Giovanni Battista Bugatti: Η διπλή ζωή του δήμιου του Πάπα
Η ιστορία του Βατικανού είναι γεμάτη με πνευματικές αναζητήσεις, πολιτικές ίντριγκες και καλλιτεχνικά αριστουργήματα. Ωστόσο, υπάρχει μια σκοτεινή και λιγότερο φωτισμένη πλευρά των Παπικών Κρατών που σοκάρει τον σύγχρονο αναγνώστη. Για σχεδόν επτά δεκαετίες, ένας από τους πιο φοβερούς και αναγνωρίσιμους ανθρώπους στη Ρώμη ήταν ο Giovanni Battista Bugatti, ο επίσημος δήμιος του Πάπα, ο οποίος έμεινε στην ιστορία με το προσωνύμιο Mastro Titta (Master of Justice).
Από το 1796 έως την αποχώρησή του το 1864, ο Bugatti υπηρέτησε υπό την εξουσία έξι διαφορετικών Παπών, καθώς και κατά τη διάρκεια της γαλλικής κατοχής της περιοχής. Στο ενεργητικό του καταγράφηκαν συνολικά 516 επίσημες εκτελέσεις, κάνοντάς τον τον μακροβιότερο και πιο παραγωγικό δήμιο στην παπική ιστορία. Το πιο εντυπωσιακό, όμως, δεν είναι ο αριθμός των θυμάτων
του, αλλά η απόκοσμη διπλή ζωή που επέλεξε να ζήσει στους δρόμους της Ρώμης.Η Σοκαριστική Διπλή Ζωή του Mastro Titta
Όταν ο Bugatti δεν βρισκόταν πάνω στην εξέδρα των εκτελέσεων κρατώντας το τσεκούρι ή τη λαιμητόμο, ζούσε μια εντελώς ήρεμη, αστική και θρησκευτική ζωή. Ήταν παντρεμένος και εργαζόταν ως τεχνίτης, βάφοντας μετάξι και κατασκευάζοντας ομπρέλες. Στο μικρό του εργαστήριο, σχεδίαζε θρησκευτικά μοτίβα, παπικές προσωπογραφίες και ρωμαϊκά τοπία πάνω σε ομπρέλες βροχής, τις οποίες στη συνέχεια πουλούσε σε τουρίστες και προσκυνητές έξω από το Βατικανό, στην περιοχή του Αγίου Πέτρου.
Οι κάτοικοι της Ρώμης γνώριζαν την ταυτότητά του, αλλά η κυβέρνηση του Βατικανού είχε επιβάλει αυστηρούς περιορισμούς για την ασφάλειά του. Απαγορευόταν ρητά στον Bugatti να διασχίσει τη γέφυρα Ponte Sant'Angelo προς το κέντρο της πόλης, εκτός αν είχε προγραμματισμένη εκτέλεση. Αυτό το μέτρο εφαρμόστηκε για να προστατευτεί από πιθανές αντεκδικήσεις των συγγενών των θυμάτων του, αλλά και για να κρατηθεί ο «μολυσμένος από τον θάνατο» δήμιος μακριά από τις κοινωνικές συναναστροφές των ευσεβών πολιτών.
Η Πρώτη Εκτέλεση σε Ηλικία Μόλις 17 Ετών
Ο Bugatti γεννήθηκε στις 6 Μαρτίου 1779 στην παραθαλάσσια πόλη Σενιγκάλια της Αδριατικής. Οι ιστορικοί μέχρι σήμερα δεν έχουν καταφέρει να εξακριβώσουν πώς ένα νεαρό αγόρι κατέληξε σε μια τόσο αποτρόπαια θέση, όμως τα επίσημα αρχεία δείχνουν ότι διορίστηκε δήμιος των Παπικών Κρατών στην απίστευτα νεαρή ηλικία των 17 ετών.
Διαβάστε επίσης: Γρηγόρη Ρασπούτιν: Η μυστικιστική άνοδος και ο μυστηριώδης θάνατος
Η πρώτη του επίσημη εκτέλεση έλαβε χώρα στις 22 Μαρτίου 1796. Το θύμα ήταν ο Nicola Gentilucci, ο οποίος είχε καταδικαστεί για τη δολοφονία ενός ιερέα και του προπομπού του. Ο έφηβος τότε Bugatti εκτέλεσε την ποινή με τη μεθοδολογία του απαγχονισμού και του μετέπειτα τεμαχισμού (hanged and quartered) της σορού. Παρά το νεαρό της ηλικίας του, επέδειξε μια παγωμένη, επαγγελματική ψυχραιμία που θα χαρακτήριζε ολόκληρη τη μετέπειτα πορεία του.
