Ο διάσημος ραβδοσκόπος Lambert που έψαχνε να βρει νερό στην Αθήνα, το 1929
Λήψη συνδέσμου
Facebook
X
Pinterest
Ηλεκτρονικό ταχυδρομείο
Άλλες εφαρμογές
Στις 13 Νοεμβρίου του 1929, ο διάσημος ραβδοσκόπος A. Lambert, συνοδευόμενος από τον πρόεδρο της Ελληνικής Εταιρίας Ψυχικών Ερευνών, Άγγελο Τανάγρα, ενός νευρολόγου ιατρού και τεσσάρων μέντιουμ, μετέβησαν στην περιοχή της Κολοκυνθούς, με σκοπό να διεξάγουν πειράματα ραβδοσκοπίας.
Ο Lambert στο Συνέδριο Ραβδοσκοπίας στο Παρίσι, το 1954Ο Lambert είχε την εξαιρετική ικανότητα να αισθάνεται πού ακριβώς υπάρχουν κοιτάσματα νερού κάτω από τα πόδια του. Προχωρούσε με σταθερά βήματα, κρατώντας πάνω στο στήθος του δύο ελάσματα χαλύβδινα, δεμένα στην άκρη τους, που σχημάτιζαν οξεία γωνία. Μόλις ο Lambert έφτανε στο σημείο, όπου αισθανόταν την ύπαρξη του νερού, η κορυφή της γωνίας άρχιζε να κινείται. Μάλιστα, είχε μεταβεί σε πολλές περιοχές, προκειμένου να εξακριβώσει την ακριβή τοποθεσία του πολύτιμου αυτού στοιχείου και να βοηθήσει τους κατοίκους να ικανοποιήσουν τις ανάγκες τους για νερό.
Άγγελος Τανάγρας (07/03/1877 – 05/02/1971)Στην περιοχή της Κολοκυνθούς, δύο οικογένειες παρακάλεσαν τον ραβδοσκόπο να τους βοηθήσει, ώστε να διαπιστώσουν αν υφίστατο νερό στο υπέδαφος των σπιτιών τους. Η εξέταση του Lambert ήταν αρνητική. Ο ραβδοσκόπος δοκίμασε και τις ικανότητες των τεσσάρων μέντιουμ, που πλαισίωναν την ομήγυρη, να βρουν με τα πνευματικά τους χαρίσματα κοιτάσματα νερού, αλλά με μικρά αποτελέσματα. Εξήγησε πως απαιτούνταν συστηματική εξάσκηση, ώστε να κατορθώσει ένα μέντιουμ να αισθανθεί το υγρό στοιχείο μέσα στο υπέδαφος.
Κολοκυνθού, δεκαετία 1930Ο Lambert προσπάθησε να ερμηνεύσει το ξεχωριστό του ταλέντο, λέγοντας ότι το ύδωρ επιδρούσε ραδιενεργητικά στο νευρικό του σύστημα κι αυτό, με τη σειρά του, επηρέαζε το έλασμα, το οποίο βαστούσε στα χέρια του κι έτσι, εκτελούσε ασυνειδήτως ελαφρές κινήσεις. Η είδηση δημοσιεύθηκε στην εφημερίδα “ΣΚΡΙΠ”, στις 14/11/1929…
Το άρθρο, όπως δημοσιεύθηκε στην εφημερίδα “ΣΚΡΙΠ”, στις 14/11/1929https://strangepress.gr/Από το kastamonitis
Οι σύγχρονοι ρυθμοί ζωής, οι πολλές ώρες εργασίας και οι καθημερινές υποχρεώσεις έχουν ανατρέψει πλήρως τις διατροφικές μας συνήθειες, με αποτέλεσμα το βραδινό γεύμα να μετατίθεται όλο και πιο αργά. Για πολλούς, ένα πλούσιο σνακ ή ένα κανονικό γεύμα ακριβώς πριν από την κατάκλιση αποτελεί μια μορφή χαλάρωσης. Ωστόσο, η επιστημονική κοινότητα κρούει τον κώδωνα του κινδύνου, καθώς μια νέα μελέτη έρχεται να επιβεβαιώσει ότι η ώρα που καταναλώνουμε την τροφή μας είναι εξίσου σημαντική με το τι περιλαμβάνει το πιάτο μας. Ο λεγόμενος «κανόνας των 3 ωρών» φαίνεται πως αποτελεί το κλειδί για τη θωράκιση της καρδιομεταβολικής μας υγείας. Ο κανόνας αυτός είναι εξαιρετικά απλός στη σύλληψή του: ορίζει ότι πρέπει να ολοκληρώνουμε το τελευταίο μας γεύμα ή σνακ τουλάχιστον τρεις ώρες πριν πέσουμε για ύπνο. Αυτό το χρονικό διάστημα δίνει στον ανθρώπινο οργανισμό τον απαραίτητο χρόνο να ολοκληρώσει τη διαδικασία της
Καθώς το καλοκαίρι μπαίνει για τα καλά και οι θερμοκρασίες χτυπάνε κόκκινο, η ανάγκη για ενυδάτωση γίνεται επιτακτική. Όπου κι αν πάμε —στην παραλία, στη δουλειά ή στη βόλτα— κουβαλάμε σχεδόν πάντα μαζί μας ένα παγωμένο πλαστικό μπουκάλι με νερό. Αν και για τους περισσότερους από εμάς αυτή η συνήθεια φαντάζει ως μια αθώα και απαραίτητη πηγή δροσιάς, οι ειδικοί που μελετούν τις συσκευασίες τροφίμων και ποτών εκπέμπουν σήμα κινδύνου. Νέα επιστημονικά δεδομένα αποδεικνύουν ότι τα πλαστικά μπουκάλια «αντιδρούν» αρνητικά όταν εκτίθενται στη ζέστη και το ηλιακό φως, αποτελώντας έναν κρυφό κίνδυνο για την υγεία μας. Το πρόβλημα εστιάζεται στη χημική συμπεριφορά του πλαστικού υπό την επήρεια των υψηλών θερμοκρασιών. Όταν ένα μπουκάλι παραμένει εκτεθειμένο στον καυτό ήλιο ή ξεχνιέται μέσα σε ένα κλειστό αυτοκίνητο, οι ουσίες που περιέχονται στο υλικό κατασκευής του αρχίζουν να γίνονται
Μια κομβικής σημασίας ανακάλυψη πραγματοποίησε το ρομποτικό όχημα Perseverance της NASA, εντοπίζοντας μόρια οργανικού άνθρακα στην αποξηραμένη κοίτη ενός αρχαίου αρεινού ποταμού. Τα ευρήματα, τα οποία αναλύθηκαν από τα προηγμένα συστήματα του ρομπότ, ανοίγουν ξανά τη μεγάλη επιστημονική συζήτηση για την ύπαρξη μικροβιακής ζωής στον Κόκκινο Πλανήτη πριν από δισεκατομμύρια χρόνια. Αν και η ανακάλυψη δεν αποτελεί ακόμη τελεσίδικη απόδειξη, τα δεδομένα δείχνουν ότι ο Άρης διέθετε κάποτε συνθήκες φιλόξενες για τη ζωή. Το Όργανο «Sherloc» και η Αποξηραμένη Κοίτη του Ποταμού
Σχόλια
Δημοσίευση σχολίου