Η Σατανική Δολοφόνος που Έκανε Κέικ και Σαπούνια τα Θύματά της
Λήψη συνδέσμου
Facebook
X
Pinterest
Ηλεκτρονικό ταχυδρομείο
Άλλες εφαρμογές
Οι κατά συρροή δολοφόνοι σοκάρουν κάθε φορά με τα αποτρόπαια εγκλήματά τους. Οι μέθοδοι που χρησιμοποιούν για να σκοτώσουν τους στόχους τους και τα κίνητρά τους ξεπερνούν ακόμα και την κινηματογραφική φαντασία.
Σε αυτή την κατηγορία δολοφόνων εντάσσεται και μία Ιταλίδα που τα εγκλήματά της προκαλούν ανακατωσούρα στο στομάχι.
Η Leonarda Cianciulli είχε το παρατσούκλι «η σαπουνοποιός του Κορέτζιο» και σίγουρα δεν την είχαν ονομάσει έτσι τυχαία. Η αδίστακτη γυναίκα έχει στο «βιογραφικό» της τρεις φόνους, δεν είναι όμως ο αριθμός των θυμάτων που σοκάρει. Αφού σκότωσε τρεις γυναίκες στη συνέχεια έφτιαξε από τα άψυχα κορμιά τους σαπούνι και κέικ!
Τα πρώτα χρόνια και η κατάρα
Γεννημένη το 1894 στη Μοντέλα της Ιταλίας η Leonarda ήταν από τη φύση της μια προληπτική γυναίκα, ενώ από πολύ μικρή ηλικία είχε δείξει τις αυτοκτονικές της τάσεις, προσπαθώντας να κόψει το νήμα της ζωής της δύο φορές. Το 1917 σε ηλικία 23 ετών παντρεύτηκε τον Raffaele Pansardi έναν δημοτικό υπάλληλο που δεν ενέκριναν οι γονείς της, καθώς προόριζαν για την κόρη τους έναν άντρα της δικής τους επιλογής. Και τότε, όπως η ίδια είχε ισχυριστεί, ήρθε η κατάρα των γονιών της γι’ αυτή και τον αγαπημένο της, αν και το ακριβές περιεχόμενό της παραμένει άγνωστο.
Το ζευγάρι μετακόμισε στη γενέτειρα του Pansardi, την πόλη Lauria, το 1921 όπου η Leonarda καταδικάστηκε και φυλακίστηκε για απάτη το 1927. Όταν αφέθηκε ελεύθερη άνοιξαν νέο σπιτικό στην πόλη Lacedonia, το οποίο γκρεμίστηκε το 1930 από το σεισμό. Τελικά επέλεξαν την πόλη Κορέτζιο για τη μόνιμη διαμονή τους, όπου η Leonarda άνοιξε ένα κατάστημα και έγινε ιδιαίτερα αγαπητή στη γειτονιά.
Η σατανική δολοφόνος είχε μείνει έγκυος 17 φορές. Είχε αποβάλλει τρεις φορές, 10 από τα παιδιά της είχαν πεθάνει σε πολύ νεαρή ηλικία και αυτό την είχε κάνει ιδιαίτερα προστατευτική απέναντι στα τέσσερα εναπομείναντα παιδιά της. Τους φόβους της μήπως κάτι πάθει η οικογένειά της είχε εντείνει μια παλιότερη πρόβλεψη ενός μέντιουμ που είχε δει ότι η Leonarda θα παντρευόταν νέα και όλα τα παιδιά της θα πέθαιναν νωρίς. Κάποτε μάλιστα της είχαν διαβάσει και την παλάμη και της είχαν πει: «Στο δεξί σου χέρι βλέπω φυλακή, στο αριστερό ψυχιατρική κλινική». Το 1939 η δολοφόνος έμαθε ότι ο μεγαλύτερος γιος της θα πολεμούσε στο πλευρό των Ιταλών στον Β’ Παγκόσμιο Πόλεμο. Μπροστά στο ενδεχόμενο να χάσει και αυτό το παιδί η Leonarda έχασε τα λογικά της και θεώρησε ότι έπρεπε να προστατεύσει το γιο της με όποιο κόστος. Μία τέτοια υπερφυσική πράξη απαιτούσε θυσίες και συγκεκριμένα ανθρωποθυσίες. H, κατά περιόδους, ενασχόλησή της με τη μαντεία έκανε τους στόχους της πολύ προσιτούς και δεν ήταν άλλοι από τις αγαπημένες της πελάτισσες.