Ο Δήμιος ως Δημόσιος Λειτουργός της Εκκλησίας
Αντίθετα με την εικόνα ενός σαδιστή εγκληματία, ο Bugatti έβλεπε τον εαυτό του ως έναν ευσυνείδητο δημόσιο λειτουργό που εφάρμοζε τους νόμους του κράτους και της Εκκλησίας. Δεν ένιωθε μίσος για τους κατάδικους. Μάλιστα, πριν από κάθε εκτέλεση, συνήθιζε να τους προσφέρει ένα τελευταίο τσιγάρο, ένα ποτήρι κρασί και να τους εξομολογεί πνευματικά, αποκαλώντας τους «ασθενείς» του και τον εαυτό του «γιατρό» που θεράπευε την κοινωνία από το έγκλημα.
Οι εκτελέσεις του Mastro Titta αποτελούσαν τεράστια δημόσια θεάματα στη Ρώμη, σχεδιασμένα για να τρομοκρατούν τον πληθυσμό και να αποτρέπουν την παρανομία. Το Βατικανό χρησιμοποιούσε αυτές τις στιγμές ως θρησκευτικά μαθήματα ηθικής. Οι γονείς πήγαιναν τα παιδιά τους στην πλατεία για να παρακολουθήσουν τον αποκεφαλισμό, και τη στιγμή που το τσεκούρι του Bugatti έπεφτε, οι πατέρες χαστούκιζαν δυνατά τα παιδιά τους στο πρόσωπο, ώστε το φυσικό σοκ του πόνου να χαράξει για πάντα στο μυαλό τους τη συνέπεια της αμαρτίας και του εγκλήματος.
Η Γνωριμία με τον Λόρδο Βύρωνα και τον Κάρολο Ντίκενς
Η φήμη του Bugatti ξεπέρασε τα σύνορα της Ιταλίας, προσελκύοντας το ενδιαφέρον κορυφαίων προσωπικοτήτων της παγκόσμιας λογοτεχνίας που επισκέπτονταν τη Ρώμη κατά τον 19ο αιώνα. Τον Μάιο του 1817, ο διάσημος Βρετανός ποιητής Λόρδος Βύρων παρακολούθησε μια τριπλή εκτέλεση που πραγματοποίησε ο Bugatti στην Piazza del Popolo, γράφοντας αργότερα σε επιστολές του για την αποστροφή αλλά και την περίεργη γοητεία που του προκάλεσε το τελετουργικό.
Το 1845, ο σπουδαίος συγγραφέας Κάρολος Ντίκενς βρέθηκε επίσης μάρτυρας σε μια εκτέλεση του Bugatti και κατέγραψε τις εντυπώσεις του στο έργο του Pictures from Italy. Ο Ντίκενς περιέγραψε τον παπικό δήμιο ως έναν άνδρα που εκτελούσε το έργο του με «μηχανική, μακάβρια ακρίβεια», σοκαρισμένος από το γεγονός ότι η Ρώμη των τεχνών και της πίστης διατηρούσε μια τόσο βάρβαρη δημόσια πρακτική.
Η Απόσυρση και η Μακάβρια Κληρονομιά
Η ιστορική ειρωνεία είναι ότι ο άνθρωπος που αφαίρεσε 516 ζωές κατάφερε να φτάσει σε βαθιά γεράματα. Όταν ο Πάπας Πίος Θ' τον απέσυρε τελικά από τα καθήκοντά του το 1864, ο Bugatti ήταν 85 ετών. Το Βατικανό, αναγνωρίζοντας τις υπηρεσίες του, του χορήγησε μια γενναιόδωρη μηνιαία σύνταξη. Ο Mastro Titta επέστρεψε στη γενέτειρά του, τη Σενιγκάλια, όπου και πέθανε ειρηνικά πέντε χρόνια αργότερα, το 1869.
Σήμερα, η κόκκινη, αιματωμένη κάπα που φορούσε ο Giovanni Battista Bugatti κατά τη διάρκεια των εκτελέσεων εκτίθεται στο Εγκληματολογικό Μουσείο της Ρώμης. Αποτελεί ένα ζωντανό και ανατριχιαστικό κειμήλιο μιας εποχής όπου η δικαιοσύνη και η θρησκευτική εξουσία των Παπών επιβάλλονταν μέσα από την κοφτερή λεπίδα της λαιμητόμου και το σταθερό χέρι ενός κατασκευαστή ομπρελών.
Διαβάστε το πλήρες αφιέρωμα στο Amusing Planet: Giovanni Battista Bugatti: The Papal Executioner [1]
Σχόλια
Δημοσίευση σχολίου