Τι συνέβη στην πτήση 411 της Ολυμπιακής Αεροπορίας
Λήψη συνδέσμου
Facebook
X
Pinterest
Ηλεκτρονικό ταχυδρομείο
Άλλες εφαρμογές
Είναι 9 Αυγούστου του 1978 στο αεροδρόμιο του Ελληνικού όταν ένα θηριώδες jumbo Boeing 747-200 της Ολυμπιακής Αεροπορίας ετοιμάζεται να κάνει την πτήση Αθήνα- Νέα Υόρκη.
Η πτήση έχει τον αριθμό 411.Το διώροφο αεροσκάφος Boeing, θεωρούνταν ό,τι πιο επαναστατικό για εκείνη την εποχή στην αεροπλοΐα. Εντός του βρίσκονται 418 άτομα – 400 επιβάτες και 18 μέλη πληρώματος. Συγκυβερνήτης στο βαρύ σκάφος είναι Κώστας Φικάρδος, στενός φίλος του Μιγάδη, με τον οποίο δουλεύουν μαζί ήδη αρκετά χρόνια και θα
συνεργαστούν ακόμα περισσότερα, κάνοντας πολλά ταξίδια ακόμα.
Όσο για τους επιβάτες, οι περισσότεροι είναι Αμερικανοί τουρίστες οι οποίοι έχουν κάνει τις διακοπές τους στην Ελλάδα. Με 32 χρόνια εμπειρίας στην πλάτη του, ο Μιγάδης είναι αυτός που η Ολυμπιακή Εταιρεία του εμπιστεύεται το πιλοτάρισμα των jumbo Boeing. Τα συγκεκριμένα, σε εκείνη τη φάση τα «αγαπούν» όλες οι αεροπορικές εταιρείες για την μεγάλη τους χωρητικότητα επιβατών η οποία σημαίνει χαμηλότερο κόστος ανά θέση για τις εταιρείες. Το SX-OAA που θα πιλοτάρει ο Μιγάδης, ονομάζεται «Ολύμπιος Ζευς» και είναι η πρώτη μονάδα Boeing 747 που έχει αγοράσει η Ολυμπιακή. Διαθέτει δύο θέσεις με καθίσματα πρώτης θέσης στο πάνω κατάστρωμα και τη μύτη του κάτω καταστρώματος και οικονομική θέση για το υπόλοιπο του κάτω καταστρώματος.
Η αρχή του… τέλους μιας «μαγικής» πτήσης
Στις 14:00 το πλήρωμα παίρνει τις θέσεις του και το αεροπλάνο μπαίνει στον αεροδιάδρομο για απογείωση. Στην Ολυμπιακή Αεροπορία είναι όλα έτοιμα. Το αεροσκάφος είναι φορτωμένο με 160 τόνους καύσιμα, καθώς κάνει μια από τις μεγαλύτερες αποστάσεις παγκοσμίως, σε ένα υπερατλαντικό ταξίδι που διαρκεί τουλάχιστον 11 ώρες.
Πριν όμως οι ρόδες ξεκολλήσουν καν από το έδαφος για την πτήση 411, με τη «μύτη« του αεροπλάνου μόλις να έχει βρεθεί στον αέρα, ακούγεται μια δυνατή έκρηξη από τον δεξί κινητήρα. Ο κινητήρας 3 μόλις έχει εκραγεί, με τον κυβερνήτη να μην είσαι σίγουρος για μερικά δευτερόλεπτα αν πρόκειται για έκρηξη του ή για ανατίναξη ελαστικού. Από το μπροστινό μέρος της καμπίνας των επιβατών όπου βρίσκεται η αεροσυνονοδός Λουκία Σιάχου δέχεται μια κλήση ενδοεπικοινωνίας από συνάδελφό της στο πίσω μέρος, ο οποίος έχει καλύτερη θέα από εκείνη στον ανατιναγμένο κινητήρα. Της λέει «την βάψαμε» και εκείνη απαντάει «το ξέρω».