Οι δολοφονίες, τα σαπούνια, τα κεράσματα με κέικ και η δίκη
Τρεις άτυχες γυναίκες έπεσαν στα δίχτυα της Leonarda και έχασαν τη ζωή τους από το χέρι της. Οι Faustina Settie, Francesca Soavi και Virginia Cacioppo δεν πίστευαν ποτέ ότι η γυναίκα που εμπιστεύονταν για να τους πει το μέλλον τους θα γινόταν ο φονιάς τους.
Η Ιταλίδα έδωσε και στις τρεις ένα λόγο να φύγουν από το σπίτι τους. Έπεισε τη Faustina ότι σε ένα άλλο μέρος, μακριά από το Κορέτζιο, υπήρχε ένας τέλειος άνδρας γι’ αυτή, ενώ στην Francesca και τη Virginia έταξε επαγγελματική αποκατάσταση. Τους είπε επίσης ότι τα σχέδιά τους έπρεπε να μείνουν μυστικά και τις προέτρεψε να γράψουν γράμματα στους αγαπημένους τους λέγοντάς τους ότι είναι καλά στο μέρη που πήγαν.
Λίγο πριν την αναχώρησή της η Faustina επισκέφτηκε τη Leonarda για τελευταία φορά, για να πιούν στην υγειά της νέας της αρχής. Στο κρασί όμως η δολοφόνος είχε ρίξει υπνωτικό. Μόλις το θύμα λιποθύμησε η Leonarda τη χτύπησε μέχρι θανάτου με ένα τσεκούρι. Οι περιγραφές που ακολουθούν, όπως αποτυπώθηκαν στο βιβλίο της Cianciulli «Οι εξομολογήσεις μιας πικραμένης ψυχής», είναι για γερά στομάχια.
«Πέταξα τα κομμάτια της σε ένα δοχείο, πρόσθεσα επτά κιλά καυστικής σόδας, την οποία είχα αγοράσει για να φτιάξω σαπούνι, και ανακάτεψα το μείγμα μέχρι τα κομμάτια να γίνουν ένας παχύς, μαύρος χυλός τον οποίο έριξα σε κουβάδες και άδειασα στον κοντινότερο βόθρο. Όσο για το αίμα περίμενα μέχρι να πήξει, το στέγνωσα στο φούρνο και το ανακάτεψα με αλεύρι, ζάχαρη, σοκολάτα, γάλα, αυγά και μαργαρίνη. Έφτιαξα αρκετά τραγανά κέικ και κέρναγα τους επισκέπτες μου, ενώ δοκίμασα τόσο εγώ όσο και ο γιος μου Giuseppe».
Το δεύτερο θύμα της Leonarda η Francesca Soavi είχε το ίδιο τέλος με την πρώτη γυναίκα. Μάλιστα η δολοφόνος μετά το φόνο οικειοποιήθηκε και την περιουσία της Soavi που ξεπερνούσε τις 3.000 ευρώ.
Τρίτη στη σειρά η σοπράνο Virginia Cacioppo στην οποία η Leonarda είχε τάξει δουλειά ως γραμματέας ενός διευθυντή θεάτρου στη Φλωρεντία. Για μια ακόμα φορά η περιγραφή του φόνου ξεπερνά κάθε προηγούμενο. «Κατέληξε στην κατσαρόλα, όπως και οι άλλες δύο. Η σάρκα της ήταν χοντρή και λευκή. Όταν την έλιωσα πρόσθεσα κολόνια και μετά από μερικά λεπτά βρασμού είχα ένα ωραίο σαπούνι. Χάρισα στους γείτονες μερικά. Τα κέικ ήταν ακόμα καλύτερα. Αυτή η γυναίκα ήταν πραγματικά πολύ γλυκιά». Η δολοφόνος άρπαξε σχεδόν 50.000 ευρώ από το θύμα καθώς και πολλά κοσμήματά της.
Η γυναίκα του αδερφού της Virginia ανησύχησε με την εξαφάνισή της και είπε στην Αστυνομία ότι την τελευταία φορά που την είχε δει έμπαινε στο σπίτι της Leonarda. Οι Αρχές έκαναν έφοδο στο σπίτι της δολοφόνου και την συνέλαβαν, ενώ εκείνη παραδεχόταν τις πράξεις της.
Κατά τη διάρκεια της δίκης της το 1946 η Cianciulli έμεινε αμετανόητη, κάνοντας συχνά υποδείξεις στους δικηγόρους κάθε φορά που έκαναν κάτι λάθος. Μάλιστα δήλωνε περήφανη που είχε χαρίσει τη χάλκινα κουτάλα που ανακάτευε τα ανθρώπινα μείγματα στην υπηρεσία του στρατού, ενισχύοντας τα πολεμοφόδιά τους.
