Giles Corey: Η αληθινή ιστορία του άνδρα που εκτελέστηκε με πέτρες στο Σάλεμ
Μέσα στο μακρύ και σκοτεινό χρονικό των θανατικών ποινών, ελάχιστες μέθοδοι υπήρξαν τόσο αργές, επώδυνες και φρικιαστικές όσο ο θάνατος δι'押θλίψεως (Pressed to Death). Η μέθοδος αυτή, που συνίστατο στην τοποθέτηση τεράστιων βράχων πάνω στο στήθος του κατάδικου μέχρι την απόλυτη συντριβή του, χρησιμοποιήθηκε για αιώνες σε διάφορες ηπείρους. Ωστόσο, η πιο διάσημη και ανατριχιαστική εφαρμογή της καταγράφηκε το 1692, κατά τη διάρκεια των διαβόητων Δικών των Μαγισσών του Σάλεμ.
Αν και η κοινή γνώμη συνδέει το φαινόμενο με την εκτέλεση εγκληματιών, στην Ευρώπη και την Αγγλία η διαδικασία αυτή είχε μια πολύ συγκεκριμένη νομική σκοπιμότητα. Δεν αποτελούσε την τελική τιμωρία μετά από μια καταδίκη, αλλά ένα μέσο βασανισμού και εξαναγκασμού. Το σύστημα δικαιοσύνης χρησιμοποιούσε το βάρος των βράχων για να αναγκάσει τους κατηγορουμένους να μιλήσουν, οδηγώντας σε μερικές από τις πιο ηρωικές και ταυτόχρονα μακάβριες στιγμές της ανθρώπινης ιστορίας.
Το Γαλλικό «Peine Forte et Dure» και το Αγγλικό Δίκαιο
Στο μεσαιωνικό αγγλικό δίκαιο, η μέθοδος αυτή ήταν επίσημα γνωστή με τον γαλλικό όρο Peine forte et dure (Σκληρή και Παρατεταμένη Τιμωρία). Σύμφωνα με το νομικό πλαίσιο της εποχής, ένα δικαστήριο δεν μπορούσε να δικάσει κανέναν κατηγορούμενο αν ο ίδιος δεν δήλωνε πρώτα επίσημα αν είναι «Ένοχος» (Guilty) ή «Αθώος» (Not Guilty). Αν ο κρατούμενος επέλεγε να κρατήσει απόλυτη
σιωπή, αρνούμενος να απαντήσει, η δίκη «πάγωνε».Για να ξεπεράσουν αυτό το εμπόδιο, οι δικαστές διέταζαν το *Peine forte et dure*. Ο κατηγορούμενος ξάπλωνε γυμνός στο έδαφος, μια ξύλινη σανίδα τοποθετούνταν στο στήθος του και πάνω της προστίθενταν σταδιακά βαριές πέτρες. Το πρωτόκολλο, όπως αναφέρεται σε ιστορικές καταγραφές που παρουσιάζει το All That's Interesting, ήταν σαδιστικό: την πρώτη ημέρα στον κρατούμενο δίνονταν μόνο τρία κομμάτια κριθαρένιο ψωμί, τη δεύτερη μέρα τρεις γουλιές στάσιμο νερό από την κοντινότερη λίμνη, και η διαδικασία συνεχιζόταν εναλλάξ μέχρι ο κατηγορούμενος είτε να μιλήσει είτε να υποκύψει.
Το Νομικό Παραθυράκι που Έσωζε τις Περιουσίες των Οικογενειών
Γιατί όμως κάποιος να επιλέξει να πεθάνει με αυτόν τον φρικτό τρόπο αντί να δηλώσει απλώς «αθώος»; Η απάντηση κρύβεται σε ένα σημαντικό νομικό παραθυράκι της εποχής. Αν ένας κατηγορούμενος δικαζόταν και καταδικαζόταν για προδοσία ή μαγεία, το Στέμμα (ή η τοπική κυβέρνηση) είχε το δικαίωμα να δημεύσει ολόκληρη την περιουσία και τη γη του, αφήνοντας την οικογένειά του στο δρόμο και στην απόλυτη φτώχεια.
Αντίθετα, αν ο κατηγορούμενος πέθαινε κατά τη διάρκεια του βασανιστηρίου της πίεσης χωρίς να έχει δηλώσει τίποτα, τεχνικά δεν είχε καταδικαστεί ποτέ. Ως εκ τούτου, ο νόμος δεν μπορούσε να αγγίξει τα υπάρχοντά του και η γη του μεταβιβαζόταν κανονικά στους νόμιμους κληρονόμους του. Αυτό το οικονομικό κίνητρο, σε συνδυασμό με την επιθυμία για διατήρηση της αξιοπρέπειας, ώθησε ορισμένους κρατουμένους να αντέξουν το μαρτύριο μέχρι τέλους.
Giles Corey: Ο 81χρονος Αγρότης που Μάζεψε το Βάρος του Σάλεμ
Η πιο εμβληματική περίπτωση θανάτου δι' ώθησης στην αμερικανική ιστορία είναι αυτή του Giles Corey (Τζάιλς Κόρεϊ). Το 1692, κατά τη διάρκεια της υστερίας των μαγισσών στο Σάλεμ της Μασαχουσέτης, ο 81χρονος εύπορος αγρότης κατηγορήθηκε για μαγεία. Γνωρίζοντας ότι το δικαστήριο ήταν μια παρωδία και ότι η καταδίκη του ήταν προδιαγεγραμμένη, ο Κόρεϊ αρνήθηκε πεισματικά να απαντήσει στην κατηγορία, επιλέγοντας τη σιωπή.
