Καλαμάρι εντοπίστηκε σε βάθος 6.200 μέτρων κάτω από την επιφάνεια της θάλασσας – Δείτε εικόνες
Λήψη συνδέσμου
Facebook
X
Pinterest
Ηλεκτρονικό ταχυδρομείο
Άλλες εφαρμογές
Η αναζήτηση ενός ναυαγίου από ένα χαμένο αντιτορπιλικό του Β’ Παγκοσμίου Πολέμου στη θάλασσα των Φιλιππίνων έμελλε να φέρει στο φως μία πιο μικρή (σε μέγεθος) ανακάλυψη αλλά εξίσου -αν όχι περισσότερο- συναρπαστική. Μια ομάδα ερευνητών εντόπισε ένα καλαμάρι στο μεγαλύτερο βάθος που έχει καταγραφεί ποτέ.
Το καλαμάρι bigfin (γένος Magnapinnidae) εντοπίστηκε ακριβώς πάνω από τον πυθμένα της τάφρου των Φιλιππίνων, στα 6.200 μέτρα κάτω από την επιφάνεια της θάλασσας. Το συγκεκριμένο νεαρό
κεφαλόποδο έσπασε το ρεκόρ ενός άλλου καλαμαριού bigfin που είχε εντοπιστεί στα 4.700 μέτρα κάτω από τον Ειρηνικό Ωκεανό.
Οι ερευνητές κατέγραψαν επίσης τέσσερα χταπόδια Cirrate -γνωστά και ως χταπόδια dumbo επειδή τα πτερύγιά τους μοιάζουν με αυτιά ελέφαντα- περίπου στο ίδιο βάθος. Σύμφωνα με τον συν-συγγραφέα της μελέτης Michael Vecchione, αυτή είναι η δεύτερη φορά που χταπόδια dumbo παρατηρούνται σε τόσο μεγάλο βάθος, αποδεικνύοντας ότι οι προηγούμενες παρατηρήσεις των κεφαλόποδων στην τάφρο της Ιάβας δεν ήταν τυχαίες.
Η ομάδα δημοσίευσε τα ευρήματά της στο περιοδικό Marine Biology.
Μυστήριο με το πώς τα κεφαλόποδα μπορούν να ζήσουν φυσιολογικά σε τέτοια βάθη
Ο Vecchione, ζωολόγος της Εθνικής Υπηρεσίας Ωκεανών και Ατμόσφαιρας (NOAA) στο Ινστιτούτο Smithsonian στην Ουάσιγκτον δήλωσε «αυτή η κατάδυση έδειξε ότι πολλαπλοί τύποι κεφαλόποδων μπορούν να ζήσουν τουλάχιστον στα ανώτερα τμήματα αυτών των πραγματικά βαθέων ωκεάνιων τάφρων».
Τα ευρήματα όμως γέννησαν πολλά περισσότερα ερωτήματα στους ερευνητές. Ο Vecchione πρόσεθσε: «Πώς καταφέρνουν τα καλαμάρια αυτά να ζουν φυσιολογικά σε βάθη που κυμαίνονται από 1.000 έως 6.000 μέτρα, όπου οι ατμοσφαιρικές πιέσεις μπορεί να είναι έως και 600 φορές μεγαλύτερες από ό,τι στην επιφάνεια του ωκεανού;».
Οι ερευνητές εντόπισαν το Bigfin τον Μάρτιο του 2021, κατά τη διάρκεια της αναζήτησης του ναυαγίου του USS Johnston – ενός αντιτορπιλικού του Πολεμικού Ναυτικού των ΗΠΑ που βυθίστηκε το 1944 κατά τη διάρκεια της μάχης του Κόλπου Leyte. Χρησιμοποιώντας το επανδρωμένο υποβρύχιο DSV Limiting Factor (τον ίδιο τύπο υποβρυχίου που χρησιμοποίησε ο εξερευνητής Victor Vescovo για να κατέβει στον πυθμένα της τάφρου των Μαριανών τον Ιούνιο του 2020), οι ερευνητές βιντεοσκόπησαν την κατάδυση στον πυθμένα της τάφρου των Φιλιππίνων, τον οποίο εξερεύνησαν για περισσότερες από τέσσερις ώρες.
