MΠΟΜΠΙ ΦΙΣΕΡ: Ο σκακιστής ιδιοφυΐα που δεν κατέβηκε σε τελικό για 1 από τα 179 αιτήματά του
Λήψη συνδέσμου
Facebook
X
Pinterest
Ηλεκτρονικό ταχυδρομείο
Άλλες εφαρμογές
Εμμονικός, παράξενος, ιδιότροπος, προσβλητικός πολλές φορές, αλλά αναμφισβήτητα μεγάλο μυαλό και ο κορυφαίος σκακιστής που υπήρξε, όπως είπαν και οι μεγάλοι αντίπαλοί του. Ο λόγος για τον Μπόμπι Φίσερ, ο οποίος σαν σήμερα, στις 3 Απριλίου το 1975, δεν δίστασε να χαρίσει στα… χαρτιά, τον τίτλο του Παγκόσμιου Πρωταθλητή που είχε κατακτήσει, πολύ απλά γιατί αρνήθηκε να «κατέβει» να παίξει για έναν όρο. Προσέξτε, για έναν που δεν έγινε αποδεκτός από
τους 179 στο σύνολο που είχε θέσει. Οι 178 είχαν γίνει αποδεκτοί, όχι και ο τελευταίος, αλλά αυτό ήταν αρκετό για τον Μπόμπι Φίσερ στο να χαρίσει τον τίτλο του Παγκόσμιου Πρωταθλητή.
Έναν τίτλο που είχε πάρει το 1972, κερδίζοντας τον κορυφαίο σκακιστή Μπόρις Σπάσκι και σπάζοντας την 25ετή δυναστεία των Σοβιετικών, οι οποίοι ήταν λες και γεννιόντουσαν πραγματικά με ένα πιόνι του σκάκι στο χέρι. Ήταν ανώτεροι. Αν προσθέσετε και τον «ψυχρό πόλεμο», που προσέδωσε στην μεταξύ τους μάχη εθνικό χαρακτήρα, καταλαβαίνει κανείς την διπλή ίσως και τριπλή αξία του επιτεύγματός του.
Ο Φίσερ έγινε ο πρώτος Αμερικανός σκακιστής που κατακτούσε τον τίτλο του Παγκόσμιου Πρωταθλητή, αν και ο αγώνας είχε γίνει σε δύο δόσεις. Όταν ξεπέρασε εν τέλει τις εμμονές του, ότι τον ενοχλούσαν τα φώτα, η κάμερα που έκανε θόρυβο, η καρέκλα, ο κόσμος, το δωμάτιό του που είχε υπερβολικά… πολύ ωραία θέμα, ανακάλυψε μία κρυμμένη κάμερα και σηκώθηκε και έφυγε. Όταν έγινε ο αγώνας ξανά πήρε πανηγυρικά τον τίτλο, αλλά αρνήθηκε αυτόν που του απέδωσαν του «εθνικού ήρωα».
Όταν λοιπόν αρνήθηκε να παίξει με τον Ανατόλι Καρπόφ για τον όρο από τους 179 σύνολο που δεν έγινε αποδεκτός, στις 3 Απριλίου 1975 η Διεθνής Σκακιστική Ομοσπονδία ανακοίνωσε ότι αφαιρεί τον τίτλο του Παγκόσμιου Πρωταθλητή από τον Φίσερ και τον απονέμει άνευ αγώνα στον 23χρονο τότε Καρπόφ!
Ο Φίσερ χάθηκε από το προσκήνιο, δεν έπαιζε σε αγώνες σκάκι και το 1981 συλλαμβάνεται ως ύποπτος ληστείας σε τράπεζα! Ο ίδιος για το περιστατικό αυτό θα εκδώσει βιβλίο με τον χαρακτηριστικό τίτλο «Με βασάνισαν στη φυλακή της Πασαντίνα». Στη συνέχεια φέρεται να εξέφρασε τα έντονα αντι-αμερικανικά, αλλά και αντι-σημιτικά του αισθήματα και μάλιστα αργότερα, το 2001, λένε πως δήλωσε χαρούμενος για την πτώση των «δίδυμων πύργων» και τάχθηκε με το μέρος των τρομοκρατών!
Από την άβυσσο, της άρνησης να παίξει ξανά σκάκι, τον έβγαλε το 1990 μια 17χρονη Ουγγαρέζα, η Zita Raiczanyi, η οποία με ένα γράμμα της τον παρομοίασε με τον Μότσαρτ και τον Αϊνστάιν, τονίζοντας πόσο άδικο είναι που δεν παίζει για να τον βλέπει ο κόσμος. Ένα χρόνο μετά όχι μόνο της απάντησε, την κάλεσε και στο Λος Άντζελες και στη συνέχεια ανακοίνωσε την επιστροφή του στους αγώνες, καλώντας σε ρεβάνς για το 1972 τον μεγάλο του αντίπαλο Σπάσκι.
Ο αγώνας ορίστηκε για το Βελιγράδι, μόνο που η ΗΠΑ ήταν σε πόλεμο με την Γιουγκλαβία και του απαγόρευσε να πάει να αγωνιστεί, αλλά αυτός, αφού έφτυσε επιδεικτικά μπροστά στις κάμερες το χαρτί που του απαγόρευε, νίκησε και πάλι τον Σπάσκι.
