εξεταστούν, πόσο μάλλον με υπαρκτές μεθόδους χρονολόγησης όπως του άνθρακα 14, της θερμοφωταύγειας ή και άλλες.
Η απόρριψη και η κριτική είναι εύκολο πράγμα. Το δύσκολο είναι να δώσει κάποιος μία σαφή εξήγηση σχετικά με τα κίνητρα της κατασκευής ενός τέτοιου φρουρίου, σε ένα τόσο μοναχικό μέρος, τόσο μακριά από τις εμπορικές διαδρομές, μακριά από τον κοντινότερο πολιτισμό. Κανείς επιστήμονας, ούτε ένας εμπειρογνώμονας, δεν έχει καταφέρει να πει σε τι χρησίμευε η δαιδαλώδη μορφή του, ούτε να αποκωδικοποιήσει τα σχέδια που βρέθηκαν, τις παράξενες τοιχογραφίες ή τις γιγάντιες ξύλινες πύλες.
Όπως συμβαίνει με πολλά άλλα σύγχρονα και μέχρι τώρα ανεξήγητα ερείπια σε όλο τον κόσμο, οι μόνες αρχαιολογικές εκτάσεις που προτιμά περισσότερο η ακαδημαϊκή κοινότητα να εξετάσει, είναι εκείνες που εμπίπτουν σε γνωστά χρονολογικά πλαίσια. Περιοχές ή ευρήματα που μπορεί να ξεφεύγουν από αυτά τα όρια, που οι ίδιοι έχουν θέσει, αγνοούνται ή/και καταστρέφονται.
Άραγε, υπάρχει κάτι επιλήψιμο σε αυτές τις διαδικασίες, ή αποτελούν φαντασίες όσων λατρεύουν τα μυστήρια και τις πιθανές λύσεις τους πέρα από τα πραγματικά και τα δεδομένα στοιχεία;
Τον χώρο επισκέφθηκε ο πρόεδρος της Ρωσίας Βλαντίμιρ Πούτιν με τον πρίγκιπα Αλβέρτο του Μονακό το 2007. Είχε δηλώσει τότε: «Έχω πάει σε πολλά μέρη, έχω δει πολλά πράγματα, αλλά δεν έχω δει ποτέ κάτι τέτοιο».
Οι σύγχρονοι ρυθμοί ζωής, οι πολλές ώρες εργασίας και οι καθημερινές υποχρεώσεις έχουν ανατρέψει πλήρως τις διατροφικές μας συνήθειες, με αποτέλεσμα το βραδινό γεύμα να μετατίθεται όλο και πιο αργά. Για πολλούς, ένα πλούσιο σνακ ή ένα κανονικό γεύμα ακριβώς πριν από την κατάκλιση αποτελεί μια μορφή χαλάρωσης. Ωστόσο, η επιστημονική κοινότητα κρούει τον κώδωνα του κινδύνου, καθώς μια νέα μελέτη έρχεται να επιβεβαιώσει ότι η ώρα που καταναλώνουμε την τροφή μας είναι εξίσου σημαντική με το τι περιλαμβάνει το πιάτο μας. Ο λεγόμενος «κανόνας των 3 ωρών» φαίνεται πως αποτελεί το κλειδί για τη θωράκιση της καρδιομεταβολικής μας υγείας. Ο κανόνας αυτός είναι εξαιρετικά απλός στη σύλληψή του: ορίζει ότι πρέπει να ολοκληρώνουμε το τελευταίο μας γεύμα ή σνακ τουλάχιστον τρεις ώρες πριν πέσουμε για ύπνο. Αυτό το χρονικό διάστημα δίνει στον ανθρώπινο οργανισμό τον απαραίτητο χρόνο να ολοκληρώσει τη διαδικασία της
Καθώς το καλοκαίρι μπαίνει για τα καλά και οι θερμοκρασίες χτυπάνε κόκκινο, η ανάγκη για ενυδάτωση γίνεται επιτακτική. Όπου κι αν πάμε —στην παραλία, στη δουλειά ή στη βόλτα— κουβαλάμε σχεδόν πάντα μαζί μας ένα παγωμένο πλαστικό μπουκάλι με νερό. Αν και για τους περισσότερους από εμάς αυτή η συνήθεια φαντάζει ως μια αθώα και απαραίτητη πηγή δροσιάς, οι ειδικοί που μελετούν τις συσκευασίες τροφίμων και ποτών εκπέμπουν σήμα κινδύνου. Νέα επιστημονικά δεδομένα αποδεικνύουν ότι τα πλαστικά μπουκάλια «αντιδρούν» αρνητικά όταν εκτίθενται στη ζέστη και το ηλιακό φως, αποτελώντας έναν κρυφό κίνδυνο για την υγεία μας. Το πρόβλημα εστιάζεται στη χημική συμπεριφορά του πλαστικού υπό την επήρεια των υψηλών θερμοκρασιών. Όταν ένα μπουκάλι παραμένει εκτεθειμένο στον καυτό ήλιο ή ξεχνιέται μέσα σε ένα κλειστό αυτοκίνητο, οι ουσίες που περιέχονται στο υλικό κατασκευής του αρχίζουν να γίνονται
Μια κομβικής σημασίας ανακάλυψη πραγματοποίησε το ρομποτικό όχημα Perseverance της NASA, εντοπίζοντας μόρια οργανικού άνθρακα στην αποξηραμένη κοίτη ενός αρχαίου αρεινού ποταμού. Τα ευρήματα, τα οποία αναλύθηκαν από τα προηγμένα συστήματα του ρομπότ, ανοίγουν ξανά τη μεγάλη επιστημονική συζήτηση για την ύπαρξη μικροβιακής ζωής στον Κόκκινο Πλανήτη πριν από δισεκατομμύρια χρόνια. Αν και η ανακάλυψη δεν αποτελεί ακόμη τελεσίδικη απόδειξη, τα δεδομένα δείχνουν ότι ο Άρης διέθετε κάποτε συνθήκες φιλόξενες για τη ζωή. Το Όργανο «Sherloc» και η Αποξηραμένη Κοίτη του Ποταμού
Σχόλια
Δημοσίευση σχολίου