MOL: Το Μυστικό Διαστημικό Πρόγραμμα Κατασκοπείας των ΗΠΑ
Στο απόγειο του Ψυχρού Πολέμου, η Αεροπορία των ΗΠΑ και η NRO σχεδίασαν κρυφά το Manned Orbiting Laboratory (MOL), ένα άκρως απόρρητο στρατιωτικό πρόγραμμα που προέβλεπε τη δημιουργία ενός επανδρωμένου διαστημικού σταθμού με αποκλειστικό σκοπό την κατασκοπεία της Σοβιετικής Ένωσης.
MOL: Το Μυστικό Στρατιωτικό Διαστημικό Πρόγραμμα που Διαγράφηκε από την Ιστορία
Κατά τη διάρκεια της δεκαετίας του 1960, η παγκόσμια προσοχή ήταν στραμμένη στην αδυσώπητη κούρσα για την κατάκτηση της Σελήνης ανάμεσα στις ΗΠΑ και τη Σοβιετική Ένωση. Ωστόσο, πίσω από τη λαμπερή βιτρίνα του προγράμματος Apollo της NASA, η Πολεμική Αεροπορία των ΗΠΑ (USAF) σε συνεργασία με την τότε άκρως απόρρητη Εθνική Υπηρεσία Αναγνώρισης (NRO), σχεδίαζε κάτι πολύ πιο σκοτεινό. Πρόκειται για το Manned Orbiting Laboratory (MOL), ένα φιλόδοξο στρατιωτικό πρόγραμμα που είχε ως στόχο τη δημιουργία του πρώτου επανδρωμένου διαστημικού
σταθμού-κατασκόπου.Η Επίσημη «Λευκή» Κάλυψη και η Στρατιωτική Πραγματικότητα
Όταν το πρόγραμμα ανακοινώθηκε επίσημα στο κοινό τον Δεκέμβριο του 1963, παρουσιάστηκε ως μια καθαρά επιστημονική πλατφόρμα δοκιμών για την αξιολόγηση της αντοχής του ανθρώπου στο διάστημα για μεγάλα χρονικά διαστήματα. Στην πραγματικότητα, η «λευκή» αυτή ιστορία ήταν ένα τέλειο προπέτασμα καπνού. Τα αποχαρακτηρισμένα έγγραφα αποκαλύπτουν ότι η πραγματική αποστολή του MOL, υπό την κωδική ονομασία Project Dorian, ήταν η κατασκοπεία σοβιετικών στρατιωτικών εγκαταστάσεων πίσω από το Σιδηρούν Παραπέτασμα, χρησιμοποιώντας τεχνολογία αιχμής που δεν μπορούσε να λειτουργήσει αυτόματα.
Ο Κατασκοπευτικός Εξοπλισμός και το Σύστημα KH-10 Dorian
Η καρδιά του διαστημικού σταθμού MOL, ο οποίος είχε συνολικό μήκος περίπου 22 μέτρα, ήταν το φωτογραφικό σύστημα Keyhole-10 (KH-10 Dorian). Το σύστημα αυτό ήταν χτισμένο γύρω από ένα γιγαντιαίο κάτοπτρο 72 ιντσών (1,8 μέτρων), το οποίο ήταν στραμμένο απευθείας προς τη Γη και όχι προς τα αστέρια. Οι σχεδιαστές του προγράμματος είχαν υπολογίσει ότι η ανάλυση των φωτογραφιών που θα τραβούσαν οι αστροναύτες θα ήταν τόσο υψηλή, ώστε θα μπορούσαν να διακρίνουν από το διάστημα αντικείμενα με το μέγεθος μιας μπάλας του μπέιζμπολ.
Διαβάστε επίσης: Project Luna Ring: Το ιαπωνικό σχέδιο για ηλιακή ενέργεια από τη Σελήνη
Ο Ρόλος των Δύο Αστροναυτών στο Διάστημα
Οι αποστολές του MOL είχαν σχεδιαστεί να διαρκούν 30 έως 40 ημέρες σε χαμηλή πολική τροχιά. Το πλήρωμα, αποτελούμενο από δύο στρατιωτικούς αστροναύτες, θα εκτοξευόταν μέσα σε μια τροποποιημένη κάψουλα Gemini-B, η οποία ήταν στερεωμένη στην κορυφή του σταθμού. Μόλις έμπαιναν σε τροχιά, οι αστροναύτες θα περνούσαν στο εσωτερικό του εργαστηρίου μέσω ενός ειδικού τούνελ μεταφοράς. Η δουλειά τους ήταν να ελέγχουν τις κάμερες, να αποφεύγουν τη συννεφιά, να αναγνωρίζουν τους στόχους ενδιαφέροντος και να εμφανίζουν το φιλμ μέσα στον σταθμό πριν την επιστροφή τους στη Γη.