Η Leonarda καταδικάστηκε σε 30 χρόνια φυλάκισης και τρία χρόνια σε ψυχιατρική κλινική. Πέθανε το 1970 μετά από εγκεφαλικό. Αρκετά από τα σύνεργα των φόνων εκτίθενται στο Εγκληματολογικό Μουσείο στη Ρώμη.
Οι σύγχρονοι ρυθμοί ζωής, οι πολλές ώρες εργασίας και οι καθημερινές υποχρεώσεις έχουν ανατρέψει πλήρως τις διατροφικές μας συνήθειες, με αποτέλεσμα το βραδινό γεύμα να μετατίθεται όλο και πιο αργά. Για πολλούς, ένα πλούσιο σνακ ή ένα κανονικό γεύμα ακριβώς πριν από την κατάκλιση αποτελεί μια μορφή χαλάρωσης. Ωστόσο, η επιστημονική κοινότητα κρούει τον κώδωνα του κινδύνου, καθώς μια νέα μελέτη έρχεται να επιβεβαιώσει ότι η ώρα που καταναλώνουμε την τροφή μας είναι εξίσου σημαντική με το τι περιλαμβάνει το πιάτο μας. Ο λεγόμενος «κανόνας των 3 ωρών» φαίνεται πως αποτελεί το κλειδί για τη θωράκιση της καρδιομεταβολικής μας υγείας. Ο κανόνας αυτός είναι εξαιρετικά απλός στη σύλληψή του: ορίζει ότι πρέπει να ολοκληρώνουμε το τελευταίο μας γεύμα ή σνακ τουλάχιστον τρεις ώρες πριν πέσουμε για ύπνο. Αυτό το χρονικό διάστημα δίνει στον ανθρώπινο οργανισμό τον απαραίτητο χρόνο να ολοκληρώσει τη διαδικασία της
Καθώς το καλοκαίρι μπαίνει για τα καλά και οι θερμοκρασίες χτυπάνε κόκκινο, η ανάγκη για ενυδάτωση γίνεται επιτακτική. Όπου κι αν πάμε —στην παραλία, στη δουλειά ή στη βόλτα— κουβαλάμε σχεδόν πάντα μαζί μας ένα παγωμένο πλαστικό μπουκάλι με νερό. Αν και για τους περισσότερους από εμάς αυτή η συνήθεια φαντάζει ως μια αθώα και απαραίτητη πηγή δροσιάς, οι ειδικοί που μελετούν τις συσκευασίες τροφίμων και ποτών εκπέμπουν σήμα κινδύνου. Νέα επιστημονικά δεδομένα αποδεικνύουν ότι τα πλαστικά μπουκάλια «αντιδρούν» αρνητικά όταν εκτίθενται στη ζέστη και το ηλιακό φως, αποτελώντας έναν κρυφό κίνδυνο για την υγεία μας. Το πρόβλημα εστιάζεται στη χημική συμπεριφορά του πλαστικού υπό την επήρεια των υψηλών θερμοκρασιών. Όταν ένα μπουκάλι παραμένει εκτεθειμένο στον καυτό ήλιο ή ξεχνιέται μέσα σε ένα κλειστό αυτοκίνητο, οι ουσίες που περιέχονται στο υλικό κατασκευής του αρχίζουν να γίνονται
Μια κομβικής σημασίας ανακάλυψη πραγματοποίησε το ρομποτικό όχημα Perseverance της NASA, εντοπίζοντας μόρια οργανικού άνθρακα στην αποξηραμένη κοίτη ενός αρχαίου αρεινού ποταμού. Τα ευρήματα, τα οποία αναλύθηκαν από τα προηγμένα συστήματα του ρομπότ, ανοίγουν ξανά τη μεγάλη επιστημονική συζήτηση για την ύπαρξη μικροβιακής ζωής στον Κόκκινο Πλανήτη πριν από δισεκατομμύρια χρόνια. Αν και η ανακάλυψη δεν αποτελεί ακόμη τελεσίδικη απόδειξη, τα δεδομένα δείχνουν ότι ο Άρης διέθετε κάποτε συνθήκες φιλόξενες για τη ζωή. Το Όργανο «Sherloc» και η Αποξηραμένη Κοίτη του Ποταμού
Σχόλια
Δημοσίευση σχολίου