Παρόλα αυτά, ο Μιγάδης δίνει την εντολή στον συγκυβερνήτη του Φικάρδο να μαζέψει τις ρόδες και να συνεχίσουν. Ο τελευταίος συμμορφώνεται παρόλο που η Boeing δεν επιτρέπει κάτι τέτοιο. Ο Μιγάδης παρακάμπτει την επίσημη διαδικασία υποστηρίζοντας ότι έπρεπε να διατηρήσει όσο το δυνατόν περισσότερη ταχύτητα αέρα μακροπρόθεσμα, επειδή έπρεπε να αποφύγει έναν λόφο 65 μέτρων, μόλις 1,5 χιλιόμετρο μπροστά του.
Και ενώ ο Μιγάδης δίνει μάχη να ανυψωθεί, όλοι όσοι βρίσκονται στο αεροδρόμιο και παρακολουθούν την υπερφυσική προσπάθεια του πιστεύουν ότι από δευτερόλεπτο σε δευτερόλεπτο το αεροπλάνο θα πέσει. Δίνοντας όμως ελάχιστο ύψος στο Boeing ο Μιγάδης περνάει το πρώτο εμπόδιο, που είναι ο λόφος «Πανί» στον Άλιμο, ο οποίος έχει ύψος 200 μέτρα. Ο καταγραφέας δεδομένων πτήσης δείχνει ότι ο Μιγάδης έχει σχεδόν «φιλήσει» την κορυφή του λόφου, αποφεύγοντας τον με περιθώριο μόλις 3 μέτρα. Εκείνη τη στιγμή, το αεροπλάνο πλέει στον αέρα σε υψόμετρο μόλις 209 ποδιών.
Ολυμπιακή Αεροπορία – Πτήση 411: «Κύριε, ελάτε να δείτε…»
Την ώρα που συμβαίνει το παραπάνω, ένας νεαρός πιλότος μπαίνει τρέχοντας στο γραφείο του Διευθυντή Ασφάλειας Αεροπορίας της Ολυμπιακής Αεροπορίας και του λέει κάθιδρος: «Κύριε, ελάτε να δείτε ένα αεροπλάνο που θα πέσει στη θάλασσα!». Το αεροπλάνο όμως δεν πέφτει στη θάλασσα και εντωμεταξύ προλαβαίνει να κάνει κι άλλα: περνάει ξυστά πάνω από τις ταράτσες των πολυκατοικιών της Καλλιθέας και της Νέας Σμύρνης και… στον πόντο από το κτίριο της Interamerican στη Συγγρού.
Όπως θα αναφέρει μια αεροσυνοδός μετά από αυτή την περιπέτεια, η ίδια έβλεπε σε κοντινή απόσταση τους υπαλλήλους της ασφαλιστικής που εργάζονταν μέσα στα γραφεία τους, και έκπληκτοι την κοιτούσαν κι εκείνοι. Οι δε τουρίστες, ανίδεοι ακόμα για το τι διαδραματίζεται εντός του Boeing τραβούν φωτογραφίες το εξωτικό αστικό θέαμα σε απόσταση αναπνοής με τις φωτογραφικές τους μηχανές. Το αεροσκάφος πετά με ταχύτητα μόλις 160 μιλίων σε ύψος 55 μέτρων από το έδαφος. Άλλωστε, εκείνα τα δραματικά και ιστορικά δευτερόλεπτα, στο πιλοτήριο επικρατεί απόλυτη σιγή με τους κυβερνήτες απόλυτα συγκεντρωμένους και ψύχραιμους.