Η ομάδα εντόπισε το μεγάλο καλαμάρι ακριβώς πάνω από τον πυθμένα του ωκεανού. Αν και το υποβρύχιο βρισκόταν πολύ ψηλά για να καταγράψει με λεπτομέρεια το καλαμάρι, οι ερευνητές μπόρεσαν να διακρίνουν κάποια χαρακτηριστικά του – όπως τα εξαιρετικά μεγάλα πίσω πτερύγιά του και τον ξεχωριστό τρόπο κολύμβησης – που επιβεβαίωσαν την ταυτότητά του. Επειδή τα πλοκάμια του καλαμαριού ήταν σχετικά κοντά, οι ερευνητές υπέθεσαν ότι το κεφαλόποδο που ζούσε σε μεγάλα βάθη, ήταν νεαρό.
Δείτε την πιο καθαρή απεικόνιση καλαμαριού bigfin στη βαθιά θάλασσα
Οι σύγχρονοι ρυθμοί ζωής, οι πολλές ώρες εργασίας και οι καθημερινές υποχρεώσεις έχουν ανατρέψει πλήρως τις διατροφικές μας συνήθειες, με αποτέλεσμα το βραδινό γεύμα να μετατίθεται όλο και πιο αργά. Για πολλούς, ένα πλούσιο σνακ ή ένα κανονικό γεύμα ακριβώς πριν από την κατάκλιση αποτελεί μια μορφή χαλάρωσης. Ωστόσο, η επιστημονική κοινότητα κρούει τον κώδωνα του κινδύνου, καθώς μια νέα μελέτη έρχεται να επιβεβαιώσει ότι η ώρα που καταναλώνουμε την τροφή μας είναι εξίσου σημαντική με το τι περιλαμβάνει το πιάτο μας. Ο λεγόμενος «κανόνας των 3 ωρών» φαίνεται πως αποτελεί το κλειδί για τη θωράκιση της καρδιομεταβολικής μας υγείας. Ο κανόνας αυτός είναι εξαιρετικά απλός στη σύλληψή του: ορίζει ότι πρέπει να ολοκληρώνουμε το τελευταίο μας γεύμα ή σνακ τουλάχιστον τρεις ώρες πριν πέσουμε για ύπνο. Αυτό το χρονικό διάστημα δίνει στον ανθρώπινο οργανισμό τον απαραίτητο χρόνο να ολοκληρώσει τη διαδικασία της
Καθώς το καλοκαίρι μπαίνει για τα καλά και οι θερμοκρασίες χτυπάνε κόκκινο, η ανάγκη για ενυδάτωση γίνεται επιτακτική. Όπου κι αν πάμε —στην παραλία, στη δουλειά ή στη βόλτα— κουβαλάμε σχεδόν πάντα μαζί μας ένα παγωμένο πλαστικό μπουκάλι με νερό. Αν και για τους περισσότερους από εμάς αυτή η συνήθεια φαντάζει ως μια αθώα και απαραίτητη πηγή δροσιάς, οι ειδικοί που μελετούν τις συσκευασίες τροφίμων και ποτών εκπέμπουν σήμα κινδύνου. Νέα επιστημονικά δεδομένα αποδεικνύουν ότι τα πλαστικά μπουκάλια «αντιδρούν» αρνητικά όταν εκτίθενται στη ζέστη και το ηλιακό φως, αποτελώντας έναν κρυφό κίνδυνο για την υγεία μας. Το πρόβλημα εστιάζεται στη χημική συμπεριφορά του πλαστικού υπό την επήρεια των υψηλών θερμοκρασιών. Όταν ένα μπουκάλι παραμένει εκτεθειμένο στον καυτό ήλιο ή ξεχνιέται μέσα σε ένα κλειστό αυτοκίνητο, οι ουσίες που περιέχονται στο υλικό κατασκευής του αρχίζουν να γίνονται
Μια κομβικής σημασίας ανακάλυψη πραγματοποίησε το ρομποτικό όχημα Perseverance της NASA, εντοπίζοντας μόρια οργανικού άνθρακα στην αποξηραμένη κοίτη ενός αρχαίου αρεινού ποταμού. Τα ευρήματα, τα οποία αναλύθηκαν από τα προηγμένα συστήματα του ρομπότ, ανοίγουν ξανά τη μεγάλη επιστημονική συζήτηση για την ύπαρξη μικροβιακής ζωής στον Κόκκινο Πλανήτη πριν από δισεκατομμύρια χρόνια. Αν και η ανακάλυψη δεν αποτελεί ακόμη τελεσίδικη απόδειξη, τα δεδομένα δείχνουν ότι ο Άρης διέθετε κάποτε συνθήκες φιλόξενες για τη ζωή. Το Όργανο «Sherloc» και η Αποξηραμένη Κοίτη του Ποταμού
Σχόλια
Δημοσίευση σχολίου