Πόσες φορές δεν έχουμε ακούσει το όνομα αυτό; Ποιος από μας δεν έχει ακούσει την ιστορία του Γρηγόρη Αυξεντίου, που κατά τη διάρκεια του απελευθερωτικού αγώνα της ΕΟΚΑ, βρήκε καταφύγιο στην Ιερά Μονή του Μαχαιρά, ξεγελώντας τους Άγγλους Αποικιοκράτες;
Ήταν Φεβρουάριος του 1956. Ο Σταυραετός του Μαχαιρά, αναρρώνει στο ιστορικό μοναστήρι, μετά από εγχείρηση, και πάνω από 100 Άγγλοι αξιωματικοί και στρατιώτες ζώνουν το μοναστήρι. Μεταμφιεσμένος σε καλόγηρο, με γενειάδα και ράσο, παρουσιάστηκε στον
Άγγλο επικεφαλής αξιωματικό ως ο «πάτερ-Xρύσανθος Μαχαιριώτης».
Το όνομα που χρησιμοποίησε ωστόσο, δεν ήταν καθόλου τυχαίο, καθώς στο μοναστήρι τότε υπήρχε στ’ αλήθεια ο Πάτερ Χρύσανθος, ο οποίος σήμερα και για τα τελευταία 50 χρόνια ζει σ’ ένα μοναστήρι, στην κορφή ενός βουνού, στην περιοχή του Ξυλόκαστρου, στην Ελλάδα. Το AlphaNewsLive τον συνάντησε.
Είναι ο άνθρωπος που του χάρισε, το όνομα, τα ράσα αλλά και την ταυτότητα του, παραχωρώντας του τη θέση που είχε ο ίδιος στη Μονή. Τον άνθρωπο αυτό συναντήσαμε 63 χρόνια μετά την έναρξη του ένδοξου απελευθερωτικού αγώνα. Στα 90 του χρόνια μιλά για πρώτη φορά και κάνοντας μία κατάθεση ψυχής, εξιστορεί γεγονότα που παραμένουν ανεξίτηλα στη μνήμη του, και χαραγμένα στη ψυχή του
Ποιος είναι όμως ο Ιερομόναχος Χρύσανθος Μαχαιριώτης;
Πρόκειται για ένα φιλήσυχο μοναχό, αλλά ταυτόχρονα και ένα φλογερό επαναστάτη, που αφιέρωσε όλη του την ζωή στον Θεό και όλη του τη ψυχή στην Ελλάδα. Γεννήθηκε στο χωριό Οδού της Ορεινής Λάρνακας στις 15 Φεβρουαρίου 1928. Κατάγεται από Ιερατική οικογένεια, της οποίας η ιστορία συνεχίζεται εώς 8 γενιές. Η επανάσταση, «ξύπνησε» μέσα του από τα παιδικά του χρόνια, τότε που ο μαθητής ακόμα Χρύσανθος Παπανικολάου, έδινε τον δικό του «προσωπικό αγώνα», στο δημοτικό σχολείο του χωριού του, κατεβάζοντας από τον ιστό καθημερινά την Αγγλική σημαία.
Η αγάπη του για την μητέρα Ελλάδα ήταν τόσο βαθιά όσο και η αφοσίωσή του στον Θεό. Από μικρός λαχταρούσε να γίνει μοναχός. Το ζητούσε επίμονα από τους γονείς του από τα 12 του χρόνια και τελικά στα 19 του, το 1948, γίνεται μοναχός, στην Ιερά Μονή Μαχαιρά, η οποία το 1952 τον στέλνει στην Ιερατική σχολή Απόστολος Βαρνάβας, όπου εκεί ακούει για πρώτη φορά για την δράση του αγώνα.
Λίγους μήνες μετά ορκίζεται και γίνεται μέλος του αγώνα, αναλαμβάνει τη διανομή των φυλλαδίων της οργάνωσης τα οποία κατάφερνε να μεταφέρει με το λεωφορείο από το Μετόχι του Κύκκου όπου εκτυπώνονταν, στα χωριά, με άκρα μυστικότητα. Ο ίδιος, μυούσε και όρκιζε στο Ιερό Ευαγγέλιο αγωνιστές της Ε.Ο.Κ.Α. και τους έθετε στην διάθεση του αρχηγού Διγενή για την πλαισίωση των ανταρτικών ομάδων.
Ένα πρόβλημα υγείας που αντιμετώπιζε, έλκος στο στομάχι, τον ανάγκασε να φύγει από την Κύπρο τον Φεβρουάριο του 1956, να αφήσει τον αγώνα και την οικογένειά του και να ταξιδέψει μέχρι την Ελλάδα για νοσηλεία στο Νοσοκομείο του Ερυθρού Σταυρού. Ήταν τότε που ο «Ζήδρος» έγινε «Χρύσανθος».
Μετά τη νοσηλεία του, συνέχισε το ιερατικό του έργο στην Αθήνα, ενώ παράλληλα σπούδασε στην Θεολογική Σχολή Αθηνών από την οποία αποφοίτησε το 1963. Έπειτα έγινε ιδρυτής και κτήτωρας του Ιερού Μοναστηρίου των Εισοδίων της Θεοτόκου στο Γελήνι Κορινθίας και έπειτα του Ιερού Ναού Αγίου Παντελεήμονα, στα Γεληννιάτικα Ξυλόκαστρου, όπου μονάζει τα τελευταία 50 χρόνια μέχρι και σήμερα. Στο μοναστήρι αυτό λειτουργεί, εξομολογεί και κάνει ομιλίες μετά την Θεία Λειτουργία της Κυριακής, ενώ με την εξομολόγηση, ξεκουράζει και ωφελεί πολλές πονεμένες ψυχές που καταφεύγουν στο πετραχήλι του.