Η επιθετικότητα και η προσβλητική στάση του Φίσερ δεν σταμάτησε βέβαια, καθώς χαρακτήρισε τον μετέπειτα Παγκόσμιο Πρωταθλητή Γκάρι Κασπάροφ «πράκτορα της KGB» και «άσχετο με το σκάκι που κερδίζει μόνο στημένες παρτίδες», ωστόσο ο Κασπάροφ, είχε μιλήσει για τον Φίσερ, με τα καλύτερα λόγια, λέγοντας: «Είναι ο μεγαλύτερος σκακιστής όλων των εποχών», ενώ ο μεγάλος αντίπαλός του Μπόρις Σπάσκι είχε τονίσει από την πλευρά του: «Έπαιζε σαν κομπιούτερ. Σκεφτόταν και ανέλυε σαν κομπιούτερ».
Ο Μπόμπι Φίσερ θα πεθάνει στις 17 Ιανουαρίου του 2008 στο Ρέικιαβικ της Ισλανδίας, λόγω νεφρικής ανεπάρκειας σε ηλικία 64 ετών. Όσα είναι και τα τετράγωνα στο αγαπημένο του σκάκι!
Οι σύγχρονοι ρυθμοί ζωής, οι πολλές ώρες εργασίας και οι καθημερινές υποχρεώσεις έχουν ανατρέψει πλήρως τις διατροφικές μας συνήθειες, με αποτέλεσμα το βραδινό γεύμα να μετατίθεται όλο και πιο αργά. Για πολλούς, ένα πλούσιο σνακ ή ένα κανονικό γεύμα ακριβώς πριν από την κατάκλιση αποτελεί μια μορφή χαλάρωσης. Ωστόσο, η επιστημονική κοινότητα κρούει τον κώδωνα του κινδύνου, καθώς μια νέα μελέτη έρχεται να επιβεβαιώσει ότι η ώρα που καταναλώνουμε την τροφή μας είναι εξίσου σημαντική με το τι περιλαμβάνει το πιάτο μας. Ο λεγόμενος «κανόνας των 3 ωρών» φαίνεται πως αποτελεί το κλειδί για τη θωράκιση της καρδιομεταβολικής μας υγείας. Ο κανόνας αυτός είναι εξαιρετικά απλός στη σύλληψή του: ορίζει ότι πρέπει να ολοκληρώνουμε το τελευταίο μας γεύμα ή σνακ τουλάχιστον τρεις ώρες πριν πέσουμε για ύπνο. Αυτό το χρονικό διάστημα δίνει στον ανθρώπινο οργανισμό τον απαραίτητο χρόνο να ολοκληρώσει τη διαδικασία της
Καθώς το καλοκαίρι μπαίνει για τα καλά και οι θερμοκρασίες χτυπάνε κόκκινο, η ανάγκη για ενυδάτωση γίνεται επιτακτική. Όπου κι αν πάμε —στην παραλία, στη δουλειά ή στη βόλτα— κουβαλάμε σχεδόν πάντα μαζί μας ένα παγωμένο πλαστικό μπουκάλι με νερό. Αν και για τους περισσότερους από εμάς αυτή η συνήθεια φαντάζει ως μια αθώα και απαραίτητη πηγή δροσιάς, οι ειδικοί που μελετούν τις συσκευασίες τροφίμων και ποτών εκπέμπουν σήμα κινδύνου. Νέα επιστημονικά δεδομένα αποδεικνύουν ότι τα πλαστικά μπουκάλια «αντιδρούν» αρνητικά όταν εκτίθενται στη ζέστη και το ηλιακό φως, αποτελώντας έναν κρυφό κίνδυνο για την υγεία μας. Το πρόβλημα εστιάζεται στη χημική συμπεριφορά του πλαστικού υπό την επήρεια των υψηλών θερμοκρασιών. Όταν ένα μπουκάλι παραμένει εκτεθειμένο στον καυτό ήλιο ή ξεχνιέται μέσα σε ένα κλειστό αυτοκίνητο, οι ουσίες που περιέχονται στο υλικό κατασκευής του αρχίζουν να γίνονται
Μια κομβικής σημασίας ανακάλυψη πραγματοποίησε το ρομποτικό όχημα Perseverance της NASA, εντοπίζοντας μόρια οργανικού άνθρακα στην αποξηραμένη κοίτη ενός αρχαίου αρεινού ποταμού. Τα ευρήματα, τα οποία αναλύθηκαν από τα προηγμένα συστήματα του ρομπότ, ανοίγουν ξανά τη μεγάλη επιστημονική συζήτηση για την ύπαρξη μικροβιακής ζωής στον Κόκκινο Πλανήτη πριν από δισεκατομμύρια χρόνια. Αν και η ανακάλυψη δεν αποτελεί ακόμη τελεσίδικη απόδειξη, τα δεδομένα δείχνουν ότι ο Άρης διέθετε κάποτε συνθήκες φιλόξενες για τη ζωή. Το Όργανο «Sherloc» και η Αποξηραμένη Κοίτη του Ποταμού
Σχόλια
Δημοσίευση σχολίου