Στις 17 Σεπτεμβρίου 1692, μεταφέρθηκε σε ένα χωράφι κοντά στη φυλακή. Ο σερίφης George Corwin διέταξε να τον γδύσουν και να τοποθετήσουν τους βράχους πάνω του. Σύμφωνα με τα επίσημα έγγραφα της Ιστορικής Εταιρείας της Μασαχουσέτης, το μαρτύριο διήρκεσε τρεις ολόκληρες ημέρες. Ο σερίφης, σε μια επίδειξη απόλυτης σκληρότητας, στεκόταν περιστασιακά ο ίδιος πάνω στη σανίδα για να αυξήσει την πίεση. Όταν η γλώσσα του ηλικιωμένου βγήκε έξω από το στόμα του λόγω της ασφυξίας, ο Corwin τη σπρόχνει πίσω με το μπαστούνι του.
Διαβάστε επίσης: Kubizuka: Οι Καταραμένοι Τάφοι των Αποκεφαλισμένων Σαμουράι στην Ιαπωνία
«Περισσότερο Βάρος» — Οι Τελευταίες Λέξεις που Έγραψαν Ιστορία
Παρά τον αφόρητο πόνο, το σπάσιμο των πλευρών του και τη σταδιακή ασφυξία, ο Κόρεϊ δεν λύγισε. Κάθε φορά που οι δικαστές τον πίεζαν να δηλώσει ένοχος ή αθώος για να σταματήσει η διαδικασία, εκείνος άνοιγε τα χείλη του μόνο για να προφέρει δύο λέξεις: «More weight» (Περισσότερο βάρος). Ήθελε να επιταχύνει τον θάνατό του, αρνούμενος να τους δώσει τη νομική ικανοποίηση που αναζητούσαν. Πέθανε στις 19 Σεπτεμβρίου 1692, σώζοντας τη γη του για τα παιδιά του.
Η Κατάργηση της Μεθόδου και η Παγκόσμια Χρήση της
Αν και το Σάλεμ χρησιμοποίησε πέτρες, σε άλλες περιοχές του κόσμου η μέθοδος είχε διαφορετικές παραλλαγές. Στη Νότια και Νοτιοανατολική Ασία (ιδιαίτερα στην Ινδία), η σύνθλιψη γινόταν με τη χρήση εκπαιδευμένων ελεφάντων, οι οποίοι πίεζαν το πόδι τους στο κεφάλι ή το στήθος του κατάδικου με εντολή του εκτελεστή. Η Αγγλία κατήργησε επίσημα το *Peine forte et dure* το 1772, θεσπίζοντας έναν νέο νόμο: αν ο κρατούμενος σιωπούσε, θεωρούνταν αυτόματα ένοχος, κλείνοντας έτσι οριστικά το νομικό παραθυράκι των περιουσιών.
Συχνές Ερωτήσεις (FAQ) για το Βασανιστήριο της Πίεσης
1. Τι ήταν το βασανιστήριο Peine Forte et Dure;
Ήταν μια μεσαιωνική νομική μέθοδος εξαναγκασμού που χρησιμοποιούνταν στην Αγγλία. Ο κατηγορούμενος που αρνιόταν να δηλώσει ένοχος ή αθώος πλακωνόταν με βαριές πέτρες στο στήθος μέχρι να μιλήσει ή να πεθάνει από ασφυξία και εσωτερική αιμορραγία.
2. Γιατί ο Giles Corey επέλεξε να πεθάνει με αυτόν τον τρόπο;
Ο Giles Corey αρνήθηκε να μιλήσει για να εκμεταλλευτεί ένα νομικό παραθυράκι. Αν πέθαινε χωρίς να δικαστεί, η κυβέρνηση δεν μπορούσε να δημεύσει την περιουσία του για το έγκλημα της μαγείας, επιτρέποντας έτσι στα παιδιά του να κληρονομήσουν τη γεωργική του γη.
3. Ποιες ήταν οι τελευταίες λέξεις του Giles Corey;
Οι τελευταίες του λέξεις ήταν «More weight» (Περισσότερο βάρος). Με αυτόν τον τρόπο προκαλούσε τους εκτελεστές του και ζητούσε να προσθέσουν κι άλλες πέτρες για να τελειώσει πιο γρήγορα το μαρτύριό του, χωρίς να χάσει την αξιοπρέπειά του.
4. Πώς χρησιμοποιούσαν τους ελέφαντες σε αυτή τη μέθοδο εκτέλεσης;
Στη Νότια Ασία και την Ινδία, χρησιμοποιούσαν ειδικά εκπαιδευμένους ελέφαντες για τη σύνθλιψη των καταδίκων. Ο ελέφαντας μπορούσε να ελέγξει το βάρος του, είτε σπάζοντας τα άκρα του κρατούμενου αργά για βασανισμό, είτε συνθλίβοντας το κρανίο του ακαριαία.
Πηγές & Περισσότερες Πληροφορίες:
- Η ιστορία των Δικών του Σάλεμ: Massachusetts Historical Society - The Salem Witch Trials Documents
- Ανάλυση του μεσαιωνικού αγγλικού ποινικού δικαίου: Encyclopedia Britannica - Peine Forte et Dure Law History
- Το χρονικό της εκτέλεσης του Giles Corey: Salem Witch Trials Documentary Archive - The Case of Giles Corey
Σχόλια
Δημοσίευση σχολίου