Ο Μιγάδης έχει επιλέξει να κρατήσει το Boeing σταθερό σε οριζόντια θέση, καθώς γνωρίζει άριστα τους κανόνες και τον μηχανισμό της αεροδυναμικής. Όπως θα πει ο ίδιος σε μια συνέντευξη του, έπρεπε να παρακάμψει πολλούς κανόνες για να κρατήσει το θηρίο στον αέρα. Δεν μπορούσε να το στρίψει και να κάνει ελιγμούς. Πήγαινε μόνο ευθεία και έχοντας αποφασίσει να κινηθεί προς το όρος του Αιγάλεω, για να πέσει τουλάχιστον σε ακατοίκητη περιοχή.
Τελικά, με λεπτούς χειρισμούς και μικρούς ελιγμούς αλλά χάρις στην ολύμπια ψυχραιμία του, ο Μιγάδης καταφέρνει να στρίψει το Boeing και να αρχίζει να επιστρέφει προς τα πίσω. Οι εργαζόμενοι του Ελληνικού όταν βλέπουν το αεροπλάνο να έρχεται πίσω από τον Πειραιά, αδυνατούν να πιστέψει τι συμβαίνει. Το Boeing αδειάζει τα καύσιμά του τη θάλασσα και εν τέλει προσγειώνεται.
Ολυμπιακή Αεροπορία – Πτήση 411: Πέταξε το ίδιο απόγευμα!
Η άφιξη του αεροσκάφους γίνεται σε πανηγυρικό κλίμα. Ο Μιγάδης κατεβαίνει από το αεροπλάνο και βρίσκει αμέσως τις δύο του κόρες που τον περιμένουν με αγωνία στο αεροδρόμιο. Είχε προλάβει να τις ειδοποιήσει ένας ξάδερφος τους, ο οποίος είδε το αεροπλάνο να πετάει λίγα μέτρα πάνω από το γήπεδο του Πανιωνίου αποφεύγοντας …στο νήμα να τσακίσει τον προβολέα του γηπέδου. Παρόλα αυτά, η Ολυμπιακή δεν θέλει να δώσει διαστάσεις ηρωικού γεγονότος στο περιστατικό, αλλά μάλλον το αντίθετο – θέλει να το αποκρύψει καθώς τα συγκεκριμένα Boeing μόλις έχουν αγοραστεί.
Και κάπως έτσι και παρά την αποφυγή μιας τεράστιας τραγωδίας που θα μπορούσε να δώσει πλήθος νεκρών – και όχι μόνο τους επιβάτες, ο Μιγάδης… έτσι απλά παίρνει ξανά θέση στο πιλοτήριο νέου αεροσκάφους και στις 18:00 το απόγευμα της ίδιας μέρας πετάει με το υπόλοιπο πλήρωμα για τη Νέα Υόρκη.
Όπως και να’ χει, το επίτευγμα του έχει ήδη γράψει ιστορία και παραμένει μέχρι σήμερα αξεπέραστο. Το αεροσκάφος έχει πετάξει κάτω από τα όρια απώλειας στήριξης. Είναι ένα επίτευγμα που διδάσκει ακόμα και σήμερα στα σεμινάρια της η Boeing, καθώς ο Μιγάδης νίκησε στην πράξη τους νόμους της φυσικής, πετώντας σε εξαιρετικά χαμηλό ύψος και με ελάχιστη ταχύτητα. Το γεγονός ότι δεν συνετρίβη θεωρείται «θαύμα» ενώ σε όλες τις προσομοιώσεις που έχουν γίνει, το αεροπλάνο πάντα πέφτει Μάλιστα, η κατασκευαστική εταιρεία είχε χαρακτηρίσει τότε εκείνο το αεροσκάφος «lost» και το θεωρούσε πεσμένο.
Και τι μένει τελικά από αυτήν την ιστορία που μοιάζει με παραμύθι; Αυτό που δήλωσε ο Μιγάδης το 1994 σε συνέντευξη του: «Όσοι ζούμε μετά από αυτό, ζούμε λαθραία».
