Με τη μία ή την άλλη μορφή, η Ρωσία υπήρξε και υπάρχει ως ιδιαίτερη χώρα. Αυτή η χώρα που πιάνει ένα τεράστιο μέρος γης έχει ένα κομμάτι από παραφυσικές ιστορίες, πολλές από τις οποίες είναι σχεδόν εντελώς άγνωστες σε ανθρώπους από διαφορετικούς πολιτισμούς.
Ωστόσο, οι ιστορίες των τεράτων, των φαντασμάτων και των εξωγήινων είναι εξίσου διαφορετικές με αυτές που γνωρίζουν οι δυτικοί αναγνώστες. Οπότε ελάτε, ακούστε τις ανατριχιαστικές ιστορίες μιας από τις πιο παράξενες χώρες στη γη.
Nina kulagina
Η Νινέλ Σεργκέεβνα kulagina, γνωστή στον κόσμο ως Νίνα, ήταν μια λοχίας ασυρμάτων που τραυματίστηκε στα τελευταία στάδια του β ‘ παγκοσμίου πολέμου, όπου αποσύρθηκε από το πεδίο της μάχης, και ξεκίνησε μια οικογένεια. Σε αυτό το σημείο άρχισε να επιδεικνύει ψυχικές δυνάμεις.
Από τη δεκαετία του 1960 μέχρι το τέλος της το 1990, η nina έγινε γνωστή για τις πολλές παραφυσικές της ικανότητες. Έλεγε ότι μπορούσε να θεραπεύει ανθρώπους,ενώ έβλεπε να βγαίνουν χρώματα από τα δάχτυλά της, και μπορούσε μάλιστα να μαντέψει τι είχαν στις τσέπες τους.
Ωστόσο, η πιο ισχυρή και διάσημη ικανότητά της ήταν η ψυχική της δύναμη–η ικανότητα να κινεί αντικείμενα με το μυαλό της. Οι ψυχοκινητικές ικανότητες της Nina ελέγχθηκαν πολλές φορές, αλλά οι επιστήμονες δεν μπόρεσαν ποτέ να την εκθέσουν ως απάτη.
Ήταν απίστευτα ακριβής με το ταλέντο της. Ένα πείραμα την είχε καταγράψει με επιτυχία να χωρίζει έναν κρόκο αυγού από το ασπράδι του και να τα μετακινεί στο απέναντι άκρο της δεξαμενής που επέπλεαν.
Μια άλλη αναφορά λέει ότι καταγράφηκε να σταματά την καρδιά ενός βατράχου με τη θέλησή της χωρίς καν να τον αγγίξει.
Ευτυχώς, η Nina δεν ήταν ποτέ ικανή να χειραγωγήσει βαρύτερα αντικείμενα -όπως, ας πούμε, ανθρώπινες καρδιές- επειδή η χρήση των δυνάμεων προκαλούσε την ακραία σωματική δυσφορία της.
Αν και δεν πιάστηκε ποτέ να κλέβει, δεν πιστεύουν όλοι ότι η Νina ήταν αληθινή παρα μια απάτη. Πολλοί υποπτεύονται ότι χρησιμοποίησε ταχυδακτυλουργικές και άλλες τεχνικές μαγείας για να πραγματοποιήσει τα πολλά κόλπα της, ενώ άλλοι ισχυρίζονται ότι η Σοβιετική Ένωση κατασκεύασε το όλο πράγμα για να κάνει τους Αμερικανούς νευρικούς.
Ήταν ο ψυχρός πόλεμος – τι θα ήταν πιο τρομακτικό από το να γνωρίζουν ότι η εχθρική χώρα έχει πολίτες με υπερδυνάμεις;
Οι σύγχρονοι ρυθμοί ζωής, οι πολλές ώρες εργασίας και οι καθημερινές υποχρεώσεις έχουν ανατρέψει πλήρως τις διατροφικές μας συνήθειες, με αποτέλεσμα το βραδινό γεύμα να μετατίθεται όλο και πιο αργά. Για πολλούς, ένα πλούσιο σνακ ή ένα κανονικό γεύμα ακριβώς πριν από την κατάκλιση αποτελεί μια μορφή χαλάρωσης. Ωστόσο, η επιστημονική κοινότητα κρούει τον κώδωνα του κινδύνου, καθώς μια νέα μελέτη έρχεται να επιβεβαιώσει ότι η ώρα που καταναλώνουμε την τροφή μας είναι εξίσου σημαντική με το τι περιλαμβάνει το πιάτο μας. Ο λεγόμενος «κανόνας των 3 ωρών» φαίνεται πως αποτελεί το κλειδί για τη θωράκιση της καρδιομεταβολικής μας υγείας. Ο κανόνας αυτός είναι εξαιρετικά απλός στη σύλληψή του: ορίζει ότι πρέπει να ολοκληρώνουμε το τελευταίο μας γεύμα ή σνακ τουλάχιστον τρεις ώρες πριν πέσουμε για ύπνο. Αυτό το χρονικό διάστημα δίνει στον ανθρώπινο οργανισμό τον απαραίτητο χρόνο να ολοκληρώσει τη διαδικασία της
Καθώς το καλοκαίρι μπαίνει για τα καλά και οι θερμοκρασίες χτυπάνε κόκκινο, η ανάγκη για ενυδάτωση γίνεται επιτακτική. Όπου κι αν πάμε —στην παραλία, στη δουλειά ή στη βόλτα— κουβαλάμε σχεδόν πάντα μαζί μας ένα παγωμένο πλαστικό μπουκάλι με νερό. Αν και για τους περισσότερους από εμάς αυτή η συνήθεια φαντάζει ως μια αθώα και απαραίτητη πηγή δροσιάς, οι ειδικοί που μελετούν τις συσκευασίες τροφίμων και ποτών εκπέμπουν σήμα κινδύνου. Νέα επιστημονικά δεδομένα αποδεικνύουν ότι τα πλαστικά μπουκάλια «αντιδρούν» αρνητικά όταν εκτίθενται στη ζέστη και το ηλιακό φως, αποτελώντας έναν κρυφό κίνδυνο για την υγεία μας. Το πρόβλημα εστιάζεται στη χημική συμπεριφορά του πλαστικού υπό την επήρεια των υψηλών θερμοκρασιών. Όταν ένα μπουκάλι παραμένει εκτεθειμένο στον καυτό ήλιο ή ξεχνιέται μέσα σε ένα κλειστό αυτοκίνητο, οι ουσίες που περιέχονται στο υλικό κατασκευής του αρχίζουν να γίνονται
Μια κομβικής σημασίας ανακάλυψη πραγματοποίησε το ρομποτικό όχημα Perseverance της NASA, εντοπίζοντας μόρια οργανικού άνθρακα στην αποξηραμένη κοίτη ενός αρχαίου αρεινού ποταμού. Τα ευρήματα, τα οποία αναλύθηκαν από τα προηγμένα συστήματα του ρομπότ, ανοίγουν ξανά τη μεγάλη επιστημονική συζήτηση για την ύπαρξη μικροβιακής ζωής στον Κόκκινο Πλανήτη πριν από δισεκατομμύρια χρόνια. Αν και η ανακάλυψη δεν αποτελεί ακόμη τελεσίδικη απόδειξη, τα δεδομένα δείχνουν ότι ο Άρης διέθετε κάποτε συνθήκες φιλόξενες για τη ζωή. Το Όργανο «Sherloc» και η Αποξηραμένη Κοίτη του Ποταμού
Σχόλια
Δημοσίευση σχολίου