Οι 17 Μυστικοί Αστροναύτες και ο Robert Lawrence
Η Πολεμική Αεροπορία των ΗΠΑ επέλεξε μυστικά συνολικά 17 κορυφαίους πιλότους δοκιμών για να στελεχώσουν το πρόγραμμα MOL, χωρισμένους σε τρεις ομάδες εκπαίδευσης. Ανάμεσα σε αυτούς τους επίλεκτους άνδρες βρισκόταν και ο Robert Lawrence, ο οποίος έγραψε ιστορία ως ο πρώτος Αφροαμερικανός αστροναύτης. Δυστυχώς, ο Lawrence έχασε τη ζωή του σε ένα τραγικό αεροπορικό δυστύχημα κατά τη διάρκεια εκπαίδευσης με μαχητικό F-104 το 1967, και η συμβολή του στο διαστημικό πρόγραμμα έμεινε κρυφή από το ευρύ κοινό για δεκαετίες λόγω της μυστικότητας του MOL.
Η Κατασκευή του SLC-6 στο Vandenberg
Για τις ανάγκες των πολικών εκτοξεύσεων του MOL με τους πανίσχυρους πυραύλους Titan IIIM, κατασκευάστηκε μια ολοκαίνουργια, τεράστια εξέδρα εκτόξευσης στην Καλιφόρνια. Το θρυλικό πλέον Space Launch Complex 6 (SLC-6) στη Βάση της Πολεμικής Αεροπορίας Vandenberg σχεδιάστηκε αποκλειστικά για το MOL. Αν και ο σταθμός δεν εκτοξεύτηκε ποτέ από εκεί, η υποδομή αυτή αποδείχθηκε στρατηγικής σημασίας, καθώς τις επόμενες δεκαετίες τροποποιήθηκε και χρησιμοποιήθηκε για το Διαστημικό Λεωφορείο (Space Shuttle) και τους πυραύλους Delta IV.
Η Ξαφνική Ακύρωση του 1969 και η Κληρονομιά του MOL
Στις 10 Ιουνίου 1969, ενώ το πρόγραμμα βρισκόταν σε πολύ προχωρημένο στάδιο και είχαν ήδη δαπανηθεί περισσότερα από 1,56 δισεκατομμύρια δολάρια (ποσό αστρονομικό για την εποχή), ο Πρόεδρος Ρίτσαρντ Νίξον διέταξε την ξαφνική ακύρωσή του. Οι λόγοι της ακύρωσης ήταν κυρίως οικονομικοί, καθώς ο πόλεμος του Βιετνάμ και το πρόγραμμα Apollo απορροφούσαν τεράστιους πόρους, αλλά και τεχνολογικοί. Η ραγδαία εξέλιξη των μη επανδρωμένων κατασκοπευτικών δορυφόρων (όπως το σύστημα KH-9 Hexagon) απέδειξε ότι οι ρομποτικές κάμερες μπορούσαν να κάνουν την ίδια δουλειά χωρίς το τεράστιο κόστος και το ρίσκο της διατήρησης ανθρώπων σε τροχιά.
Μετά το κλείσιμο του MOL, επτά από τους νεότερους αστροναύτες του προγράμματος μεταφέρθηκαν απευθείας στη NASA (Group 7), όπου αργότερα πέταξαν με το Space Shuttle, διασώζοντας ένα μέρος της πολύτιμης εκπαίδευσής τους. Το Manned Orbiting Laboratory παρέμεινε ένα από τα πιο συναρπαστικά "τι θα γινόταν αν" του Ψυχρού Πολέμου, αποδεικνύοντας ότι η στρατιωτικοποίηση του διαστήματος είχε ξεκινήσει πολύ πριν τη δημιουργία των σύγχρονων διαστημικών δυνάμεων.
Σχόλια
Δημοσίευση σχολίου