Εκεί, στον χώρο αυτό, μας υποδέχτηκε και μας άνοιξε την καρδιά του.
Για τον Ιερομόναχο Χρύσανθο Μαχαιριώτη ο απελευθερωτικός αγώνας της ΕΟΚΑ και η γνωριμία του με τον Σταυραετό του Μαχαιρά, τον έκαναν μάρτυρα ιστορικών γεγονότων στης Κυπριακής ιστορίας.
Η οδός Πατησίων είναι ένας από τους πιο ιστορικούς, ζωντανούς και πολυσύχναστους οδικούς άξονες της Αθήνας. Καθημερινά, χιλιάδες αυτοκίνητα, λεωφορεία και πεζοί διασχίζουν το δρόμο, περνώντας μπροστά από εμβληματικά κτίρια όπως το Εθνικό Μετσόβιο Πολυτεχνείο και το Εθνικό Αρχαιολογικό Μουσείο. Όταν όμως το ρολόι δείξει περασμένες δύο τα μεσάνυχτα, η κίνηση κοπάζει και μια ξαφνική καταιγίδα καλύψει την πόλη με ομίχλη, η Πατησίων μεταμορφώνεται στο σκηνικό ενός από τους πιο ανατριχιαστικούς αστικούς μύθους της πρωτεύουσας. Οι σύγχρονοι Αθηναίοι έχουν ξεχάσει ότι κάποτε από αυτόν τον δρόμο περνούσαν τα παλιά, πράσινα τραμ της πόλης. Υπάρχει όμως ένας μεταφυσικός θρύλος που επιμένει να μεταδίδεται από γενιά σε γενιά, ανάμεσα στους νυχτερινούς ταξιτζήδες και τους κατοίκους των γύρω πολυκατοικιών, και αφορά το περιβόητο «Χαμένο Τραμ» – ένα όχημα που συνεχίζει να εκτελεί το δρομολόγιό του, δεκαετίες μετά την αποξήλωση των γραμμών του. Η Τραγωδία του Νοεμβρίου του 1953
Η ανατριχιαστική ιστορία μιας νεαρής κοπέλας στην Ιαπωνία, η οποία το 2004 μετέδιδε ζωντανά σε ένα φόρουμ την παγίδευσή της σε έναν ανύπαρκτο σιδηροδρομικό σταθμό πριν χαθούν οριστικά τα ίχνη της, παραμένει ένας από τους πιο τρομακτικούς ψηφιακούς θρύλους που ισορροπούν ανάμεσα στην ομαδική υστερία και το απόλυτο μυστήριο. Ο Σταθμός Κισαράγκι: Ο απόκοσμος αστικός μύθος Οι αστικοί μύθοι της ψηφιακής εποχής έχουν την τάση να εξαπλώνονται σαν πυρκαγιά. Ωστόσο, υπάρχει ένας συγκεκριμένος ιαπωνικός θρύλος, γεννημένος μέσα από τα βάθη των online φόρουμ, που παραμένει σχεδόν άγνωστος στο ελληνικό διαδίκτυο. Πρόκειται για την ιστορία του Kisaragi Station (Σταθμός Κισαράγκι) , ενός ανύπαρκτου σιδηροδρομικού σταθμού που λειτουργεί ως πύλη για μια άλλη, εφιαλτική διάσταση. Η ιστορία ξεκίνησε ζωντανά το 2004 στο διάσημο ιαπωνικό φόρουμ 2channel, όταν μια κοπέλα με το ψευδώνυμο "Hasumi" άρχισε να δημοσιεύει μηνύματα σε πραγματικό χρόνο, περιγράφοντας το τελευταίο της νυχτερινό...
Μια νέα εκτενής ανάλυση της Wall Street Journal έρχεται να αποδομήσει τα τρομολαγνικά σενάρια για μια επικείμενη «ψηφιακή αποκάλυψη», αποδεικνύοντας ότι οι θεωρίες για την αυτονομία και την κυριαρχία της τεχνητής νοημοσύνης έναντι του ανθρώπου στερούνται ρεαλιστικής βάσης και αποπροσανατολίζουν την κοινή γνώμη από τα πραγματικά καθημερινά προβλήματα της τεχνολογίας. Ξεχάστε την «Αποκάλυψη» της AI: Οι Πραγματικοί και Άμεσοι Κίνδυνοι Είναι Ήδη Εδώ Η δημόσια συζήτηση γύρω από την εξέλιξη της τεχνητής νοημοσύνης συχνά αναλώνεται σε δυστοπικά σενάρια επιστημονικής φαντασίας. Πολλοί προειδοποιούν για μια επικείμενη «ψηφιακή αποκάλυψη», όπου μια υπερανθρώπινη νοημοσύνη θα μπορούσε να στραφεί εναντίον του δημιουργού της. Ωστόσο, μια εκτενής ανάλυση της αμερικανικής εφημερίδας Wall Street Journal (WSJ) έρχεται να ανατρέψει αυτή την προσέγγιση. Το δημοσίευμα επισημαίνει ότι η υπερβολική εστίαση σε υποθετικούς, μελλοντικούς κινδύνους αποπροσανατολίζει την κοινή γνώμη και το...
Σχόλια
Δημοσίευση σχολίου