Οι σύγχρονοι ρυθμοί ζωής, οι πολλές ώρες εργασίας και οι καθημερινές υποχρεώσεις έχουν ανατρέψει πλήρως τις διατροφικές μας συνήθειες, με αποτέλεσμα το βραδινό γεύμα να μετατίθεται όλο και πιο αργά. Για πολλούς, ένα πλούσιο σνακ ή ένα κανονικό γεύμα ακριβώς πριν από την κατάκλιση αποτελεί μια μορφή χαλάρωσης. Ωστόσο, η επιστημονική κοινότητα κρούει τον κώδωνα του κινδύνου, καθώς μια νέα μελέτη έρχεται να επιβεβαιώσει ότι η ώρα που καταναλώνουμε την τροφή μας είναι εξίσου σημαντική με το τι περιλαμβάνει το πιάτο μας. Ο λεγόμενος «κανόνας των 3 ωρών» φαίνεται πως αποτελεί το κλειδί για τη θωράκιση της καρδιομεταβολικής μας υγείας. Ο κανόνας αυτός είναι εξαιρετικά απλός στη σύλληψή του: ορίζει ότι πρέπει να ολοκληρώνουμε το τελευταίο μας γεύμα ή σνακ τουλάχιστον τρεις ώρες πριν πέσουμε για ύπνο. Αυτό το χρονικό διάστημα δίνει στον ανθρώπινο οργανισμό τον απαραίτητο χρόνο να ολοκληρώσει τη διαδικασία της
Καθώς το καλοκαίρι μπαίνει για τα καλά και οι θερμοκρασίες χτυπάνε κόκκινο, η ανάγκη για ενυδάτωση γίνεται επιτακτική. Όπου κι αν πάμε —στην παραλία, στη δουλειά ή στη βόλτα— κουβαλάμε σχεδόν πάντα μαζί μας ένα παγωμένο πλαστικό μπουκάλι με νερό. Αν και για τους περισσότερους από εμάς αυτή η συνήθεια φαντάζει ως μια αθώα και απαραίτητη πηγή δροσιάς, οι ειδικοί που μελετούν τις συσκευασίες τροφίμων και ποτών εκπέμπουν σήμα κινδύνου. Νέα επιστημονικά δεδομένα αποδεικνύουν ότι τα πλαστικά μπουκάλια «αντιδρούν» αρνητικά όταν εκτίθενται στη ζέστη και το ηλιακό φως, αποτελώντας έναν κρυφό κίνδυνο για την υγεία μας. Το πρόβλημα εστιάζεται στη χημική συμπεριφορά του πλαστικού υπό την επήρεια των υψηλών θερμοκρασιών. Όταν ένα μπουκάλι παραμένει εκτεθειμένο στον καυτό ήλιο ή ξεχνιέται μέσα σε ένα κλειστό αυτοκίνητο, οι ουσίες που περιέχονται στο υλικό κατασκευής του αρχίζουν να γίνονται
Μια κομβικής σημασίας ανακάλυψη πραγματοποίησε το ρομποτικό όχημα Perseverance της NASA, εντοπίζοντας μόρια οργανικού άνθρακα στην αποξηραμένη κοίτη ενός αρχαίου αρεινού ποταμού. Τα ευρήματα, τα οποία αναλύθηκαν από τα προηγμένα συστήματα του ρομπότ, ανοίγουν ξανά τη μεγάλη επιστημονική συζήτηση για την ύπαρξη μικροβιακής ζωής στον Κόκκινο Πλανήτη πριν από δισεκατομμύρια χρόνια. Αν και η ανακάλυψη δεν αποτελεί ακόμη τελεσίδικη απόδειξη, τα δεδομένα δείχνουν ότι ο Άρης διέθετε κάποτε συνθήκες φιλόξενες για τη ζωή. Το Όργανο «Sherloc» και η Αποξηραμένη Κοίτη του Ποταμού
Σχόλια
Δημοσίευση σχολίου